মনোযোগ কৰক, বৈদেশিক বাণিজ্যৰ বছসকল, ২০২৬ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৈদেশিক বাণিজ্য উদ্যোগৰ বাবে ৰাজ্যৰ নীতিগত ৰাজসাহায্য আনুষ্ঠানিকভাৱে কঠোৰ কৰা হ’ব, আৰু ফটোভল্টিক, বেটাৰী আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰ বাবে ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ ক্ষেত্ৰত ডাঙৰ সালসলনি কৰা হ’ব।
এই পৰিৱৰ্তনৰ ঢৌ কোনো তুচ্ছ বিষয় নহয়, বৰঞ্চ উদ্যোগটোৰ উন্নয়নৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাপকাঠী।
ফ’ট’ভল্টিক উদ্যোগ এতিয়া বিশ্বৰ বজাৰত এক প্ৰভাৱশালী খেলুৱৈ, চীনত উৎপাদন ৭০%তকৈ অধিক। কঠিন কঠিন শক্তি আমাৰ সন্মুখত আছে, আৰু ই এতিয়া নীতিগত সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন হোৱা মঞ্চ নহয়। কিন্তু কিছুমান কোম্পানীয়ে ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ পৰা পোৱা লভ্যাংশক মূল্য হ্ৰাসৰ ভিত্তি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি ঘৰতে ৰখা উচিত লাভ বহিঃৰাজ্যৰ ক্ৰেতাৰ হাতত তুলি দিয়ে।
ঘৰুৱা শ্ৰমিকসকলে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে যদিও ঔদ্যোগিক উন্নয়নৰ সুবিধা লাভ কৰাত ব্যৰ্থ হয়। এই পৰিস্থিতি কেনেকৈ চলি থাকিব?
এইবাৰ দেশে এই অদ্ভুত পৰিঘটনাটো ভাঙিবলৈ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে। ২৭১ টা সামগ্ৰীৰ বাবে এতিয়া আৰ্থিক ৰাজসাহায্যৰ অধীনত নহয়।
সমগ্ৰ ফটোভল্টিক উদ্যোগ শৃংখলে পোনপটীয়াকৈ বাতিল কৰিছে ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই। বেটাৰীৰ কৰ ৰেহাইৰ হাৰ ৯%ৰ পৰা ৬%লৈ আধালৈ কৰ্তন কৰা হৈছে, আনকি ২০২৭ চনত শূন্যলৈও ঘূৰি আহিব।চূড়ান্ত বিশ্লেষণত ইয়াৰ দ্বাৰা ৰপ্তানিৰ বিনিময়ত বিত্তীয় ৰাজসাহায্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ পুৰণি পদ্ধতিটোক বিদায় দিয়া আৰু ঔদ্যোগিক উন্নয়নক মূললৈ ঘূৰাই অনা।
এই সালসলনিৰ ঢৌৰ পিছত উদ্যোগটোত পৰিৱৰ্তন অনিবাৰ্য। যিবোৰ সৰু সৰু কাৰখানাই কৰ ৰেহাইৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কষ্টেৰে জীয়াই থাকিব পাৰে, সেইবোৰৰ সন্মুখত অনিবাৰ্যভাৱে এটা কঠিন পথ থাকিব, আৰু সেইবোৰ বজাৰে নিৰ্মূল কৰাটো সময়ৰ কথা। কিন্তু জিয়াংছু, ঝেজিয়াং আৰু চাংহাইৰ সেই শক্তিশালী বৈদেশিক বাণিজ্য কোম্পানীসমূহে প্ৰযুক্তি আয়ত্ত কৰি নিজাকৈ ব্ৰেণ্ড গঢ়ি তুলিছে, তেওঁলোকৰ বাবে এইটো এক উৎকৃষ্ট সুযোগ।
তেওঁলোকৰ দৰদামৰ ক্ষমতা আছে। এই সময়ত যদি তেওঁলোকে দাম বৃদ্ধি নকৰে তেন্তে তেওঁলোকে দাম কৰ্তন কৰি থাকিবনে আৰু তেওঁলোকৰ হ’বলগীয়া লাভ হেৰুৱাবনে?
দেশৰ নীতিগত সংকেত স্পষ্ট। ইয়াৰ দ্বাৰা উদ্যোগটোৱে নিজৰ ছন্দ একত্ৰিত কৰাত সহায় কৰে। কম মূল্যৰ প্ৰতিযোগিতাত মনোনিৱেশ কৰা বন্ধ কৰক আৰু প্ৰিমিয়াম আদায় কৰিবলৈ প্ৰকৃত মানদণ্ড আৰু কঠিন প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰক।
এইটোৱেই হৈছে দীৰ্ঘম্যাদী সমাধান। আপুনি নিশ্চয় জানে যে চীনৰ উৎপাদন উদ্যোগত ইতিমধ্যে বিশ্বমানৰ উৎপাদন ক্ষমতা আছে, আৰু এই লভ্যাংশ ঘৰতে ৰাখিব লাগিছিল যাতে মানুহৰ জীৱিকাৰ সহায় আৰু ঘৰুৱা চাহিদাক উদ্দীপিত হয়।
চূড়ান্ত বিশ্লেষণত এই নীতিৰ সালসলনিয়েই হৈছে জনসাধাৰণৰ মাজত ধন লুকুৱাই ৰখাৰ আৰম্ভণি।
যেতিয়া কোম্পানীসমূহে উপাৰ্জন কৰিবলগীয়া লাভ ঘূৰাই পাব তেতিয়াহে শ্ৰমিকৰ মজুৰি বৃদ্ধিৰ স্থান পাব পাৰে, ঘৰুৱা গ্ৰাহকৰ বজাৰখন সঁচাকৈয়ে সক্ৰিয় হ’ব পাৰে, আৰু ঔদ্যোগিক উন্নীতকৰণে প্ৰকৃত আত্মবিশ্বাস লাভ কৰিব পাৰে।
বৈদেশিক বাণিজ্যৰ বছসকল, অনুগ্ৰহ কৰি দ্বিধাবোধ আৰু অপেক্ষা কৰাটো বন্ধ কৰক।
নীতি ৰূপায়ণ আপোনাৰ ঠিক সন্মুখতে। মূল্য বৃদ্ধিৰ সময় হ’লে নিৰ্ণায়কভাৱে মূল্য বৃদ্ধি কৰক, আৰু ৰূপান্তৰৰ সময় আহিলে সোনকালে ৰূপান্তৰিত কৰক। প্ৰকৃত উচ্চমানৰ উন্নয়ন কেতিয়াও নীতিৰ দ্বাৰা খাদ্য যোগান ধৰা নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হয়। নীতিৰ “সেউজগৃহ”ৰ পৰা আঁতৰি আহি নিজৰ দক্ষতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ধন ঘটাব পৰাটোৱেই হৈছে এটা উদ্যোগে বজাৰত ভৰি দিয়াৰ ভেটি।
সময় সলনি হৈছে, আৰু বৈদেশিক বাণিজ্য উদ্যোগৰ খেলাৰ ধৰণো সলনি হ’ব লাগে। ধাৰা অনুসৰণ কৰিলেহে আমি স্থিৰ আৰু দীৰ্ঘম্যাদী বিকাশ লাভ কৰিব পাৰিম।
