চহৰৰ ৰাজপথ আৰু আলিবাটত খোজ কাঢ়িলে আপুনি নিশ্চয় এই ধৰণৰ দোকানখন দেখিছে: ইয়াৰ এটা সৰু মুখাৱয়ব আৰু সাধাৰণ সজ্জা আছে। শ্বেলফবোৰত স্ক্ৰু, পানীৰ পাইপ, ৰেঞ্চ, চকেট আৰু অন্যান্য বিবিধ বস্তুৰে ভৰি থাকে।
সাধাৰণতে পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত দোকানখনৰ ভিতৰলৈ কমেইহে আহে, আৰু ইমানেই জনশূন্য যে মানুহে অনুভৱ কৰে যে যিকোনো সময়তে বন্ধ হৈ যাব।
কিন্তু বাস্তৱ কথাটো হ’ল এই হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰবোৰ দহ বছৰতকৈও অধিক সময় খোলা হৈ আছে আৰু কাষতে কেইবাবাৰো সলনি হোৱা গাখীৰ চাহৰ দোকান আৰু কাপোৰৰ দোকানতকৈ বহু বেছি সুস্থিৰ। অদৃশ্য যেন লগা বহুতো দোকানে নীৰৱে বছৰত লাখ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰিব পাৰে।

বহুতে ভাবিছে, কোনেও ভ্ৰমণ নকৰা আৰু ট্ৰেফিকত নিৰ্ভৰ নকৰা হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ কেনেকৈ জীয়াই থাকে?
আৰু ই-কমাৰ্চৰ প্ৰভাৱৰ পৰা কিয় বাচি থাকিব পাৰে?
আজি আমি “নিৰ্জন কিন্তু লাভজনক” ৰাস্তাৰ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ আঁৰৰ অন্তৰ্নিহিত যুক্তি ব্যাখ্যা কৰিবলৈ স্থানীয় ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিম। বিষয়বস্তুটোৱেই হৈছে উদ্যোগটোৰ প্ৰকৃত পৰিস্থিতি, আৰু ইয়াত কোনো অতিৰঞ্জিত বা মিছা কথা নাই।
প্ৰথমে সকলোৰে আটাইতকৈ স্বজ্ঞাত অনুভৱৰ বিষয়ে কওঁ: যদি হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰটো খালী দেখা যায়, তেন্তে ই সঁচাকৈয়ে “ব্যৱসায়ৰ বাহিৰত” নেকি?
উত্তৰটো হ’ল: ইয়াক দেখাত নিৰ্জন যেন লাগে, কিন্তু আচলতে ইয়াৰ প্ৰয়োজন ঠিক, আৰু লেনদেনৰ হাৰ ভয়ংকৰভাৱে বেছি।
টকা উপাৰ্জনৰ বাবে খোজকাঢ়ি যাতায়তৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল সুবিধাজনক দোকান আৰু গাখীৰ চাহৰ দোকানৰ দৰে নহয়, হাৰ্ডৱেৰ দোকানৰ মূল গ্ৰাহক কেতিয়াও কেৱল পথচাৰী নহয়।
সাধাৰণ মানুহে সাধাৰণতে হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰত প্ৰৱেশৰ উদ্যোগ লোৱা নাই। ঘৰৰ পানীৰ পাইপ লিক হ’লে, লাইট বাল্ব জ্বলি শেষ হ’লে, দুৱাৰৰ তলা ভাঙি গ’লে, চকেটটো ট্ৰিপ হ’লে, বা সজ্জাৰ বাবে বিশেষ স্ক্ৰু নোহোৱা হ’লে, বা নিৰ্মাণ স্থানত উপভোগ্য সামগ্ৰীৰ এটা বেচৰ জৰুৰী প্ৰয়োজন হ’লেহে ষ্ট’ৰত সোমাই যাব।
এই ধৰণৰ গ্ৰাহকৰ এটা সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য আছে: তেওঁলোকে ছমাহৰ মূৰে মূৰে এবাৰ নাহে, তেওঁলোকে এবাৰ আহিলেই নিশ্চিতভাৱে কিনে, আৰু তেওঁলোকে মূলতঃ দৰদাম নকৰে।
২০২৬ চনৰ উদ্যোগৰ পৰিসংখ্যাই দেখুৱাইছে যে সম্প্ৰদায়টোৰ চাৰিওফালে থকা হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰসমূহত প্ৰতিদিনে ষ্ট’ৰত প্ৰৱেশ কৰা লোকৰ গড় সংখ্যা মাত্ৰ ২০-৩০, যিটো সৰু যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু লেনদেনৰ হাৰ ৮৭% পৰ্যন্ত।
সহজ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে যদি ১০ জন মানুহ ষ্ট’ৰত প্ৰৱেশ কৰে তেন্তে ৮-৯ জন লোকে তাৰ মূল্য দিব।
আনহাতে সাধাৰণ কাপোৰৰ দোকানৰ বাবে দোকানত প্ৰৱেশ কৰা ১০০ জন লোকে ৫-৮ টা অৰ্ডাৰ বন্ধ কৰিব পাৰে, যিটো ভাল, কিন্তু লেনদেনৰ হাৰ মাত্ৰ ৫%-৮%।
এইটোৱেই হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ প্ৰথম মূল: ধন ঘটাটো “সঠিকভাৱে প্ৰয়োজনীয়” ধন, “কেৱল ভিৰ চোৱা” ধন নহয়।
আপুনি দেখা নিৰ্জনতা মাথোঁ এটা তলৰ পৰা দেখা ভ্ৰম।
ষ্ট’ৰত প্ৰৱেশ কৰা প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই স্পষ্ট প্ৰয়োজনীয়তা লৈ আহে, আৰু লেনদেন বন্ধ কৰাত প্ৰায় কোনো সংকোচ নাই।
সকলোৱে আটাইতকৈ বেছি চিন্তিত লাভৰ বিষয়টো চাওঁ আহক: হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰত সস্তীয়া সামগ্ৰী যেনে স্ক্ৰু, নখ, আৰু পানীৰ পাইপ বিক্ৰী কৰা হয়।
কিমান লাভ কৰিব পাৰে? আচলতে ইয়াৰ ঠিক বিপৰীত। হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰসমূহ “সৰু পণ্য, উচ্চ মুঠ লাভ”ৰ সাধাৰণ। বহুতো সৰু সৰু বস্তুৰ লাভ আপুনি ভবাতকৈ বহু বেছি। যোগ কৰিলে লাভ যথেষ্ট হ’ব।
২০২৬ চনত উদ্যোগটোৰ প্ৰকৃত ক্ৰয় মূল্য আৰু খুচুৰা মূল্যৰ বিষয়ে কিছু গণনা দিওঁ, যিবোৰ হৈছে ভৌতিক দোকানৰ প্ৰকৃত পৰিস্থিতি:
- সাধাৰণ কল: ক্ৰয় মূল্য ২০ ইউয়ান, ৫০-৮০ ইউয়ানত বিক্ৰী কৰক, মুঠ লাভৰ মাৰ্জিন ৩৫% – ৪৫%;
- লক চিলিণ্ডাৰ: ক্ৰয় মূল্য ৩০ ইউয়ান, ৮০-১৫০ ইউয়ানত বিক্ৰী, মুঠ লাভৰ হাৰ ৬০% – ৭০%;
- সাধাৰণ চকেট: ক্ৰয় মূল্য ৫ ইউয়ান, ১৫-২৫ ইউয়ানত বিক্ৰী, মুঠ লাভৰ হাৰ ৬০%-৭০%;
- স্ক্ৰু আৰু নখ: ক্ৰয় মূল্য কিলোগ্ৰামৰ দ্বাৰা গণনা কৰা হয়, প্ৰতি কিলোগ্ৰামত কিমান ইউয়ান, বিক্ৰী কৰাৰ সময়ত, ইয়াক ইউনিটৰ দ্বাৰা গণনা কৰা হয়, প্ৰতিটো ১-২ ইউয়ানত বিক্ৰী কৰা হয়, মুঠ লাভৰ হাৰ ১০০% – ২০০%;
- বিশেষ মডেলৰ আনুষংগিক বস্তু (পুৰণি পানীৰ পাইপৰ সংযোগ, অ-মানক স্ক্ৰু): অনলাইনত বিচাৰি পোৱাটো কঠিন, সদায় দোকানত উপলব্ধ, ১০০% – ৩০০% মুঠ লাভৰ হাৰ সাধাৰণ।
কিছুমান মানুহে ভাবিব পাৰে যে স্ক্ৰুৰ পৰা ১ ইউয়ান আৰু নলৰ পৰা ৩০ ইউয়ান উপাৰ্জন কৰাটো দুয়োটা সৰু টকা।
কিন্তু পাহৰি নাযাব, হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰত বহুতো কেটেগৰী আৰু হাজাৰ হাজাৰ সৰু সৰু বস্তু থাকে।
প্ৰতিদিনে প্ৰতিটো ধৰণৰ কেইটামান বিক্ৰী কৰিলে ইয়াৰ যোগফল বহুত টকা হয়।
তদুপৰি হাৰ্ডৱেৰ উপভোগ্য সামগ্ৰীৰ কোনো শ্বেল্ফ লাইফ নাথাকে, গতিকে মেয়াদ উকলি যোৱা আৰু হেৰুৱাৰ কোনো ভয় নাথাকে, আৰু তথ্য-পাতি দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি, আৰ্থিক চাপ কম।

অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ খৰচ হাস্যকৰভাৱে কম, যিটো ইয়াৰ বাবে “নিৰৱে ধন ঘটাৰ” মূল সমৰ্থনও।
ৰাস্তাৰ ৯০%তকৈ অধিক হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ মম-এণ্ড-পপ ষ্ট’ৰ, যিটো আটাইতকৈ ডাউন-টু-আৰ্থ আৰু আটাইতকৈ প্ৰতিৰোধী ব্যৱসায়িক মডেল।
খৰচ কিমান কম হ’ব পাৰে?
এটা এটাকৈ ইয়াৰ বিষয়ে কওঁ আহক:
- শ্ৰমৰ খৰচ: মালিকে সামগ্ৰী চাবলৈ দোকানখন পহৰা দিয়ে আৰু ব্যক্তিগত গ্ৰাহকক গ্ৰহণ কৰে, আনহাতে বছে সামগ্ৰী ডেলিভাৰী কৰিবলৈ, মেৰামতি কৰিবলৈ আৰু গ্ৰাহকৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিবলৈ ওলাই যায়। ষ্ট’ৰৰ ভিতৰ আৰু বাহিৰৰ সকলো কাম দুয়োৰে চম্ভালি লয়। কৰ্মচাৰী নিয়োগ নকৰাকৈয়ে কেৱল শ্ৰমৰ খৰচে বছৰি ৫০,০০০ৰ পৰা ৮০,০০০ টকা ৰাহি কৰিব পাৰে;
- ভাড়াৰ খৰচ: হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰসমূহক প্ৰাইম স্থানৰ প্ৰয়োজন নাই। ইয়াৰে বেছিভাগেই সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত বা ৰাজপথ আৰু আলিবাটত খোলা থাকে, ইয়াৰ আয়তন মাত্ৰ ২০ৰ পৰা ৫০ বৰ্গমিটাৰ, আৰু বাৰ্ষিক ভাড়া ২০,০০০ৰ পৰা ২০,০০০। ৫০ হাজাৰ টকা, যিটো গাখীৰৰ চাহৰ দোকান আৰু ৰেষ্টুৰেণ্টৰ ভাড়াৰ আধাতকৈও অধিক;
- অন্য খৰচ: কোনো সজ্জা, কোনো বিপণন, কোনো কাৰ্য্যকলাপ, সাধাৰণ শ্বেলফ, পানী, বিদ্যুৎ আৰু বিবিধ খৰচ বছৰি মাত্ৰ ১০,০০০ৰ পৰা ২০,০০০, প্ৰায় কোনো অতিৰিক্ত খৰচ নহয়।
এটা সহজ গণনা: এটা সাধাৰণ কমিউনিটি হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ মুঠ বাৰ্ষিক খৰচ মাত্ৰ ৫০,০০০ৰ পৰা ৮০,০০০, কিন্তু ৰাজহ আৰু মুঠ লাভ এই সংখ্যাতকৈ বহু বেছি।
বহুতে নাজানে যে হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ প্ৰকৃত ৰাজহৰ উৎস সিঁচৰতি হৈ থকা ব্যক্তিগত গ্ৰাহক নহয়, বৰঞ্চ বি-ছাইডৰ পৰা দীৰ্ঘম্যাদী সুস্থিৰ অৰ্ডাৰহে। এই অংশটোৱে মুঠ ৰাজহৰ ৬০%তকৈ অধিক লাভ কৰিব পাৰে আৰু ই হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ নগদ ধনৰ প্ৰবাহৰ মূল।
বি-ছাইড গ্ৰাহক কি?
মূলতঃ সজ্জাৰ দল, সম্পত্তি, নিৰ্মাণ স্থান, চাৰিওফালৰ দোকান, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আদি এই গ্ৰাহকসকলৰ এটা বৈশিষ্ট্য আছে: দীৰ্ঘম্যাদী নিৰ্দিষ্ট ক্ৰয়, বৃহৎ ব্যৱহাৰ, সুস্থিৰ বিলিং সময়, আৰু উচ্চ পুনৰ ক্ৰয়ৰ হাৰ।
উদাহৰণস্বৰূপে: এটা হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰে ৩-৫টা সজ্জা দলৰ সৈতে সুস্থিৰভাৱে সহযোগিতা কৰিব পাৰে। প্ৰতিটো সজ্জা দলে (পানীৰ পাইপ, তাঁৰ, স্ক্ৰু, সঁজুলি আদি) এবছৰত ক্ৰয় কৰা হাৰ্ডৱেৰ উপভোগ্য সামগ্ৰীৰ পৰিমাণ এক লাখ-২ লাখ পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। ৩-৫ হৈছে ৫ লাখ-১ মিলিয়ন।
দৈনিক সম্প্ৰদায়ৰ সম্পত্তিৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, পুৰণি সম্প্ৰদায়ৰ সংস্কাৰৰ বাবে বৃহৎ পৰিমাণৰ ক্ৰয়, আৰু চাৰিওফালৰ দোকানসমূহ বিচ্ছিন্নভাৱে পুনৰ ভৰোৱাৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ এই বি-এণ্ড অৰ্ডাৰসমূহ সুস্থিৰ আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য, আৰু গ্ৰাহকৰ উৎসৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।
বহু হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ মালিকৰ সাধাৰণতে ষ্ট’ৰত একো কাম নাই যেন লাগে, কিন্তু আচলতে তেওঁলোকে এই বি-এণ্ড গ্ৰাহকসকলক গোপনে ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰি আছে, তেওঁলোকৰ দুৱাৰমুখলৈ, উচিত মূল্যত, আৰু কলত সামগ্ৰী ডেলিভাৰী কৰি আছে।
সময়ৰ লগে লগে দীৰ্ঘম্যাদী সহযোগিতা গঢ় লৈ উঠে, আৰু আনৰ বাবে তেওঁলোকৰ সামগ্ৰী কাঢ়ি লোৱাটো কঠিন হৈ পৰে।
বস্তু বিক্ৰীৰ উপৰিও হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰসমূহৰ লাভৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসও আছে: ঘৰৰ পৰা দুৱাৰে ৰক্ষণাবেক্ষণ + সংস্থাপন সেৱা। পাৰ্শ্বৱৰ্তী আয়ৰ এই অংশই মুঠ লাভৰ ২০% – ৩০% ভাগ ল’ব পাৰে।
এটা ভাল দোকানে বছৰি ৫০,০০০ – ৮০,০০০ টকা সেৱা মাচুল উপাৰ্জন কৰিব পাৰে।
আজিৰ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰসমূহ এতিয়া কেৱল অংশ বিক্ৰী কৰাৰ ঠাই নহয়, বৰঞ্চ “বিক্ৰী + সংস্থাপন + ৰক্ষণাবেক্ষণ + বিক্ৰীৰ পিছত”ৰ এক ষ্টপ সেৱা।
উদাহৰণস্বৰূপে:
- নল, শ্বাৱাৰ, লেম্প, দুৱাৰৰ তলা, আৰু শ্বেলফ স্থাপন কৰা: ৮০ – ৩০০ ইউয়ানৰ এককালীন চাৰ্জ, বিশুদ্ধ শ্ৰম খৰচ, আৰু আপুনি অংশৰ বাবে আন এটা ধন উপাৰ্জন কৰিব পাৰে;
- পাইপ ক্লিয়াৰিং, চাৰ্কিট মেৰামতি, দেৱাল ড্ৰিলিং, আৰু দুৱাৰ আৰু খিৰিকীৰ আনুষংগিক বস্তু সলনি কৰা: ৫০ – ৩০০ ইউয়ান ২০০ ইউয়ানৰ এককালীন চাৰ্জ, কাৰিকৰী থ্ৰেছহ’ল্ড বেছি নহয়, আৰু লাভ বেছি;
- পুৰণি গ্ৰাহকৰ বাবে ঘৰুৱা সঁজুলিৰ সৰু সৰু মেৰামতি আৰু পানীৰ পাইপ লিক হোৱাৰ অস্থায়ী পৰিশোধন: কেতিয়াবা কোনো ধৰণৰ ধন লোৱা নহয়, কেৱল সুনাম বজাই ৰাখিবলৈ আৰু ভৱিষ্যতে অধিক ব্যৱসায় আনিবলৈ।
যেতিয়া চাৰিওফালৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাসিন্দা আৰু দোকানসমূহৰ মেৰামতি আৰু সংস্থাপনৰ প্ৰয়োজন হয়, তেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰথমে চিন্তা কৰে ওচৰৰ হাৰ্ডৱেৰ দোকানৰ মালিক। তেওঁ সদায় উপলব্ধ, উচিত মূল্য আৰু নিৰ্ভৰযোগ্য সেৱাৰ সৈতে। তেওঁৰ সুনাম ভাল হৈ আহিছে, আৰু তেওঁৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী আয়ো অধিক সুস্থিৰ হৈ আহিছে।
বহুতে সুধিব: এতিয়া যেতিয়া ই-কমাৰ্চ ইমানেই বিকশিত হৈছে, আৰু সকলো ধৰণৰ হাৰ্ডৱেৰ অনলাইনত উপলব্ধ, আৰু দাম এতিয়াও সস্তা, হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ কিয় নাইকিয়া কৰা হোৱা নাই?
ইয়াৰ মূল কাৰণ এটাই হ’ল ই-কমাৰ্চে হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ তাৎক্ষণিকতা আৰু পেছাদাৰিত্বৰ ঠাই ল’ব নোৱাৰে।
অনলাইনত হাৰ্ডৱেৰ কিনাৰ সময়ত, যদিও ই একেখন চহৰতে এক্সপ্ৰেছ ডেলিভাৰী হয়, আটাইতকৈ দ্ৰুত ডেলিভাৰীৰ সময় পিছদিনা, আৰু লেহেমীয়া ডেলিভাৰীৰ সময় ২-৩ দিন।
কিন্তু হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ মূল প্ৰয়োজনীয়তাৰ বেছিভাগেই “জৰুৰী প্ৰয়োজনীয়তা”: মাজনিশা পানীৰ পাইপ এটা ফাটি যায় আৰু দুদিন অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰে;
দুৱাৰৰ তলা এটা ভাঙি গৈছে আৰু ঘৰত সোমাব নোৱাৰি, গতিকে সেইটো ঠাইতে সমাধান কৰিব লাগিব;
নিৰ্মাণ স্থানত অংশৰ অভাৱ আৰু কাম বন্ধ কৰিবলগীয়া হয়, আৰু ৰৈ থাকিব নোৱাৰে। এই ধৰণৰ তাৎক্ষণিক চাহিদা ই-কমাৰ্চে কেতিয়াও পূৰণ কৰিব নোৱাৰে।
ইয়াৰ উপৰিও হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ দুটা সুবিধা আছে যিবোৰ ই-কমাৰ্চে মিলাব নোৱাৰে:
- অমান্য অংশ আৰু পুৰণি আনুষংগিক বস্তু: অনলাইন শৈলী সীমিত। বহুতো পানীৰ পাইপৰ জইণ্ট, পুৰণি কালৰ দুৱাৰৰ তলাৰ আনুষংগিক বস্তু, আৰু পুৰণি ঘৰৰ বাবে অমান্য স্ক্ৰু অনলাইনত পোৱা নাযায়। অফলাইন হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰসমূহে বছৰজুৰি ষ্টক ৰাখিব;
- পেছাদাৰী: বেছিভাগ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ মালিকে মেৰামতি, মডেল নিৰ্বাচন, আৰু ইনষ্টল কেনেকৈ কৰিব লাগে জানে।
যেতিয়া গ্ৰাহকে তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ মোটামুটি ধাৰণা দিয়ে, তেতিয়া বছে অংশবোৰ সঠিকভাৱে মিলাই সমস্যা সমাধানৰ বাবে ইনষ্টল কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে যি বিক্ৰী কৰে সেয়া অংশ নহয়, সমাধানহে।
সৰলভাৱে ক’বলৈ গ’লে ই-কমাৰ্চে মানক অংশ আৰু সস্তীয়া সামগ্ৰীৰ ব্যৱসায় কাঢ়ি নিব পাৰে, কিন্তু ই হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ পৰা “জৰুৰী প্ৰয়োজন, অমান্য, আৰু পেছাদাৰী সেৱা”ৰ মূল ব্যৱসায় কাঢ়ি নিব নোৱাৰে।
সেই সকলোবোৰ কোৱাৰ পিছত, বছৰি লাখ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰাটো সঁচা নেকি চাবলৈ এটা কমিউনিটি ষ্টেণ্ডাৰ্ড হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ প্ৰকৃত বাৰ্ষিক বিল গণনা কৰোঁ আহক। তথ্যসমূহ সকলো উদ্যোগৰ জৰীপ আৰু ভৌতিক ষ্ট’ৰৰ মতামতৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে:
- বাৰ্ষিক ৰাজহ: ১০ লাখ – ১৫ লাখ (বি-এণ্ড অৰ্ডাৰ ৬০% – ৭০%, সিঁচৰতি গ্ৰাহক ১৫% – ২০%, ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু সংস্থাপন সেৱা ১৫% – ২০%);
- ব্যাপক মুঠ লাভৰ হাৰ: ৪০% – ৫০% (সৰু বস্তুৰ বাবে উচ্চ মুঠ লাভ, বৃহৎ বস্তুৰ বাবে উচ্চ পৰিমাণ, সামগ্ৰিকভাৱে যথেষ্ট মুঠ লাভ);
- বাৰ্ষিক মুঠ লাভ: ৪ লাখ – ৭৫০,০০০;
- বাৰ্ষিক মুঠ খৰচ: ৫০,০০০ – ৮০,০০০ (ভাড়া ৩০,০০০ – ৫০,০০০ + বিবিধ খৰচ ১০,০০০ – ৩০,০০০, কোনো শ্ৰম খৰচ নাই);
- বাৰ্ষিক নিকা লাভ: ৩৫ – ৭৫০,০০০ ৭ লাখ। সুস্থিৰভাৱে কাম কৰা বেছিভাগ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ বাৰ্ষিক নিকা লাভ ৩ লাখৰ পৰা ৫ লাখৰ ভিতৰত হয়।
অৱশ্যেই, ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে আপুনি হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ খুলি ধন ঘটাব পাৰে।
ইয়াৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম, জ্ঞান, আৰু গ্ৰাহকক সুৰক্ষা দিয়াৰ ক্ষমতাও প্ৰয়োজন: যেনে, আপুনি সোনকালে উঠি ষ্টক আপ কৰিব লাগিব, আপোনাৰ দুৱাৰমুখত সামগ্ৰী ডেলিভাৰী কৰিব লাগিব, মেৰামতিৰ বাবে দেৰিলৈকে শুব লাগিব, বিভিন্ন অংশৰ মডেল আৰু ব্যৱহাৰ বুজিব লাগিব, আৰু গ্ৰাহকৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক ৰাখিব লাগিব।
কিন্তু আন উদ্যোগৰ তুলনাত হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ সঁচাকৈয়ে কম বিপদ, সুস্থিৰ ৰিটাৰ্ণ, আৰু চক্ৰৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা থকা এটা ভাল ব্যৱসায়।
সামগ্ৰিকভাৱে ক’বলৈ গ’লে, ৰাস্তাৰ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ ব্যৱসায়টো নিৰ্জন যদিও ভাঙি যোৱা নাই, আৰু ই এতিয়াও বছৰি লাখ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰিব পাৰে। মূল যুক্তিটো হ’ল ছটা পইণ্ট: কঠিন চাহিদাৰ বাবে কম কম্পাঙ্ক আৰু উচ্চ লেনদেনৰ হাৰ; সৰু সামগ্ৰী, উচ্চ মুঠ লাভ; মম-এণ্ড-পপৰ দোকান, কম খৰচী; বি-এণ্ড অৰ্ডাৰ, সুস্থিৰ ৰাজহ; ৰক্ষণাবেক্ষণ সেৱা, লাভ বৃদ্ধি; তৎক্ষণাত পেছাদাৰিত্ব, যাৰ ঠাইত ই-কমাৰ্চৰ দ্বাৰা প্ৰতিস্থাপন কৰাটো কঠিন।
ই ট্ৰেফিক বা আড়ম্বৰপূৰ্ণ বিপণনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে, বৰঞ্চ নিৰ্দিষ্ট প্ৰয়োজনীয়তা, ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ পৰা আস্থা আৰু নিৰৱে ধন ঘটাৰ জীয়াই থকাৰ দৰ্শনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
আজি যেতিয়া সাধাৰণতে ভৌতিক উদ্যোগত কাম কৰাটো কঠিন হৈ পৰে, তেতিয়া হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰবোৰ জীয়াই থাকিব পৰাটোৱে মাত্ৰ সত্যটো প্ৰমাণ কৰে: প্ৰকৃততে লাভজনক ব্যৱসায়বোৰ প্ৰায়ে অগোচৰ আতচবাজীৰ বজাৰত লুকাই থাকে।
আজি আমি ৰাস্তাৰ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ ধন ঘটাৰ যুক্তিৰ কথা ক’লোঁ। বহুতৰে মতামত বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে: কিছুমানে ভাবে যে হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰবোৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু লাভজনক নহয়, আনহাতে কিছুমানে ভাবে যে সাধাৰণ মানুহৰ বাবে ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ বাবে এইটো এটা ভাল পছন্দ।
আপোনাৰ ওচৰত হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ মালিক কোনোবা আছেনে?
আপুনি ভাবেনে যে হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ ব্যৱসায়টো এতিয়াও সাধাৰণ মানুহৰ বাবে এতিয়াৰ বাবে উপযোগী?
যদি আপুনি এটা হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ খুলিবলৈ কোৱা হয়, তেন্তে আপোনাৰ বাবে আটাইতকৈ কঠিন কামটো কি হ’ব: সামগ্ৰীৰ উৎস বিচাৰি উলিওৱা, গ্ৰাহকৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা, বা কাৰিকৰী ৰক্ষণাবেক্ষণ বুজা?
আপোনাৰ মতামত আৰু অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে মন্তব্যৰ ক্ষেত্ৰত আড্ডা দিবলৈ আপোনাক স্বাগতম।