লিংলং টায়াৰে এইবাৰ টংচুয়ান প্ৰজেক্টৰ টাৰ্মিনেচন বুটামটো টিপিছে। বাহিৰৰ পৰা দেখাত ইয়াক কাগজৰ ঘোষণা যেন লাগে, কিন্তু ভিতৰৰ পৰা ইয়াৰ ভিতৰত পাঁচ বছৰ, প্ৰাৰম্ভিক বিনিয়োগ ৩৮ কোটি ইউয়ান, আৰু সম্প্ৰসাৰণ পৰিকল্পনা যিয়ে প্ৰথমে মুঠ বিনিয়োগ ৬.০৬৬ বিলিয়ন ইউয়ান বুলি উল্লেখ কৰিছিল।
অনুমোদনৰ পৰা সমাপ্তিলৈকে এটা প্ৰকল্প মাজত সম্পূৰ্ণ নহয়, কিন্তু প্ৰথমে শেষ হয়। যদি কোনো তালিকাভুক্ত কোম্পানীত এনেকুৱা হয়, তেন্তে বিনিয়োগকাৰীয়ে স্বাভাৱিকতে ইয়াৰ ফালে চাই থাকিব, কাৰণ টকাটো প্ৰকৃত ধন আৰু ছন্দটো প্ৰকৃত ব্যৱসায়।
২০২১ চনৰ জুন মাহত লিংলং টায়াৰৰ পৰিচালনা সমিতি আৰু শ্বেয়াৰহোল্ডাৰসকলৰ বৈঠকে ক্ৰমাগতভাৱে এই পৰিকল্পনাত অনুমোদন জনায়, যিটো শ্বানছিৰ টংচুয়ানৰ ডংজিয়াহে চাৰ্কুলাৰ ইকনমি ঔদ্যোগিক উদ্যানত অৱস্থিত। লক্ষ্য হৈছে বাৰ্ষিক ১৫.২ মিলিয়ন ছেট হাই-পাৰফৰমেন্স ৰেডিয়েল টায়াৰ আৰু ৫ লাখ ছেট ৰিট্ৰেড টায়াৰৰ উৎপাদন নিৰ্মাণ কৰা।
সেই সময়ৰ চিন্তাধাৰা বুজিবলৈ কঠিন নাছিল। উত্তৰ-পশ্চিমৰ বজাৰখন পূৰণ কৰিব লাগিছিল, লজিষ্টিক ব্যাসাৰ্ধ চুটি কৰিব লাগিছিল, মধ্য এছিয়াকো বিবেচনা কৰিব লাগিছিল, স্থানীয় উদ্যোগ শৃংখলেও পৰিস্থিতিৰ সুযোগ লৈ আগবাঢ়ি যাব বিচাৰিছিল। কাগজত প্ৰকল্পটোৰ যুক্তি সম্পূৰ্ণ আছিল, আৰু কিতাপবোৰৰ ওপৰত আশা কৰা কথাবোৰ স্পষ্ট আছিল। সেই সময়ত প্ৰকাশ কৰা হিচাপ অনুসৰি প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত বাৰ্ষিক ৰাজহ ৬.৩৪৫ বিলিয়ন ইউয়ান আৰু বাৰ্ষিক নিকা লাভ ৪৫৭ মিলিয়ন ইউয়ান হোৱাৰ আশা কৰা হৈছিল।
এই সংখ্যাবোৰ সেই সময়ত উদ্যোগৰ পৰিৱেশত ৰখা হৈছিল, আৰু সঁচাকৈয়ে মানুহে অনুভৱ কৰাটো সহজ আছিল যে দিশটো মসৃণ আৰু ছন্দ সঠিক।
কিন্তু পাঁচ বছৰৰ পাছতো প্ৰকল্পটোৱে চপোৱাৰ পৰ্যায়ত প্ৰৱেশ কৰা নাই, কিন্তু শেষ হোৱাৰ পৰ্যায়ত উপনীত হৈছে।
লিংলং টায়াৰৰ ঘোষণাত দিয়া ব্যাখ্যাটো জটিল নহয়। প্ৰাৰম্ভিক প্ৰস্তুতি লেহেমীয়া হৈছে, আৰু সংশ্লিষ্ট সহায়ক সুবিধাসমূহ পৰিকল্পনা অনুসৰি কাৰ্যকৰী কৰা হোৱা নাই। এই কথাবোৰ শান্তভাৱে কোৱা হৈছিল যদিও পৰ্দাৰ আঁৰত সেয়া সহজ নাছিল।
প্ৰজেক্টটো টানি টানি গৈ আছিল, বজাৰখনে মুখখন সলনি কৰি পেলাইছিল।
যোৱা কেইবছৰমানৰ পৰা টায়াৰ উদ্যোগে যি পথ লৈছে সেয়া ২০২১ চনৰ বিচাৰৰ পৰা একেবাৰে পৃথক।সেই সময়ত বহু কোম্পানীয়ে উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণ কৰি আছিল। সকলোৱে যি দেখিছিল সেয়া আছিল চাহিদাৰ স্থান আৰু উৎপাদন ক্ষমতাৰ ব্যৱধানৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
সকলোৱে প্ৰথমে পদটো দখল কৰিব বিচাৰিছিল। পিছলৈ উদ্যোগটোৰ গতি সলনি হ’ল, ঘৰুৱা বজাৰখন ক্ৰমান্বয়ে হেঁচাত পৰিল, উৎপাদন ক্ষমতা তীব্ৰভাৱে মুকলি হ’ল, মূল্যৰ প্ৰতিযোগিতা বৃদ্ধি পালে, পৰিচালনাৰ হাৰ হ্ৰাস পালে, উদ্যোগসমূহৰ মাজত ব্যৱধানো বৃদ্ধি পালে।
পৰিকল্পনাত প্ৰথমে লিখা ৰাজহৰ আৰ্হিটোৱে নতুন বাস্তৱতাৰ সন্মুখীন হ’বলৈ ধৰিলে।
২০২৫ চনত ঘৰুৱা বায়ুচালিত ৰবৰৰ টায়াৰ উৎপাদন ১.২০৭ বিলিয়ন ইউনিট হ’ব, আৰু মুঠ অটোম’বাইল টায়াৰ উৎপাদন ১.৫৯% হ্ৰাস পাব।
এই তথ্যৰ গোটটোৱে এই কথাটোকে প্ৰমাণ কৰে যে উদ্যোগটোৱে সম্প্ৰসাৰণৰ পিছত লগাৰ পৰা যোগান হজম কৰালৈ স্থানান্তৰিত হৈছে। ২০২৬ চনৰ ভিতৰত নতুন উৎপাদন ক্ষমতা নিবিড়ভাৱে কাৰ্যকৰী কৰা হ’ব, আৰু ৰপ্তানি পক্ষৰ ওপৰত হেঁচা পৰিব।
প্ৰথমে বহিঃৰাজ্যৰ বাবে উদ্দেশ্য কৰা কিছু যোগান পুনৰ চীনলৈ প্ৰবাহিত হ’ব। বজাৰৰ হাতত লোৱাৰ ক্ষমতাই তাৰ লগত খোজ মিলাব নোৱাৰে, আৰু প্ৰতিযোগিতাই স্বাভাৱিকতে আগবাঢ়ি যাব।
এই সময়ত যদি আমি ৬ বিলিয়ন ইউয়ানৰ সম্প্ৰসাৰণ প্ৰকল্প এটাক প্ৰচাৰ কৰোঁ, তেন্তে নগদ ধনৰ প্ৰবাহ আৰু লাভৰ আশাৰ ওপৰত হেঁচা কমি যাব। প্ৰকল্পটো বন্ধ কৰাটো এটা ষ্টপ-লছ একচন হৈ পৰিব। এই ধৰণৰ কাৰ্য্য মান্য নহয়, কিন্তু ই প্ৰাগমেটিক। বিশেষকৈ গধুৰ সম্পত্তিৰ উদ্যোগত ইতিমধ্যে বিচ্যুতি দেখা পোৱা পথটোত উদ্যোগসমূহে আগবাঢ়ি যাব নালাগে।
এবাৰ দিশটো ভুলকৈ প্ৰান্তিককৃত হ’লে পৰৱৰ্তী খৰচ বৃদ্ধি পাই থাকিব।
লিংলং টায়াৰ সামৰ্থ্যৰ অভাৱ থকা কোম্পানী নহয়। টায়াৰ উদ্যোগত ইয়াৰ নিজস্ব স্থান আছে, আৰু ইয়াৰ বিশ্বব্যাপী সহায়ক ব্যৱসায়ো আগবাঢ়িছে।
যাত্ৰীবাহী গাড়ী, ট্ৰাক আৰু বাছ, আৰু অফ-হাইৱে টায়াৰৰ সমৰ্থনকাৰী আয়তন বৃদ্ধি পাইছে, আৰু কাৰিকৰী দিশতো অগ্ৰগতি হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা উচ্চ কাৰ্যক্ষম সামগ্ৰী আৰু ৬৩ ইঞ্চিৰ অল ষ্টীলৰ বিশাল টায়াৰ উৎপাদন কৰিব পৰা যায়, আৰু ইয়াৰ ডেণ্ডেলিয়ন ৰবৰ আৰু বায়ুমুক্ত টায়াৰৰ ক্ষেত্ৰতো পৰিকল্পনা আছে।
এই সকলোবোৰে কোম্পানীটোৰ মৌলিক সামৰ্থ্যৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰে।
কিন্তু মূল দক্ষতাটো হ’ল ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে প্ৰতিটো প্ৰকল্প ৰূপায়ণ কৰিব পৰা যাব।
প্ৰকল্পটো আগবাঢ়িব পাৰিব নে নাই সেয়া কেৱল প্ৰযুক্তি আৰু পৰিসৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে, স্থানীয় সহায়ক সুবিধা, লজিষ্টিক, জনশক্তি, আৰু আপষ্ট্ৰিম আৰু ডাউনষ্ট্ৰিম যোগান শৃংখলে ইয়াক চম্ভালিব পাৰিব নে নাই তাৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। এই লিংকবোৰত আবদ্ধ হৈ আছে টংচুয়ান প্ৰকল্প।
যদিহে সহায়ক সুবিধাসমূহ ঠাইত নাথাকে তেন্তে কাৰ্যকৰীকৰণৰ গতি লেহেমীয়া হ’ব। সময়ৰ লগে লগে বাহ্যিক পৰিৱেশো সলনি হ’ব, আৰু যিবোৰ হিচাপ প্ৰথমে যুক্তিসংগত আছিল সেইবোৰ হিচাপ কৰাটো কঠিন হৈ পৰিব।
টায়াৰ উদ্যোগৰ এটা বৈশিষ্ট্য আছে: বৃহৎ বিনিয়োগ, দীঘলীয়া চক্ৰ, আৰু লেহেমীয়া আৰোগ্য। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়টো দেখাত এটা বিন্যাসৰ দৰে, কিন্তু পিছৰ পৰ্যায়টো প্ৰায়ে ব্যৱসায়িক স্থিতিস্থাপকতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। কেৱল সাময়িক বিচাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণক উত্তৰ হিচাপে গণ্য কৰাটো সহজ।
এই ঘটনাই বজাৰত এৰি থৈ যোৱা এটা বাস্তৱিক পৰ্যবেক্ষণো। উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণ আদি পাপ নহয়। অন্ধ সম্প্ৰসাৰণে বিচ্যুতিৰ সূচনা কৰিব। উদ্যোগসমূহে সুযোগ দেখিলে আগবাঢ়িব পাৰে, কিন্তু তেওঁলোকে সীমা স্পষ্টভাৱে গণনা কৰিব লাগিব।
আন এটা দলৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা লিংলঙে টংচুয়ান প্ৰকল্পৰ অন্ত পেলোৱাটো কেৱল নিষ্ক্ৰিয় সংকোচন নহয়, বৰঞ্চ সম্পদ আবণ্টনৰ ক্ষেত্ৰতো এক সালসলনি, ক্ষমতা ব্যৱহাৰ, বুদ্ধিমান উন্নীতকৰণ আৰু বৰ্তমানৰ ভিত্তিৰ বিশ্বব্যাপী বিন্যাসক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া। এই বিচাৰ কঠোৰ নহয় যদিও ইয়াৰ বাস্তৱত ভিত্তি আছে।
টায়াৰ উদ্যোগে এতিয়া যিটোৰ বাবে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হৈছে সেয়া নহয়, কোনে আটাইতকৈ ডাঙৰ শ্লোগান দিছে, বৰঞ্চ কোনে প্ৰডাক্ট, প্ৰযুক্তি, খৰচ আৰু চেনেল সংযোগ কৰিব পাৰে। যদি আপুনি কেৱল উৎপাদন ক্ষমতা গোটাই লয়, তেন্তে ৰিটাৰ্ণ বিনিয়োগৰ লগত খাপ নাখাবও পাৰে।
উদ্যোগটোৰ এটা মতামতও আছে যে টংচুয়ান প্ৰকল্পটো স্থগিত ৰখাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে লিংলঙে উত্তৰ-পশ্চিম বজাৰখনৰ প্ৰতি আগ্ৰহ হেৰুৱাই পেলাইছে, বৰঞ্চ ই প্ৰৱেশ পদ্ধতি সলনি কৰিছে, প্ৰথমে নিজৰ বৰ্তমানৰ ব্যৱসায়টোক ধৰি ৰাখিছে, আৰু তাৰ পিছত অধিক উপযুক্ত বিনিয়োগৰ গতিৰ দিশটো চাইছে।
এই ধাৰণাটো অতীতৰ কৌশলৰ পৰা পৃথক, প্ৰথমে বজাৰ গঢ়ি তোলা আৰু তাৰ পিছত ৰিটাৰ্ণৰ কথা কোৱা। প্ৰথমটোৱে কাৰ্য্যকৰী মানদণ্ডৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আনহাতে দ্বিতীয়টোৱে স্কেলিং আপৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। উদ্যোগটোৱে আজিৰ দিনটো পোৱাৰ লগে লগে পূৰ্বৰটোৰ ওজন বাঢ়িছে।
সমগ্ৰ টায়াৰ উদ্যোগৰ এই বিষয়টোলৈ চালে সংকেত কেৱল লিংলঙতে সীমাবদ্ধ নহয়। শেহতীয়া বছৰবোৰত বহু কোম্পানীয়ে নিজৰ উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণ পৰিকল্পনাৰ পুনৰ মূল্যায়ন কৰি আহিছে, বিশেষকৈ বহিঃৰাজ্যৰ কাৰখানা নিৰ্মাণ আৰু নতুন ঘৰুৱা প্ৰকল্পৰ মাজত বাছনি কৰিছে।
বজাৰত এক সহমতৰ সৃষ্টি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে যে টায়াৰ উদ্যোগৰ প্ৰতিযোগিতামূলক প্ৰৱেশ সলনি হৈছে। কেৱল উৎপাদন বৃদ্ধিয়েই এতিয়া যথেষ্ট নহয়। পণ্যৰ গঠন, অনুসন্ধান আৰু বিকাশৰ ক্ষমতা, চেনেলৰ স্থিৰতা, আৰু মূলধন টাৰ্ণঅভাৰৰ কাৰ্যক্ষমতা এই সকলোবোৰ জলভাগত পৰিণত হৈছে।
উচ্চ উৎপাদন ক্ষমতাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে সুস্থিৰ লাভ, বৃহৎ প্ৰকল্প, আৰু ইয়াৰ অৰ্থ এইটোও নহয় যে ৰিটাৰ্ণ ঠাইত থাকিব। যিবোৰ কোম্পানীয়ে সঁচাকৈয়ে থিয় দিব পাৰে সেইবোৰ হ’ল যিবোৰ কোম্পানীয়ে প্ৰতিটো উৎপাদন লাইনৰ কাৰ্যক্ষমতা আৰু গুণগত মান উন্নত কৰিব পাৰে।
এইবাৰ ৩৮ কোটি ইউয়ানৰ প্ৰাৰম্ভিক বিনিয়োগ সৰু নহয়, আৰু ই লিংলং টায়াৰৰ আকাৰৰ হাড়বোৰ ভাঙিব নোৱাৰে, কিন্তু ইয়াৰ তাৎপৰ্য টকাখিনিতে নহয়, বৰঞ্চ এইটোৱেই যে টকাটোৱে এটা স্পষ্ট সোঁৱৰণী কিনিলে। কি সোঁৱৰাই দিম?
কোম্পানীসমূহক সোঁৱৰাই দিয়ক যে সময়ে সময়ে উৎসাহক বৃদ্ধিৰ চক্ৰত নিশ্চয়তা হিচাপে নাভাবিব। মূলধনী বজাৰক সোঁৱৰাই দিয়ক যে পৰিকল্পনাৰ খচৰাত থকা আয়ক পোনপটীয়াকৈ ভৱিষ্যতৰ নগদ ধনৰ প্ৰবাহ হিচাপে গণ্য নকৰিব।
টায়াৰ উদ্যোগৰ কাহিনী কেতিয়াও এনেকুৱা হোৱা নাই যে যিয়ে দ্ৰুতগতিত দৌৰে তেওঁ জয়ী হয়, যিয়েই বস্তুবোৰ স্থিৰভাৱে দেখে, কোনে বেছি দিন জীয়াই থাকিব পাৰে, যিয়ে আগতীয়াকৈ বিপদ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, যিয়েই চাইকেলৰ পিছত চক্ৰৰ মাজেৰে পাৰ হ’ব পাৰে।
এইবাৰ লিংলং টায়াৰে এই প্ৰকল্পটো বন্ধ কৰি দিছে, যিয়ে দেখুৱাইছে যে কৰ্পৰেট পৰ্যায়ে একাউণ্টসমূহ পুনৰ গণনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে আৰু অসমাপ্ত সম্প্ৰসাৰণক পুনৰ বাস্তৱত ৰাখি পুনৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ ইচ্ছুক। আগবাঢ়ি যোৱাতকৈ এইটো অধিক যুক্তিসংগত।
ইয়াত উদ্যোগটো বিস্তৃত হোৱাৰ লগে লগে আমি কেইবাটাও দিশ দেখিবলৈ পাওঁ। প্ৰথমতে, স্থানীয় প্ৰকল্প ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত কেৱল অনুমোদন নথিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নোৱাৰি। সহায়ক সুবিধা, পৰিবহণ, কেঁচামাল, আৰু সহযোগিতামূলক ক্ষমতাসমূহ একেলগে মূল্যায়ন কৰিব লাগিব। কাগজৰ আৰ্হি আৰু প্ৰকৃত ৰূপায়ণৰ মাজত প্ৰায়ে ব্যৱধান থাকে।
দ্বিতীয়তে, টায়াৰ কোম্পানীসমূহৰ বহিঃৰাজ্যৰ বিন্যাস কেৱল উৎপাদন ক্ষমতাৰ হস্তান্তৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নোৱাৰে, বৰঞ্চ অৰ্ডাৰৰ গাঁথনি, বাণিজ্যিক পৰিৱেশ আৰু আঞ্চলিক যোগান সম্পৰ্কৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰিব নোৱাৰে। বাহ্যিক পৰিৱেশ সলনি হ’লেই মূল আশাবোৰ পুনৰ লিখা হ’ব।
তৃতীয়তে, ভৱিষ্যতেও প্ৰতিযোগিতাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু উচ্চমানৰ, সেউজীয়া, আৰু বুদ্ধিমান হৈ থাকিব। যিবোৰ কোম্পানীয়ে পৃথক পৃথক সামগ্ৰী উৎপাদন কৰিব পাৰে, সেইবোৰ কোম্পানীয়ে কেৱল স্কেলৰ পিছত লগা কোম্পানীতকৈ অধিক সক্ৰিয় হ’ব।
চতুৰ্থতে, উদ্যোগ ক্লিয়াৰিং আগবাঢ়ি যাব, আৰু আগশাৰীৰ কোম্পানীসমূহে অধিক সম্পদ লাভ কৰিব। যদিহে ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগসমূহৰ মূল ক্ষমতা নাথাকে, তেন্তে তেওঁলোকৰ বাসস্থান সংকুচিত হৈ থাকিব।
পঞ্চমতে, কোম্পানীটোৰ আভ্যন্তৰীণ বিচাৰ ব্যৱস্থা সেই অনুসৰি সলনি হ’ব লাগিব। উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণ প্ৰকল্প স্থাপন কৰাৰ সময়ত আমি কেৱল আশাবাদী অনুমানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাই নহয়, প্ৰস্থানৰ বাবে ঠাই এৰি দিবলৈ গণনাত আটাইতকৈ বেয়া পৰিস্থিতিটোও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা উচিত।
ষষ্ঠতে, যেতিয়া মূলধনী বজাৰে উৎপাদন উদ্যোগটোক চায়, তেতিয়া ই কেৱল কাহিনীটোকে চাব নালাগে, বিশেষকৈ সম্পত্তিৰ গধুৰ উদ্যোগত ইয়াক কাৰ্যকৰী কৰাৰ ক্ষমতাও চাব লাগে। যদি কোনো প্ৰকল্প তিনিৰ পৰা পাঁচ বছৰলৈ পলম হয় তেন্তে মূলধনী দখল আৰু সুযোগ খৰচ গধুৰ হ’ব।
সপ্তমতে, লিংলঙৰ দৰে আগশাৰীৰ কোম্পানীসমূহৰ বাবে ইয়াৰ পিছত যিটো সঁচাকৈয়ে মূল্যৱান হ’ব সেয়া হৈছে এটা স্কেলৰ বিন্দু নহয়, বৰঞ্চ বৰ্তমানৰ সম্পত্তিৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণ আৰু প্ৰযুক্তিগত বিনিয়োগ আৰু পৰিচালনাৰ ৰিটাৰ্ণৰ মাজৰ সংযোগ।
এই ধৰণৰ কাণ্ডই পাঠকক আকৰ্ষণ কৰিব পৰাৰ কাৰণ হ’ল ই কোনো বিমূৰ্ত আলোচনা নহয়, বৰঞ্চ এটা বৃহৎ উদ্যোগৰ পছন্দক প্ৰত্যক্ষভাৱে সাধাৰণ মানুহৰ চিনাকি যুক্তিৰ মাজত সোমাই দিয়ে। বিনিয়োগ, পৰিচালনা, ষ্টপ লছ, আৰু ষ্টিয়াৰিং বহু দূৰত শুনা নাযায়।
এইখিনি পঢ়াৰ পিছত বহুতে ইয়াক কোম্পানী এটাৰ প্ৰজেক্ট বিফল বুলি ব্যাখ্যা কৰিব। আচলতে ই এটা উদ্যোগৰ পৰ্যায়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ দিশটোকে আঙুলিয়াই দিয়ে। সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰেৰণা পিছুৱাই গৈছে আৰু ব্যৱসায়িক ধৈৰ্য্য আগবাঢ়িছে।
এই সময়ছোৱাত টায়াৰ উদ্যোগ সহজ নহ’ব। মূল্যৰ প্ৰতিযোগিতা এতিয়াও আছে, উৎপাদন ক্ষমতাৰ ওপৰত হেঁচা এতিয়াও আছে, প্ৰকল্পৰ পৰীক্ষণ কঠোৰ হ’ব। মাত্ৰ এটা উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণেৰে কোনেও সুস্থিৰ লাভ লাভ কৰিব নোৱাৰে।
লিংলং টায়াৰে এইবাৰ টংচুয়ান প্ৰকল্পটো বন্ধ কৰি দিলে, আৰু যিখিনি বাকী আছিল সেয়া আছিল সজীৱ অন্ত নহয়, বৰঞ্চ শান্ত ব্যৱসায়িক মনোভাৱ।
৩৮ কোটি ইউয়ান পৰিশোধ কৰা হৈছে, ৬.০৬৬ বিলিয়ন ইউয়ানৰ পৰিকল্পনা বন্ধ কৰা হৈছে, টংচুয়ান প্ৰকল্প আৰু আগবাঢ়ি যোৱা নাই, কিন্তু উদ্যোগটো এতিয়াও আগবাঢ়িছে।
মূলধনী বজাৰত এনে পৰিৱৰ্তনে সদায় বিভিন্ন মতামতৰ সৃষ্টি কৰিব। কিছুমানে ষ্টপ লছ দেখা পায়, কিছুমানে লছ দেখা পায়, আৰু কিছুমানে এডজাষ্টমেণ্টৰ পিছত নতুন আৰম্ভণিৰ বিন্দু দেখা পায়।
যদি আপুনি মন্তব্যৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ স্থিতি পৃথক কৰিব বিচাৰে তেন্তে আপুনি প্ৰায়ে ইয়াতেই শেষ হয়। এফালে আপুনি উৎপাদন সম্প্ৰসাৰণৰ খৰচ চায়, আৰু আনফালে নেতাৰ সংশোধিত দিশটো চায়।
