স্মাৰ্ট হোম উদ্যোগে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰিছে। এসময়ত মূলসুঁতিৰ স্থান দখল কৰা কণ্ঠ নিয়ন্ত্ৰণ পদ্ধতিটো ক্ৰমান্বয়ে অতীতৰ কথা হৈ পৰিছে। অসংবেদনশীল পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ উত্থানে আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰিছে গোটেই ঘৰৰ বুদ্ধিমত্তাৰ এক নতুন যুগ।
পূৰ্বতে, স্মাৰ্ট হোমসমূহে ভইচ কমাণ্ডৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰিছিল, আৰু ব্যৱহাৰকাৰীসকলে ডিভাইচটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ৱেক শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিছিল আৰু নিখুঁত পাছৱৰ্ড দিব লাগিছিল।
কিন্তু এই পদ্ধতিৰ বহুতো সমস্যা আছে, যেনে সঘনাই ভুল চিনাক্তকৰণ, সঁহাৰি পলম হোৱা, আনকি কোলাহলপূৰ্ণ পৰিৱেশতো ইয়াক সাধাৰণভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি।
মূলতঃ ইয়াৰ দ্বাৰা মানুহক মেচিনৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ দিয়া হৈছে।
আজিকালি মিলিমিটাৰ-তৰংগ ৰাডাৰ, পৰিৱেশৰ ধাৰণা, স্থানীয় AI এজ কম্পিউটিং আৰু অন্যান্য প্ৰযুক্তিৰ পৰিপক্কতাৰ লগে লগে, বিশ্বব্যাপী অৰ্থহীন পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী হ’বলৈ আৰম্ভ কৰা হৈছে। কথা ক’ব নালাগে, হাত ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে, নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ মোবাইল ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে।
গোটেই ঘৰটোৰ চেন্সৰে মানুহৰ শৰীৰৰ অৱস্থান, দৈনন্দিন আচৰণ আৰু দৈনন্দিন কাম-কাজ সঠিকভাৱে অনুভৱ কৰিব পাৰে।
চিষ্টেমে ব্যৱহাৰকাৰীৰ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ স্বতন্ত্ৰভাৱে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিব পাৰে আৰু ঘৰৰ সকলো ডিভাইচ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে সংযোগ কৰিব পাৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে, যেতিয়া ব্যৱহাৰকাৰী ঘৰলৈ যায়, চিস্টেমে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে লাইটসমূহ অন কৰিব, কোঠাৰ উষ্ণতা সামঞ্জস্য কৰিব, আৰু পৰ্দাসমূহ বন্ধ কৰিব; ৰাতি উঠিলে লাইটবোৰ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে লাহে লাহে জ্বলিব; যেতিয়া ব্যৱহাৰকাৰী বহিব, ই স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে চলচ্চিত্ৰ দৰ্শন ধৰণলৈ সলনি হ’ব;
ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ সময়ত, সকলো শক্তি বন্ধ কৰা হ’ব আৰু সুৰক্ষা ব্যৱস্থাপ্ৰণালী কেৱল এটা ক্লিকৰ সৈতে সক্ৰিয় কৰা হ’ব, কোনো হাতৰ নিৰ্দেশনা অবিহনে।
স্থানীয় স্মাৰ্ট হাবে মিলিছেকেণ্ড-স্তৰৰ সঁহাৰি লাভ কৰিব পাৰে আৰু নেটৱৰ্ক বিচ্ছিন্ন হ’লেও সুস্থিৰভাৱে কাম কৰিব পাৰে। তদুপৰি ই ব্যৱহাৰকাৰীৰ জীৱন-যাপনৰ অভ্যাসও স্বতন্ত্ৰভাৱে শিকিব পাৰে।
যিমানেই বেছি দিন ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব সিমানেই ব্যৱহাৰকাৰীৰ দৈনন্দিন প্ৰয়োজন অনুসৰি খাপ খাব পাৰিব।
অৰ্থাৎ স্মাৰ্ট হোমসমূহে আনুষ্ঠানিকভাৱে এনে এটা মডেলৰ পৰা “মানুহে মেচিনক আদেশ” কৰা মডেললৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে য’ত “মেচিনে মানুহক সক্ৰিয়ভাৱে সেৱা আগবঢ়ায়”।
ভৱিষ্যতে গোটেই ঘৰৰ বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰতিযোগিতাত আৰু কণ্ঠৰ কাৰ্য্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া নহ’ব, বৰঞ্চ অৰ্থহীন উপলব্ধি আৰু সক্ৰিয় অভিযোজনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হ’ব।
প্ৰযুক্তিক জীৱনত নিৰৱে একত্ৰিত কৰা হ’ব, কোনো অপ্ৰয়োজনীয় কাৰ্য্যকলাপৰ লেখ-জোখ নোহোৱাকৈ। স্মাৰ্ট হোম এটা আচলতে এনেকুৱা হ’ব লাগে।
অৰ্থহীন পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াই স্মাৰ্ট হোমসমূহক অধিক মানৱীয় আৰু বুদ্ধিমান কৰি তোলে, ব্যৱহাৰকাৰীসকলক অধিক সুবিধাজনক আৰু আৰামদায়ক জীৱন অভিজ্ঞতা আনে।
প্ৰযুক্তিৰ নিৰন্তৰ বিকাশ আৰু উন্নতিৰ লগে লগে মই বিশ্বাস কৰোঁ যে ভৱিষ্যতে নন-চেন্সৰী ইন্টাৰেক্টিভ স্মাৰ্ট হোম অধিক ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ আৰু জনপ্ৰিয় হ’ব, যাৰ ফলত মানুহৰ জীৱন উন্নত হ’ব।
