বহু বছৰ ধৰি অটোমেচন উদ্যোগত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি মই পিএলচিৰ ষ্টেণ্ড-এল’ন অপাৰেচন, নেটৱৰ্ক ইন্টাৰঅপাৰেবিলিটিৰ পৰা বৰ্তমানৰ বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন পৰ্যায়লৈকে অগ্ৰগতিৰ সাক্ষী হৈছো।
দীৰ্ঘদিন ধৰি আমি সকলোৱে ধৰি লৈছো যে পিএলচিৰ মূল মিছন হৈছে সঁজুলিসমূহ সুস্থিৰভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা। প্ৰগ্ৰেমিং, ডিবাগিং, আৰু কাৰ্য্য আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ সকলো মানুহৰ অভিজ্ঞতা আৰু হাতৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
কিন্তু যোৱা দুবছৰত এআই আৰু পিএলচিক গভীৰভাৱে একত্ৰিত কৰা সমাধানসমূহে ক্ৰমান্বয়ে ডাঙৰ কৰ্মশালাত প্ৰৱেশ কৰিছে, আৰু আমি সঁচাকৈয়ে অনুভৱ কৰিব পাৰো যে এই নতুন সংমিশ্ৰণে আমাৰ কৰ্ম আৰ্হিটো নিৰৱে সলনি কৰি আছে।
বহু সহকৰ্মীয়ে এআইৰ কথা আহিলে নিজকে অগম্য অনুভৱ কৰে, এইটো এটা নতুন প্ৰযুক্তি যিটো কেৱল বৃহৎ কোম্পানীয়েহে ক্ৰয় কৰিব পাৰে আৰু সাধাৰণ কৰ্মশালাসমূহে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে বুলি ভাবি। একাংশ লোকে চিন্তিত যে স্মাৰ্ট প্ৰযুক্তিয়ে পৰম্পৰাগত উদ্যোগিক নিয়ন্ত্ৰকৰ কামৰ ঠাই ল’ব।
আচলতে ইণ্টাৰনেটত জটিল পেছাদাৰী ব্যাখ্যাবোৰ এৰাই চলিলে, যেতিয়া প্ৰডাকচন লাইনৰ কথা আহে, এআই + পিএলচি কেতিয়াও শূন্যবাদী ধাৰণা নাছিল, বৰঞ্চ প্ৰকৃততে পুৰণি সমস্যা সমাধান কৰিব পৰা নতুন আহিলা আছিল।
মই বিশ্বাস কৰোঁ যে প্ৰথম বছৰবোৰত বিশুদ্ধ পিএলচিৰ কাৰ্য্যকলাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা দিনবোৰৰ বিষয়ে প্ৰতিজন চিকিৎসকৰ গভীৰ বুজাবুজি আছে।
সঁজুলিসমূহৰ পৰিচালনা সম্পূৰ্ণৰূপে হাতৰ নিৰীক্ষণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
পেৰামিটাৰবোৰ যুক্তিসংগত নে নহয় আৰু কৰ্ম পৰিস্থিতি অস্বাভাৱিক নে নহয়, সেইটো মাষ্টাৰসকলে বছৰ বছৰ ধৰি জমা কৰা অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰাহে বিচাৰ কৰিব পাৰি।
যেতিয়া উৎপাদন লাইনত এটা সৰু দোষ ঘটে, এলাৰ্ম প্ৰমপ্ট অস্পষ্ট হয়, আৰু আমি কেৱল লাইন আৰু মডিউলসমূহৰ কাষেৰে এটা এটাকৈ অনুসন্ধান কৰিব পাৰো, যিয়ে বহু সময় খৰচ কৰে।
যেতিয়া এনে পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হয় য’ত উৎপাদন দক্ষতা অনুকূল কৰা আৰু অপাৰেটিং প্ৰাচলসমূহ সামঞ্জস্য কৰা প্ৰয়োজনীয়, বাৰে বাৰে পৰীক্ষা আৰু পৰীক্ষা আৰু ভুলৰ প্ৰয়োজন হয়, যিয়ে আপোনাক দিনটোৰ শেষত ক্লান্ত কৰি তোলে।
এবাৰ হঠাতে সঁজুলিবোৰ ভাঙি গ’লে, গভীৰ নিশা বা বন্ধৰ দিনতেই হওক, আপুনি যিমান সোনকালে পাৰে মেৰামতিৰ বাবে সেই স্থানলৈ লৰালৰিকৈ যাব লাগে। এই পৰিস্থিতি উদ্যোগটোত প্ৰায় নিয়ম হৈ পৰিছে।
এআই আৰু পিএলচিৰ সংহতিৰ সাৰমৰ্ম হৈছে শ্ৰম বিভাজন আৰু সহযোগিতা, ইজনে সিজনৰ শক্তিৰ পৰা শিকিব পৰা আৰু দুৰ্বলতা।
পিএলচি এতিয়াও উৎপাদন লাইনৰ “হাত আৰু ভৰি”, উৎপাদন কাৰ্য্যকলাপৰ স্থিৰতা নিশ্চিত কৰিবলৈ সঁজুলি আৰম্ভ আৰু বন্ধ, যুক্তিসংগত সংযোগ, আৰু কাৰ্য্য নিষ্পাদন আদি মূল সংযোগসমূহ দৃঢ়ভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। এইটোৱেই ইয়াৰ মূল মূল্যও যিটো দশক দশক ধৰি দৃঢ়তাৰে থিয় দিছে।
এআইয়ে “স্মাৰ্ট মগজু”ৰ ভূমিকা পালন কৰে, যিয়ে পিএলচিয়ে ঘূৰাই দিয়া বিশাল অপাৰেটিং ডাটা সংগ্ৰহ আৰু সজাই পৰাই তোলাৰ বাবে দায়বদ্ধ, বিশ্লেষণ, ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু অনুকূলন সম্পন্ন কৰে, আৰু হাতেৰে সম্পূৰ্ণ কৰাটো কঠিন তথ্য বিশ্লেষণৰ কামটো গ্ৰহণ কৰে।
কৰ্মশালাৰ কথা আহিলে সকলো দিশতে পৰিৱৰ্তন প্ৰতিফলিত হয়।
আটাইতকৈ স্বজ্ঞাত কথাটো হ’ল বুদ্ধিমান দোষৰ ভৱিষ্যদ্বাণী।
এআইয়ে পিএলচিয়ে ৰেকৰ্ড কৰা কাৰেণ্ট, উষ্ণতা, লোড, চলি থকা সময় আৰু অন্যান্য তথ্য ধৰি ৰাখিব যাতে এটা সাধাৰণ অপাৰেচন মডেল স্থাপন কৰিব পৰা যায়।
এবাৰ তথ্যত সামান্য বিচ্যুতি হ’লে, যদিও আপাততঃ সঁজুলিটোত কোনো স্পষ্ট দোষ নাথাকে, ব্যৱস্থাটোৱে আগতীয়াকৈ এটা সোঁৱৰাই দিব।
আমি আৰু নিষ্ক্ৰিয়ভাৱে মেৰামতিৰ বাবে বন্ধ হোৱাৰ খবৰ পোৱালৈ অপেক্ষা নকৰো, কিন্তু সক্ৰিয়ভাৱে লুকাই থকা বিপদৰ তদন্ত কৰোঁ, যাৰ ফলত গভীৰ নিশাৰ জৰুৰীকালীন কলৰ সংখ্যা বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পায়।
দ্বিতীয়টো হৈছে স্বতন্ত্ৰ প্ৰাচল অনুকূলন।
পূৰ্বতে, ডিবাগিং সঁজুলিসমূহে কেৱল প্ৰাচলসমূহ হস্তচালিতভাৱে পৰিবৰ্তন কৰা আৰু কাৰ্য্যকৰী প্ৰভাৱসমূহ বাৰে বাৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল।
এতিয়া এআই এলগৰিদমৰ সৈতে সংযুক্ত, চিষ্টেমে কেঁচামাল, উৎপাদনৰ গতি, আৰু পৰিৱেশৰ পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পিএলচি অপাৰেটিং পেৰামিটাৰসমূহ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে ফাইন-টিউন কৰিব পাৰে।
পণ্যৰ মান সুনিশ্চিত কৰাৰ লগতে, ই শক্তিৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰে, উৎপাদন ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, আৰু ডিবাগিং চক্ৰ বহু পৰিমাণে চুটি কৰিব পাৰে। নতুনকৈ অহাসকলৰ বাবে, ডিবাগিং অভিজ্ঞতা জমা কৰিবলৈ কেইবাবছৰ সময় খৰচ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।
ইয়াৰ উপৰিও, কিছুমান কোমল দোষৰ সন্মুখত যিবোৰ অতি লুকুৱাই ৰখা আৰু বিচাৰি উলিওৱাটো কঠিন, AI এ সমস্যাৰ মূল কাৰণ দ্ৰুতভাৱে বিচাৰি উলিয়াবলৈ ঐতিহাসিক অপাৰেটিং ডাটা তুলনা কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত সমস্যা সমাধানৰ কাম ঘণ্টাৰ পৰা মিনিটলৈ কম হয়।
বহু মাষ্টাৰে চিন্তা কৰিব যে এই ব্যৱস্থাপ্ৰণালী উন্নীত কৰিলে বৰ্তমানৰ সঁজুলিসমূহ নাইকিয়া হ’ব নেকি? শিক্ষণৰ সীমা অতি বেছি হ’বনে?
আচলতে চিন্তাৰ একেবাৰেই প্ৰয়োজন নাই।
বজাৰত বৰ্তমানৰ সংহতি সমাধানসমূহ অত্যন্ত সামঞ্জস্যপূৰ্ণ।
ব্যৱহৃত বেছিভাগ পৰম্পৰাগত পিএলচি কেৱল তথ্য আহৰণ মডিউলৰ সৈতে সংস্থাপন কৰিব লাগিব আৰু ৰূপান্তৰ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন প্লেটফৰ্মৰ সৈতে সংযোগ কৰিব লাগিব। হাৰ্ডৱেৰৰ সমগ্ৰ লাইনটো সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই, আৰু ৰূপান্তৰৰ খৰচো অতি সুলভ।
তদুপৰি, অপাৰেচন আন্তঃপৃষ্ঠই চিনাকি ব্যৱহাৰৰ যুক্তি অব্যাহত ৰাখে। জটিল এলগৰিদম নীতিৰ মাজত আমি গভীৰভাৱে সোমাই যোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। আমি কেৱল দ্ৰুতভাৱে আৰম্ভ কৰিবলৈ মৌলিক ডাটা দৰ্শন আৰু আগতীয়া সতৰ্কবাণী প্ৰক্ৰিয়াকৰণ শিকিব লাগিব।
হাতৰ পৰিচালনা আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ পৰা বুদ্ধিমান সহযোগিতালৈকে, এআইয়ে পিএলচিক শক্তিশালী কৰে, কাৰিকৰী কৰ্মীসকলক সলনি কৰিবলৈ নহয়, বৰঞ্চ আমাক পুনৰাবৃত্তিমূলক আৰু বিৰক্তিকৰ কামৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰাত সহায় কৰিবলৈ আৰু প্ৰক্ৰিয়া অনুকূলন আৰু প্ৰযুক্তিগত উদ্ভাৱনত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ।
উদ্যোগৰ বিকাশৰ গতি কেতিয়াও বন্ধ হোৱা নাই, আৰু নতুন প্ৰযুক্তিৰ উত্থান এক প্ৰত্যাহ্বান আৰু সুযোগ দুয়োটা।
আজিকালি অধিক সংখ্যক সৰু আৰু মজলীয়া আকাৰৰ কাৰখানাই AI + PLC মডেল পৰীক্ষা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। মই ভাবো আপোনাৰ দৈনন্দিন কাম-কাজত এনে প্ৰয়োগৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছে নেকি?
ঔদ্যোগিক নিয়ন্ত্ৰণ উদ্যোগৰ বুদ্ধিমান বিকাশৰ বিষয়ে আপোনাৰ মতামত কি?
