মে’ মাহত অৰ্থনৈতিক তথ্যত দেখা দিয়া বৈপৰীত্যৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে। মেক্ৰ’ কণ্ট্ৰ’লে পৰিস্থিতি কেনেকৈ ভাঙিব পাৰে?

মে’ মাহৰ অৰ্থনৈতিক তথ্যসমূহ এটা প্ৰিজমৰ দৰে, একেটা চীনা অৰ্থনীতিৰ দুটা দিশ আলোকিত কৰা: এফালে, ই এক “নতুন” ছবি, য’ত উচ্চ প্ৰযুক্তিৰ উৎপাদনৰ অতিৰিক্ত মূল্য বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ১৫.১% বৃদ্ধি পাইছে, আৰু ইলেক্ট্ৰনিকছ উদ্যোগে যোৱা পাঁচ বছৰত ১৭.০% সৰ্বোচ্চ বৃদ্ধিৰ হাৰত অৰিহণা যোগাইছে; আনহাতে, ই এক “শীতল” বাস্তৱ, গ্ৰাহক সামগ্ৰীৰ মুঠ খুচুৰা বিক্ৰী বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ০.৬% হ্ৰাস পাইছে, আৰু স্থায়ী সম্পত্তি বিনিয়োগৰ একমাহৰ হ্ৰাস ১২.৫% লৈ বৃদ্ধি পাইছে।

এই বৈপৰীত্যৰ গোটটোৰ চাৰিওফালে ঘূৰি, অনুসৰণমূলক সামষ্টিক অৰ্থনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণৰ দিশ স্পষ্ট হৈ পৰিছে – ই এটা নীতি বৃদ্ধি নহয়, কিন্তু… বিভিন্ন মাত্ৰাত একেলগে কৰা এটা খোজ, প্ৰতিটো খোজে বিভিন্ন গাঁথনিগত বিষ বিন্দুক লক্ষ্য কৰি লয়।

ৰপ্তানি উদ্যোগৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা আমি ঘৰুৱা চাহিদাৰ অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈ বাহ্যিক চাহিদা এতিয়াও ভাল হোৱাৰ খিৰিকীৰ সময়ছোৱাৰ সুবিধা ল’ব লাগিব। মে’ মাহত বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ৰপ্তানি ১৩.৮% বৃদ্ধি পাইছে, আৰু যান্ত্ৰিক আৰু বৈদ্যুতিক সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানি ১৮.৪% বৃদ্ধি পাইছে।
বৈদেশিক বাণিজ্য এতিয়াও দ্ৰুতগতিত চলি আছে।
কিন্তু ৰপ্তানি কোম্পানীসমূহে নিজেই জানে যে এই উচ্চ বৃদ্ধিৰ হাৰ কিমান দিনলৈ চলিব পাৰে সেই লৈ এটা প্ৰশ্নবোধক চিহ্ন আছে।
বিশ্ব বাণিজ্য সুৰক্ষাবাদ বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে আৰু প্ৰধান অৰ্থনীতিসমূহত কেন্দ্ৰীয় বেংকৰ নীতিৰ অনিশ্চয়তা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে যিকোনো বাহ্যিক অশান্তিৰ ফলত ৰপ্তানিৰ অৰ্ডাৰ যথেষ্ট হ্ৰাস পাব পাৰে।

বৃহৎ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল এতিয়া “জিকাৰ ওপৰত থিয় দিয়াৰ” সময় নহয়, বৰঞ্চ ৰপ্তানিৰ পৰা উপাৰ্জন কৰা সময় আৰু স্থান ব্যৱহাৰ কৰি ঘৰুৱা চাহিদাৰ অভাৱ পূৰণ কৰাৰ সময়।
জানুৱাৰীৰ পৰা মে’ মাহলৈকে বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি স্থায়ী সম্পত্তিৰ বিনিয়োগ ৪.১% হ্ৰাস পাইছে, আৰু ৰিয়েল এষ্টেট উন্নয়ন বিনিয়োগ ১৬.২% হ্ৰাস পাইছে। যদি ঘৰুৱা চাহিদা উঠিব নোৱাৰে, তেন্তে বাহ্যিক চাহিদা এবাৰ দুৰ্বল হ’লে অৰ্থনীতিয়ে দুয়ো মূৰৰ পৰা হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিব।

সেয়েহে ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়ন আৰু সংস্কাৰ আয়োগে স্পষ্ট কৰি দিছে যে “পানীৰ নেটৱৰ্ক, নতুন শক্তি গ্ৰীড, কম্পিউটিং শক্তি নেটৱৰ্ক, নতুন প্ৰজন্মৰ যোগাযোগ নেটৱৰ্ক, নগৰীয়া মাটিৰ তলৰ পাইপ নেটৱৰ্ক, লজিষ্টিক নেটৱৰ্ক আদিৰ পৰিকল্পনা আৰু নিৰ্মাণ শক্তিশালী কৰা।” বিনিয়োগৰ কেন্দ্ৰবিন্দু।
একে সময়তে ই “ডাবল” আৰু “দুটা নতুন” নীতি ৰূপায়ণক প্ৰসাৰিত কৰিব, আৰু ব্যক্তিগত বিনিয়োগৰ পুনৰুদ্ধাৰক উদ্দীপিত কৰিবলৈ চৰকাৰী বিনিয়োগ ব্যৱহাৰ কৰিব।
এইটো কেৱল “পানী এৰি দিয়া” নহয়, বৰঞ্চ বাহ্যিক চাহিদাৰ বাবে খিৰিকীৰ সময়ৰ সুবিধা লৈ ঘৰুৱা চাহিদাৰ বাবে এক সুদৃঢ় ভেটি গঢ়ি তোলা।

সাধাৰণ গ্ৰাহকৰ বাবে মূল কথাটো হ’ল নীতিয়ে তেওঁলোকৰ মানিবেগক উখহি উঠাব পাৰে নেকি আৰু ধন খৰচ কৰাৰ সাহস কৰিব পাৰে নেকি?
মে’ মাহত খুচুৰা বিক্ৰী ঋণাত্মক হৈ পৰে, আৰু একেৰাহে দুমাহ ধৰি সামগ্ৰীৰ খুচুৰা বিক্ৰী ঋণাত্মক বৃদ্ধি পঞ্জীয়ন কৰে।
ধঁপাত, মদ্যপান, যোগাযোগৰ সঁজুলি আদি শ্ৰেণীৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ যথেষ্ট হ্ৰাস পাইছে। কিন্তু আমোদজনক কথাটো হ’ল জানুৱাৰীৰ পৰা মে’ মাহলৈকে বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি সেৱাৰ খুচুৰা বিক্ৰী ৫.৪% বৃদ্ধি পাইছে, আৰু কেটাৰিং, থকাৰ ব্যৱস্থা, ভ্ৰমণৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পোৱা নাই।

এইটোৱে দেখুৱাইছে যে গ্ৰাহকসকলৰ ধনৰ অভাৱ নহয়, কিন্তু ভৱিষ্যতৰ বাবে তেওঁলোকৰ আশাত সতৰ্ক আৰু স্পষ্ট নিৰ্বাচিত ব্যৱহাৰ আছে – তেওঁলোকে অভিজ্ঞতাৰ বাবে ধন দিবলৈ ইচ্ছুক, কিন্তু বৃহৎ টিকটৰ বস্তু আৰু ঐচ্ছিক ব্যৱহাৰ সংকুচিত হৈছে।

এই দৃষ্টিকোণৰ পৰা সৰল উপভোগ কুপন বা ৰাজসাহায্যৰ প্ৰভাৱ সীমিত।
ৰাষ্ট্ৰীয় পিপলছ কংগ্ৰেছৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাসংগিক বিশেষজ্ঞসকলে আঙুলিয়াই দিয়ে যে ঘৰুৱা চাহিদা বৃদ্ধি আৰু মূল কাৰণটো সমাধান কৰিবলৈ “মানুহৰ ওপৰত বিনিয়োগ”ৰ সৈতে বাসিন্দাসকলৰ ব্যৱহাৰযোগ্য আয় বৃদ্ধি আৰু প্ৰসৱ আৰু শিশুৰ যত্নৰ খৰচ হ্ৰাস কৰাটো সংযুক্ত কৰিব লাগিব।
স্পষ্টকৈ ক’বলৈ গ’লে যেতিয়া নিয়োগ সুস্থিৰ হয়, আয়ৰ আশা উন্নত হয়, আৰু সামাজিক সুৰক্ষাৰ জাল ঘন হৈ পৰে তেতিয়াহে মানুহে নিজৰ সঞ্চয়ৰ ধন খৰচ কৰিবলৈ সাহস কৰিব পাৰে।

নীতিৰ পক্ষই ইতিমধ্যে ইয়াৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছে: ২০২৬ চনত ঘাটিৰ হাৰ ৪% নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে, সাধাৰণ ৰাজহুৱা বাজেটৰ ব্যয় প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৩০ ট্ৰিলিয়ন ইউয়ান পৰ্যন্ত হৈছে, আৰু অতি দীৰ্ঘম্যাদী বিশেষ ৰাষ্ট্ৰীয় ঋণ উপভোগ আৰু জনজীৱনৰ দিশত হেলনীয়া হৈছে। কিন্তু মূল কথাটো হ’ল বিত্তীয় ব্যৱস্থাত অচল হৈ থকাৰ পৰিৱৰ্তে ধনখিনি সঠিকভাৱে বাসিন্দাসকলৰ পকেটত পৰিব পাৰে নেকি?

নীতি নিৰ্ধাৰকসকলৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা, গাঁথনিগত সঁজুলিসমূহ সম্পূৰ্ণ শিথিলতাতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ, আৰু ” নিখুঁততা ড্ৰিপ।”
জলসিঞ্চন”ৰ মূল কথা। মে’ মাহত পিপিআই-চিপিআইৰ কেঁচিৰ ব্যৱধান ২.৭ শতাংশ পইণ্টলৈ বৃদ্ধি পাইছিল। আপষ্ট্ৰিম কেঁচামালৰ দাম আকাশলংঘী হ’ল যদিও ডাউনষ্ট্ৰিম টাৰ্মিনেলৰ দাম বৃদ্ধি হ’ব নোৱাৰিলে। মিডষ্ট্ৰিম আৰু ডাউনষ্ট্ৰিম কোম্পানীবোৰৰ লাভ দুয়ো মূৰে চেপি ধৰিছিল। এই সময়ত যদি সুতৰ হাৰ কৰ্তন আৰু সংৰক্ষিত প্ৰয়োজনীয়তা অনুপাত কৰ্তনৰ বানপানী হয়, তেন্তে বন্ধকী ক্ষমতা থকা সম্পত্তি গধুৰ উদ্যোগলৈ ধন প্ৰবাহিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি, আৰু সঁচাকৈয়ে ধনৰ অভাৱত থকা ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ আৰু উৎপাদন উদ্যোগৰ বাবে ধন লাভ কৰাটো অধিক কঠিন হ’ব।

গতিকে লুজিয়াজুই মঞ্চত কেন্দ্ৰীয় বেংকে প্ৰকাশ কৰা সংকেতটো অতি স্পষ্ট: ৰাতিটোৰ ভিতৰতে পুনৰ ক্ৰয়ৰ সুতৰ হাৰ কৰিডৰটো ৫০বিপিলৈ সংকুচিত কৰা, বহিঃৰাজ্যৰ কেন্দ্ৰীয় বেংকৰ পুনৰ ক্ৰয় সঁজুলি সৃষ্টি কৰা, আৰু নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিৰ বাবে নন-বেংক লিকুইডিটি সঁজুলি অধ্যয়ন কৰা। এই সকলোবোৰে কেৱল সুতৰ হাৰ কৰ্তন কৰাতকৈ মুদ্ৰানীতিৰ সংক্ৰমণ ব্যৱস্থাৰ উন্নতি সাধন কৰিছে।

পেকিং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নেচনেল স্কুল অৱ ডেভেলপমেণ্টৰ ডীন হুয়াং য়িপিংয়েও এই কথাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যে বৰ্তমানৰ অৰ্থনীতি “শক্তিশালী যোগান আৰু দুৰ্বল চাহিদাৰ” এক গাঁথনিগত সমস্যা, আৰু সামষ্টিক অৰ্থনৈতিক নীতিসমূহ নিখুঁত আৰু ফলপ্ৰসূ হ’ব লাগিব, আৰু কেৱল সম্পূৰ্ণ সম্প্ৰসাৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নোৱাৰি।

কাৰ্য্যকৰী পৰ্যায়ত এই যুক্তিৰ অৰ্থ হ’ল বিত্তীয়, মুদ্ৰা, ঔদ্যোগিক আৰু নিয়োগ নীতিয়ে একেলগে কাম কৰি গাঁথনিগত সঁজুলি (যেনে কৃষি আৰু ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ক সহায় কৰিবলৈ পুনৰ ঋণ, ব্যক্তিগত উদ্যোগক পুনৰ ঋণ) ব্যৱহাৰ কৰি আটাইতকৈ প্ৰয়োজনীয় ক্ষেত্ৰসমূহলৈ ধন নিৰ্দেশিত কৰে – ক্ষুদ্ৰ আৰু ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ, উৎপাদন উন্নীতকৰণ, আৰু প্ৰযুক্তিগত উদ্ভাৱন।

যেতিয়া তিনিটা দৃষ্টিভংগীক একেলগে ৰখা হয়, তেতিয়া বৃহৎ নিয়ন্ত্ৰণৰ মূল দিশটো ওলাই আহে।
ৰপ্তানি কোম্পানীসমূহৰ দৃষ্টিভংগীয়ে আমাক কয় যে আমি বিনিয়োগ বৃদ্ধি কৰিবলৈ আৰু ঘৰুৱা চাহিদাৰ অভাৱসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ উইণ্ড’ পিৰিয়ডৰ সুবিধা ল’ব লাগিব; গ্ৰাহকৰ দৃষ্টিভংগীয়ে আমাক কয় যে আমি বাসিন্দাসকলৰ বেলেন্স শ্বীট মেৰামতি কৰিব লাগিব আৰু খৰচৰ প্ৰৱণতা বৃদ্ধি কৰিব লাগিব; নীতি নিৰ্ধাৰকসকলৰ দৃষ্টিভংগীয়ে আমাক কয় যে সঁজুলিসমূহ নিখুঁত হ’ব লাগিব, ব্যৱস্থাসমূহ মসৃণ হ’ব লাগিব, আৰু সংক্ৰমণ ফলপ্ৰসূ হ’ব লাগিব।

তিনিটোৰ অভিসৰণটোৱেই হৈছে বৰ্তমানৰ নীতিৰ সংমিশ্ৰণৰ হুবহু যুক্তি: “ছয় নেটৱৰ্ক”ৰ দৰে আন্তঃগাঁথনি বিনিয়োগৰ সৈতে সামগ্ৰিক চাহিদা সুস্থিৰ কৰা, নতুন উৎপাদনশীল শক্তিৰ খেতি কৰিবলৈ “কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা +” আৰু উচ্চ প্ৰযুক্তিৰ উৎপাদনৰ সৈতে সামগ্ৰিক যোগান সুস্থিৰ কৰা, অৰ্থনৈতিক চক্ৰটো পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ বৃহৎ বজাৰ নিৰ্মাণ আৰু ইনভলভেচন বিৰোধী সংশোধনক একত্ৰিত কৰা, আৰু ইয়াৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনোৱা নিখুঁত গাঁথনিগত সঁজুলি আৰু বৃদ্ধি পোৱা নীতিৰ মজুতৰ সৈতে অনিশ্চয়তা।

মন কৰিবলগীয়া যে জানুৱাৰীৰ পৰা মে’ মাহলৈকে উচ্চ প্ৰযুক্তি উদ্যোগত বিনিয়োগ বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ৪.৫% বৃদ্ধি পাইছে, আৰু ইন্টিগ্ৰেটেড চাৰ্কিট নিৰ্মাণ আৰু লিথিয়াম-আয়ন বেটাৰী নিৰ্মাণত বিনিয়োগ ক্ৰমে ১১% আৰু ২৪.৯% বৃদ্ধি পাইছে।
এই পৰিসংখ্যাই দেখুৱাইছে যে বিনিয়োগৰ সামগ্ৰিক হ্ৰাসৰ পটভূমিতো পুঁজি এতিয়াও নতুন চালকৰ ফালে হেলনীয়া হৈ আছে।

নীতিটোৱে যি কৰিব লাগিব সেয়া হ’ল এই গাঁথনিগত হেলনীয়াটোক মসৃণ আৰু অধিক কাৰ্যক্ষম কৰি তোলা, একে সময়তে “নতুন শক্তিশালী আৰু পুৰণি দুৰ্বল”ৰ পাৰ্থক্যই অৰ্থনৈতিক স্থিতিস্থাপকতাক অত্যধিকভাৱে ছিঙি পেলোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

একেলগে ল’লে, ফ’ল’-আপ মেক্ৰ’-কণ্ট্ৰ’ল “বৃদ্ধি বজাই ৰখা” আৰু “গাঁথনি সামঞ্জস্য কৰা”ৰ মাজৰ পৰা এটা বাছনি কৰা নহয়, বৰঞ্চ সামগ্ৰিক চাহিদাৰ মৌলিক দিশসমূহ সুস্থিৰ কৰাৰ লগতে পুৰণি আৰু নতুন গতিবেগৰ ৰূপান্তৰ ত্বৰান্বিত কৰিবলৈ গাঁথনিগত সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা।

এই কৌশলৰ সফলতা বা বিফলতা তিনিটা মূল চলকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে: নিয়োগ আৰু আয়ৰ উন্নতিৰ লগে লগে বাসিন্দাসকলৰ গ্ৰাহকৰ আস্থা পুনৰ উত্থান হ’ব পাৰে নেকি, ষ্টক পুনৰুজ্জীৱিতকৰণ আৰু সুতৰ হাৰৰ নিৰ্দেশনাত ৰিয়েল এষ্টেট উন্নয়ন বিনিয়োগে হ্ৰাস আৰু সুস্থিৰ হ’ব পাৰে নেকি, আৰু বাহ্যিক পৰিৱেশে এই ৰূপান্তৰৰ খিৰিকীৰ অনুমতি দিয়ে নেকি।
বৰ্তমানৰ নীতি সঁজুলি বাকচটো সম্পূৰ্ণৰূপে গোলাবাৰুদেৰে সজ্জিত, আৰু পৰৱৰ্তী পদক্ষেপটো হ’ল ৰূপায়ণৰ গতি আৰু সংক্ৰমণৰ কাৰ্যক্ষমতা পৰীক্ষা কৰা।