ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ কথা আহিলে বেছিভাগ মানুহৰে বুজাবুজি কেৱল আক্ষৰিক: ৰাষ্ট্ৰই বৈদেশিক বাণিজ্য কোম্পানীক দিয়া কৰ ৰেহাইৰ ৰাজসাহায্য ৰপ্তানি সমৰ্থন, বহিঃৰাজ্যৰ বজাৰ দখল, আৰু উৎপাদন নিয়োগ সুস্থিৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
বজাৰত পোৱা বেছিভাগ ব্যাখ্যাই কেৱল নীতিৰ সুবিধাৰ কথাহে কয়, কিন্তু দহ বছৰতকৈ অধিক সময় চলি থকাৰ পিছত এই নীতিৰ গোটটোৱে বাস্তৱ অৰ্থনীতিত গঠন কৰা সম্পূৰ্ণ সংক্ৰমণৰ শৃংখলটো গভীৰভাৱে ভাঙি পেলোৱা মানুহ কমেইহে আছে।
আমি প্ৰতিদিনে বহুতো সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক পৰিঘটনা দেখিবলৈ পাওঁ, যেনে পাৰ্ল ৰিভাৰ ডেল্টা আৰু ইয়াংচে ৰিভাৰ ডেল্টা বৈদেশিক বাণিজ্যৰ কাৰখানাবোৰে সাধাৰণতে দুটা শ্বিফটত কাম কৰে আৰু মাহত দুদিন বা তিনিদিন ছুটীৰ অতি দীঘলীয়া কামৰ সময় থাকে; উৎপাদন উদ্যোগৰ ফ্ৰণ্ট লাইন শ্ৰমিকৰ মজুৰি বহুদিনৰ পৰা বৃদ্ধি হোৱা নাই; বৃহৎ সংখ্যক উচ্চমানৰ ঔদ্যোগিক সামগ্ৰী কেৱল ৰপ্তানি কৰা হয় কিন্তু ঘৰুৱাভাৱে বিক্ৰী নহয়, ঘৰুৱা মূল্য তুলনামূলকভাৱে বেছি, বাসিন্দাসকলৰ ব্যৱহাৰৰ ইচ্ছা কম হৈয়েই আছে, আৰু ঘৰুৱা চাহিদা দীৰ্ঘদিনীয়াভাৱে অপৰ্যাপ্ত।
এই আপাত দৃষ্টিত অসংলগ্ন সমস্যাবোৰৰ উৎস সকলোবোৰ ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ অন্তৰ্নিহিত ব্যৱসায়িক নিয়মৰ সৈতে জড়িত হ’ব পাৰে।
সকলো শৃংখলাবদ্ধ সমস্যা বুজিবলৈ, প্ৰথম পদক্ষেপটো হ’ল “বিদেশী বাণিজ্য কোম্পানীয়ে ধন ঘটাৰ” সম্পৰ্কে জনসাধাৰণৰ অন্তৰ্নিহিত ভুল বুজাবুজি ভাঙি পেলোৱা। বহুতে ভাবে যে কাৰখানাসমূহে সামগ্ৰী উৎপাদন কৰি আৰু প্ৰচেছিং মূল্যৰ পাৰ্থক্য উপাৰ্জন কৰি লাভৰ বাবে ৰপ্তানিৰ অৰ্ডাৰ লাভ কৰে।
কিন্তু প্ৰকৃত ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া আকাৰৰ বৈদেশিক বাণিজ্য উৎপাদন উদ্যোগটো এই লাভৰ আৰ্হিৰ পৰা বহুদিনৰ পৰা পৃথক।
নিম্নমানৰ আৰু মধ্যম ৰেঞ্জৰ ৰপ্তানি প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কাৰখানাৰ বিপুল সংখ্যকৰ বাবে সামগ্ৰীসমূহৰ প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ লাভ নিজেই শূন্যৰ অসীমভাৱে ওচৰত থাকে, আনকি তেওঁলোকে লোকচানত অৰ্ডাৰ লাভ কৰে।
তেওঁলোকৰ অস্তিত্ব, লাভজনকতা আৰু গোটেই বছৰজুৰি উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণ আৰু শ্ৰমিক নিযুক্তি দিয়াৰ ক্ষমতাৰ একমাত্ৰ মূল উৎস হ’ল ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই।
কেঁচামাল ক্ৰয়, উৎপাদন, প্ৰক্ৰিয়াকৰণ, বিতৰণ আৰু বিক্ৰীৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত সকলো ঘৰুৱা ঔদ্যোগিক সামগ্ৰীয়ে মূল্য সংযোজিত কৰ পৰিশোধ কৰিব।
যেতিয়া কোনো সামগ্ৰী কাৰখানাৰ পৰা ওলাই যায়, তেতিয়া নিজেই প্ৰায় ১৩% কৰ খৰচ থাকে।
যদিহে সামগ্ৰীটো ঘৰুৱাভাৱে বিক্ৰী কৰা হয় তেন্তে বিক্ৰীৰ মূল্যত কৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হ’ব আৰু শেষ গ্ৰাহকে বহন কৰিব।
কিন্তু যদিহে সামগ্ৰীসমূহ বহিঃৰাজ্যলৈ ৰপ্তানি কৰা হয় তেন্তে বিদেশী গ্ৰাহকে চীনৰ মূল্য সংযোজিত কৰ বহন নকৰে।
বহিঃৰাজ্যত ঘৰুৱা সামগ্ৰী সস্তা আৰু অধিক মূল্যৰ সুবিধাজনক কৰি তুলিবলৈ ৰাষ্ট্ৰই ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই নীতি প্ৰৱৰ্তন কৰিছে: উদ্যোগটোৰ সামগ্ৰী ৰপ্তানিৰ বাবে ঘোষণা কৰাৰ পিছত আৰু বৈদেশিক মুদ্ৰা সংগ্ৰহৰ নিয়ম মানি চলাৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰই উদ্যোগটোৱে উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰদান কৰা মূল্য সংযোজিত কৰ অনুপাতে উদ্যোগটোক ঘূৰাই দিয়ে।
মূলসুঁতিৰ শ্ৰেণীসমূহৰ বাবে কৰ ৰেহাইৰ অনুপাত বেছিভাগেই ৯%ৰ পৰা ১৩%ৰ ভিতৰত।
এইটোৱেই বৈদেশিক বাণিজ্য উদ্যোগৰ মূল জীয়াই থকাৰ নিয়ম গঠন কৰে: কৰ ঘূৰাই দিয়াটোৱেই হৈছে কাৰখানাৰ বিশুদ্ধ লাভ।
আজিকালি ঘৰুৱা বৈদেশিক বাণিজ্য উদ্যোগত প্ৰতিযোগিতা অত্যন্ত পৰিপূৰ্ণ। এনেধৰণৰ হাজাৰ হাজাৰ কাৰখানা আছে। বহিঃৰাজ্যৰ অৰ্ডাৰ দখল কৰিবলৈ সকলো নিৰ্মাতাই উন্মাদভাৱে দাম হ্ৰাস কৰিছে।
উদ্যোগটোৰ অকথিত অকথিত নিয়মটো হ’ল: প্ৰডাক্ট প্ৰচেছিঙৰ পৰা পোৱা সকলো লাভ আঁতৰাই দিয়ক আৰু কেৱল কৰ ঘূৰাই দিয়া লাভহে ৰাখক।
যেতিয়া কোম্পানী এটাৰ মূল লাভ আৰু প্ৰডাক্ট প্ৰিমিয়াম আৰু প্ৰযুক্তিগত সুবিধাৰ পৰা নহয়, বৰঞ্চ কৰ ৰেহাইৰ ৰাজসাহায্যৰ এটা নিৰ্দিষ্ট অংশৰ পৰাহে আহে, তেতিয়া কোম্পানীটোৰ একমাত্ৰ উপায় হ’ল অতি একক: উৎপাদন বৃদ্ধি কৰা আৰু পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰা।
ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই মুঠ চালানৰ পৰিমাণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গণনা কৰা হয়। চালানৰ পৰিমাণ যিমানেই বেছি আৰু শুল্ক ঘোষণাৰ পৰিমাণ সিমানেই বেছি হ’ব, মুঠ কৰ ৰেহাই সিমানেই বেছি হ’ব আৰু কোম্পানীটোৰ বাৰ্ষিক নিকা লাভ সিমানেই বেছি হ’ব।
ইয়াৰ ফলত সকলো বৈদেশিক বাণিজ্যিক কাৰখানাই চূড়ান্ত উৎপাদন ক্ষমতা অনুসৰণ কৰিবলৈ বাধ্য হয় আৰু অফ-ছিজনত কাম বন্ধ, উৎপাদন হ্ৰাস বা জিৰণি ল’ব নোৱাৰে।
বৈদেশিক বাণিজ্যিক কাৰখানাত কামৰ সময় অতি দীঘলীয়া হোৱাৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰণ এইটোৱেই।
সাধাৰণ ঘৰুৱা বিক্ৰী কাৰখানাবোৰত অফ-পিক আৰু পিক ছিজন স্পষ্ট।
শীৰ্ষ ঋতুত কামৰ খৰখেদা কৰা হয়, অফ ছিজনত উৎপাদন হ্ৰাস পায়, কৰ্মচাৰীসকলে স্বাভাৱিক ছুটিৰ বিৰতি লয় আৰু সময়মতে কামৰ পৰা নামি যায়।
কিন্তু এটা বিশুদ্ধ ৰপ্তানি কাৰখানাৰ গোটেই বছৰটোত মাত্ৰ এটাই লক্ষ্য থাকে: নন-ষ্টপ উৎপাদন, নন-ষ্টপ চালান, নন-ষ্টপ কাষ্টমছ ক্লিয়াৰেন্স, সঞ্চিত চালানৰ কোটা সৰ্বাধিক কৰা, আৰু কৰ ঘূৰাই পোৱাৰ লাভ সৰ্বাধিক কৰা।
অতিৰিক্ত দীঘলীয়া কামৰ সময় উচ্চ মজুৰিৰ সৈতে মিল নাথাকে, বৰঞ্চ উৎপাদন উদ্যোগত দীৰ্ঘম্যাদী কম মজুৰিৰ সৈতে মিল খায়।
ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই শৃংখলে কঢ়িয়াই অনা মূল জীৱিকাৰ বিষয়টোও এইটোৱেই।
কোম্পানীটোৰ লাভৰ গাঁথনিয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰে যে ইয়াৰ দৰমহা বৃদ্ধিৰ কোনো স্থান নাই।
যদি কোনো ঘৰুৱা বিক্ৰী কোম্পানীয়ে নিজৰ সামগ্ৰী ভালদৰে বিক্ৰী কৰে, লাভ বেছি হয়, আৰু ব্ৰেণ্ড প্ৰিমিয়াম শক্তিশালী হয়, তেন্তে কোম্পানীটোৱে কৰ্মচাৰীসকলক দৰমহা বৃদ্ধি, সুবিধা, আৰু উন্নত চিকিৎসা প্ৰদান কৰিবলৈ অতিৰিক্ত লাভ পাব।
কিন্তু বৈদেশিক বাণিজ্য কৰ ৰেহাইমুখী কাৰখানাসমূহৰ পণ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ ক্ষেত্ৰত শূন্য বা আনকি সামান্য লোকচানও হয়। কোম্পানীটোৰ সকলো লাভ পলিচিৰ দ্বাৰা ঘূৰাই দিয়া কৰ ৰেহাইৰ পৰা আহে।
বহুতে বিশ্বাস কৰে যে ঘৰুৱা চাহিদা অপৰ্যাপ্ত আৰু মানুহে ধন খৰচ কৰাৰ ভয়ৰ কাৰণ কেৱল গৃহৰ মূল্য বেছি, সামগ্ৰীৰ মূল্য বেছি, আৰু সঞ্চয়ৰ প্ৰতি উদ্বেগ।
এইবোৰ ওপৰত ওপৰ সোমাই থকা কাৰক, কিন্তু ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত মূল উৎস হৈছে বাসিন্দাসকলৰ শ্ৰম আয়ৰ স্থবিৰ বৃদ্ধি।
বাসিন্দাসকলৰ স্থবিৰ আয়ৰ প্ৰত্যক্ষ কাৰণ হৈছে বৈদেশিক বাণিজ্য উৎপাদনৰ মজুৰি কঠিনকৰণ আৰ্হি।
সম্পূৰ্ণ লিখনীৰ যুক্তি সংযোগ কৰি আমি কোনো ব্ৰেকপইণ্ট নোহোৱাকৈ এই সম্পূৰ্ণ আন্তঃসংলগ্ন কাৰণ শৃংখলটো স্পষ্টকৈ চাব পাৰো, যিটোৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ বাস্তৱ অৰ্থনীতিৰ প্ৰকৃত পৰিচালনাৰ অৱস্থা। ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই নীতি আছে, যাৰ ফলত কোম্পানীসমূহে পণ্য প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ লাভ এৰিব পাৰে আৰু লাভৰ বাবে কৰ ৰেহাইৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব পাৰে। উদ্যোগটোৰ আকৰ্ষণ তীব্ৰতৰ হৈছে, সকলো কাৰখানাই কম দামত অৰ্ডাৰ দখল কৰি শূন্য লাভত অৰ্ডাৰ লৈছে, কৰ ৰেহাইৰ বিনিময়ত সম্পূৰ্ণৰূপে স্কেলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছে।
যদি আপুনি কৰ ঘূৰাই পাব বিচাৰে তেন্তে আপুনি চৰম গণ উৎপাদনলৈ যাব লাগিব, যিয়ে কাৰখানাসমূহক কৰ্মৰ সময় বৃদ্ধি কৰিবলৈ বাধ্য কৰে, ২৪/৭ কাম কৰে, আৰু উচ্চ তীব্ৰতাত উৎপাদন কৰে।
এটা কথা বস্তুনিষ্ঠভাৱে ক’ব লাগিব: ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই নিজেই এটা যুক্তিসংগত আৰু প্ৰয়োজনীয় ঔদ্যোগিক নীতি।
সংস্কাৰ আৰু মুকলি হোৱাৰ প্ৰাৰম্ভিক দিনত আৰু উৎপাদন উদ্যোগৰ আৰম্ভণিৰ পৰ্যায়ত এই নীতিৰ গোটটোৱে আমাক বহিঃৰাজ্যৰ বজাৰ দ্ৰুতভাৱে মুকলি কৰাত, বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ মজুত জমা কৰাত, উৎপাদন ব্যৱস্থা গঢ়ি তোলাত, আৰু বৃহৎ নিয়োগ সমস্যা সমাধান কৰাত সহায় কৰিছিল, যিয়ে বৃহৎ অৱদান আগবঢ়াইছে।
কিন্তু সময়ৰ পৰিৱৰ্তন, উদ্যোগৰ পৰিপূৰকতা, আৰু ইনভলিউচন তীব্ৰতৰ হোৱাৰ পিছত যিকোনো নীতিৰ গাঁথনিগত পাৰ্শ্বক্ৰিয়া পিছপৰা হ’ব।
যুক্তিৰ সমগ্ৰ গোটটো বুজি পোৱাৰ পিছত আমি নিৰাশাবাদী হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই, প্ৰকৃত অৰ্থনীতিক একপক্ষীয়ভাৱে অস্বীকাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই, উদ্যোগটোৰ বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিৰ বিষয়েও অভিযোগ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। বৰঞ্চ আমি ভৱিষ্যতৰ উদ্যোগৰ ধাৰাসমূহ অধিক যুক্তিসংগতভাৱে বুজিব পাৰো।
লো-এণ্ড ফাউণ্ড্ৰি ইনভল্যুচন মডেলটো অনিবাৰ্যভাৱে পৰ্যায়ক্ৰমে বন্ধ কৰা হ’ব।
মজুৰি আৰু শ্ৰমৰ পৰিৱেশৰ উন্নতি দীৰ্ঘম্যাদী অনিবাৰ্য ধাৰা।
ঔদ্যোগিক ঘৰুৱা বিক্ৰীৰ ৰূপান্তৰ ঘৰুৱা চাহিদা সক্ৰিয় কৰাৰ মূল চাবিকাঠি।
এই সম্পূৰ্ণ শৃংখলাবদ্ধ যুক্তিৰ গোটটো পঢ়াৰ পিছত মই বিশ্বাস কৰোঁ যে কাৰখানাৰ কামৰ সময়, উৎপাদনৰ মজুৰি, আৰু দুৰ্বল ঘৰুৱা চাহিদাৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰণসমূহৰ বিষয়ে সকলোৱে নতুন বুজাবুজি লাভ কৰিছে।
বৈদেশিক বাণিজ্য উদ্যোগৰ ভৱিষ্যতৰ ৰূপান্তৰে সঁচা অৰ্থত সাধাৰণ শ্ৰমিকৰ আয় আৰু কৰ্ম পৰিৱেশ উন্নত কৰিব পাৰে নেকি সেই বিষয়ে আলোচনা আৰু আলোচনা কৰিবলৈ সকলোকে আদৰণি জনোৱা হৈছে।
