বন্ধুসকল, ১ এপ্ৰিলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ফটোভল্টিক সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানি মূল্য সংযোজিত কৰ ৰেহাই আনুষ্ঠানিকভাৱে বাতিল কৰি শূন্যলৈ ঘূৰাই অনা হ’ব।
বেটাৰীৰ ক্ষেত্ৰত মূল্য সংযোজিত কৰ ৰপ্তানি ৰেহাই এবছৰৰ বাবে পিছুৱাই দিয়া হৈছে। এইবাৰ প্ৰথমে হ্ৰাস কৰা হ’ব আৰু তাৰ পিছত অহা বছৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰা হ’ব।
জানেনে, ফটোভল্টিক আৰু লিথিয়াম বেটাৰী আমাৰ বৰ্তমানৰ বৈদেশিক বাণিজ্য ৰপ্তানিৰ মূল শক্তি। কিয় এনেদৰে নীতি সালসলনি কৰা হৈছে?
ভৱিষ্যতে ইতিহাসৰ পৰ্যায়ৰ পৰা ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই নীতি সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰি যাবনে?
একেলগে বিশ্লেষণ কৰোঁ আহক৷
আজিৰ পৰিৱৰ্তন বুজিবলৈ আমি প্ৰথমে বুজি পাওঁ যে ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই কেনেকৈ আহে। এই নীতি আনুষ্ঠানিকভাৱে ১৯৮৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।মূল যুক্তি হ’ল ৰপ্তানি কৰা সামগ্ৰীৰ ওপৰত প্ৰদান কৰা ঘৰুৱা মূল্য সংযোজিত কৰ আৰু উপভোগ কৰ ঘূৰাই দি ৰপ্তানিৰ ওপৰত শূন্য কৰ বোজা লাভ কৰা। দেশ-বিদেশত দুগুণ কৰ পৰিহাৰ কৰি বহিঃৰাজ্যৰ বজাৰত আমাৰ ৰপ্তানি সামগ্ৰীৰ প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাটোৱেই মূল কথা।
যদি আপুনি ভাবি চায়, যদি কোনো সামগ্ৰী ঘৰুৱাভাৱে বিক্ৰী হয়, তেন্তে ইয়াৰ মূল্য সংযোজিত কৰ দিব লাগে, আৰু বিদেশত বিক্ৰী হ’লে পুনৰ দিব লাগে।
ডাবল টেক্সেচনৰ মূল্য বেছি হ’ব আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতাও দুৰ্বল হ’ব।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত এটা সাধাৰণ প্ৰথা হ’ল ৰপ্তানিকাৰক দেশসমূহে ঘৰুৱাভাৱে সামগ্ৰীৰ ওপৰত প্ৰদান কৰা মূল্য সংযোজিত কৰ ঘূৰাই দিয়া, যাৰ ফলত সামগ্ৰীয়ে কৰমুক্ত মূল্যত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে, যেতিয়া আমাৰ গাড়ীসমূহ ইউৰোপলৈ ৰপ্তানি কৰা হ’ব, তেতিয়া স্থানীয় গ্ৰাহকে ভেট দিব। যদি আমি ঘৰুৱা ভেট ৰেহাই দিওঁ তেন্তে আমি মাত্ৰ এবাৰহে কৰ আৰোপ কৰিম আৰু দুবাৰ কৰ আৰোপ কৰা নহ’ব।
আমাৰ আমদানিকৃত বিদেশী গাড়ীৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা। বিশ্ব ব্যৱসায় সংস্থাৰ কাঠামোৰ অধীনত উপভোগৰ ঠাইত কৰ আৰোপ কৰাৰ এইটোৱেই স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত নীতি।
কিন্তু আমেৰিকা ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম। যিহেতু ফেডাৰেল পৰ্যায়ত কোনো মূল্য সংযোজিত কৰ নাথাকে, সেয়েহে আমেৰিকাৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা সামগ্ৰীৰ কৰ ঘূৰাই দিয়া নহয়।
ট্ৰাম্পে ইয়াক প্ৰায়ে অজুহাত হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি কয় যে আমাৰ আমেৰিকান কোম্পানীসমূহৰ সামগ্ৰী বিদেশলৈ ৰপ্তানিৰ বাবে ৰাজসাহায্য নাই, কিন্তু আপুনি কৰৰো ৰাজসাহায্য দিয়ে।
আচলতে তেওঁ কৰ ব্যৱস্থাৰ পাৰ্থক্য একেবাৰেই বুজি নাপায়। আমেৰিকাই মূলতঃ ব্যক্তিগত আয়কৰ, সম্পত্তি কৰ, আৰু মজুৰিৰ সৈতে জড়িত সামাজিক সুৰক্ষা কৰ আৰু মাচুলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় ঐক্যবদ্ধ মূল্য সংযোজিত কৰ নাই।
কেৱল ব্যক্তিগত ৰাজ্যতহে আছে, কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে ইয়াত কোনো ফেডাৰেল কৰ নাই। গতিকে তেওঁ প্ৰায়ে কেতিয়াবা আজে বাজে কথা কয়, আৰু আমি এই বিষয়ে ট্ৰাম্পক পাঠ শিকাবলৈ সুযোগ বিচাৰিব লাগিব।
যোৱা ৪০ বছৰত ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই নীতিয়ে কিমান ভূমিকা পালন কৰিছে?
কেইটামান উচ্চ শক্তি খৰচী আৰু উচ্চ প্ৰদূষণ উদ্যোগৰ বাহিৰেও প্ৰায়বোৰ উৎপাদনকাৰী ৰপ্তানি সামগ্ৰী, প্ৰথম দিনত বস্ত্ৰ আৰু কাপোৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পিছৰ যান্ত্ৰিক আৰু বৈদ্যুতিক সামগ্ৰীলৈকে, শেহতীয়া বছৰবোৰত বহুত মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰা “তিনিটা নতুন বস্তু”লৈকে প্ৰায় সকলোৱেই এই নীতিৰ সুবিধা লাভ কৰিছে।
১৯৮৫ চনত মুঠ বাৰ্ষিক ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই ১.৯৮ বিলিয়ন ইউয়ানৰ পৰা আজি প্ৰায় ২ ট্ৰিলিয়ন ইউয়ানলৈ বৃদ্ধি পাইছে।
৪০ বছৰত এই স্কেল ১০০০ গুণ বৃদ্ধি পাইছে, আৰু চীনক বিশ্বৰ কাৰখানা আৰু বিশ্বব্যাপী উৎপাদন শক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাতও ইয়াৰ যথেষ্ট অৱদান আছে।
তদুপৰি ৰাষ্ট্ৰই বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানিৰ বাবে বিভিন্ন কৰ ৰেহাইৰ হাৰ নিৰ্ধাৰণ কৰি উচ্চ মূল্য সংযোজিত সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানিকো উৎসাহিত কৰে, “দুটা উচ্চতা আৰু এটা মূলধন” থকা সামগ্ৰীৰ ৰপ্তানিত বাধা আৰোপ কৰে, আৰু ঔদ্যোগিক গাঁথনিৰ নিৰন্তৰ সমন্বয় আৰু অনুকূলনক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে।
কিছুমান বন্ধুৱে সুধিলে, যিহেতু ই ইতিহাসত ইমান ডাঙৰ ভূমিকা লৈছে, গতিকে এতিয়া ইয়াক পৰ্যায়ক্ৰমে কিয় বন্ধ কৰা হৈছে?
কাৰণটোও অতি ব্যৱহাৰিক।
প্ৰথম কাৰণ হ’ল আকৰ্ষণ বিৰোধী।
যেতিয়া আমাৰ উদ্যোগটো এতিয়াও দুৰ্বল আছিল, তেতিয়া আমাক আৰম্ভ কৰাত সহায় কৰিবলৈ কৰ ৰেহাই নীতিৰ প্ৰয়োজন আছিল, কিন্তু এতিয়া বহু উদ্যোগ বৃদ্ধি আৰু বিকাশ হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ফটোভল্টিক উদ্যোগে বিশ্বৰ বজাৰৰ ৮০% – ৯০%তকৈ অধিক, বা তাতোকৈ অধিক অংশ গ্ৰহণ কৰে। আমাৰ নিৰপেক্ষ খৰচৰ সুবিধা আৰু প্ৰযুক্তিগত সুবিধা আছে, আৰু আমাৰ প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতা বজাই ৰাখিবলৈ আমি আৰু কৰ ৰেহাইৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।
আনহাতে, যদিহে কৰ ৰেহাইৰ নীতি বজাই ৰখা হয়, তেন্তে ই আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিকীকৰণ কৰা দুষ্ট প্ৰতিযোগিতালৈ পৰিণত হ’ব। অৰ্ডাৰ দখল কৰিবলৈ কিছুমান কোম্পানীয়ে শূন্য লাভ বা আনকি লোকচানৰ সৈতে ৰপ্তানি কৰিব, আৰু সেইবোৰক সমৰ্থন কৰিবলৈ ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব।
ই বহিঃৰাজ্যৰ গ্ৰাহকক ছদ্মবেশত ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ লভ্যাংশ দিয়াৰ সমতুল্য, কিন্তু ৰপ্তানি কৰ ৰেহাইৰ বাবে আৰ্থিক ৰাজসাহায্য ঘৰুৱা কৰদাতাই ভাগ কৰে।
দ্বিতীয় কাৰণটো হ’ল বাণিজ্যিক ঘৰ্ষণ লাঘৱ কৰা।
ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ কিছুমান দেশে আমাক অতিৰিক্ত ক্ষমতা আৰু ৰপ্তানিৰ ৰাজসাহায্য দিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি আহিছে, আৰু আমাৰ নীতিগত হস্তক্ষেপ সক্ৰিয়ভাৱে হ্ৰাস কৰাটো আচলতে ডাম্পিং বিৰোধী তদন্ত হ্ৰাস কৰাৰ লক্ষ্য।
শেষ কাৰণটো হ’ল আৰ্থিক চাপ দূৰ কৰা।
বছৰি প্ৰায় ২ ট্ৰিলিয়ন ইউয়ানৰ কৰ ৰেহাই দেশখনৰ সাধাৰণ ৰাজহুৱা বাজেটৰ ৰাজহৰ প্ৰায় ৯%, যিটোও বহুত টকা।
গতিকে ফটোভল্টিক আৰু অধিক উদ্যোগৰ বাবে ৰপ্তানি কৰ ৰেহাই নীতি বাতিল কৰাটো বেয়া খবৰ নহয়, বৰঞ্চ এটা উদ্যোগ ডাঙৰ আৰু শক্তিশালী হোৱাৰ একমাত্ৰ উপায়। হ্ৰস্বম্যাদীভাৱে ইয়াৰ ফলত সঁচাকৈয়ে উদ্যোগটোৰ এক নিৰ্দিষ্ট পৰিৱৰ্তন হ’ব, আৰু নিম্নমানৰ উৎপাদন ক্ষমতা নাইকিয়া হ’ব।
কিন্তু মধ্যম আৰু দীৰ্ঘম্যাদীভাৱে ই ঔদ্যোগিক উন্নীতকৰণক বাধ্য কৰিব, বহু উদ্যোগক দুষ্ট মূল্য যুদ্ধৰ পৰা বিদায় ল’বলৈ বাধ্য কৰিব, প্ৰযুক্তি যুদ্ধ আৰু ব্ৰেণ্ড যুদ্ধত লিপ্ত হ’ব। ই বহুতো ঔদ্যোগিক ৰপ্তানি “চীনত নিৰ্মিত আৰু বিশ্বজুৰি বিক্ৰী কৰা”ৰ পৰা “চীনত নিৰ্মিত আৰু বিশ্বজুৰি বিক্ৰী কৰা”লৈ সলনি হ’বলৈ বাধ্য কৰিব, যাৰ ফলত ঔদ্যোগিক গাঁথনিৰ নিৰন্তৰ অনুকূলন আৰু উন্নীতকৰণ আৰু উচ্চ পৰ্যায়ৰ দিশে আগবাঢ়িব।
যেতিয়ালৈকে আমাৰ কোম্পানীয়ে প্ৰকৃত প্ৰযুক্তিগত সুবিধা আৰু ব্ৰেণ্ডৰ সুবিধা স্থাপন কৰিব পাৰিব, কৰ ৰেহাই অবিহনে, তেতিয়ালৈকে বিশ্বৰ বজাৰে ৰপ্তানি কৰা সামগ্ৰীৰ বাবে ধন দিব, আৰু আনকি ইনভল্যুচন শৈলীৰ যুঁজ অবিহনেও, সেইবোৰ অধিক ব্যয়বহুল আৰু অধিক যুক্তিসংগত মূল্যত বিক্ৰী কৰিব পৰা যাব।
এইদৰে এফালে প্ৰথমে বিদেশী গ্ৰাহকলৈ হস্তান্তৰ কৰা সুবিধাসমূহ আদায় কৰিব পাৰি, আৰু সেই ধন ঘৰুৱা মানুহৰ কল্যাণ বৃদ্ধিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। আনহাতে, ই আমাৰ বাণিজ্যিক অংশীদাৰৰ সৈতে আমাৰ সম্পৰ্ক মেৰামতি কৰাত আৰু সুস্থ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্যিক পৰিৱেশ গঢ়ি তোলাতো সহায় কৰিব পাৰে।
বন্ধুসকল, যদি আপোনাৰ আন কিবা মতামত বা পৰামৰ্শ আছে তেন্তে কমেন্ট এৰিয়াত দিব পাৰিব।
