আজি বহু পানী উদ্যোগৰ কেন্দ্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষত সোমাই গ’লে এটা বিপৰীত দৃশ্য দেখিব: ডাঙৰ স্মাৰ্ট পৰ্দাত থকা ডাটা ব’ৰ্ডবোৰ চকু কপালত তুলিছে, কিন্তু উৎপাদন লাইনত বৃহৎ সংখ্যক নিৰ্ভৰযোগ্য এৰেটৰ, ড’জিং পাম্প, লিফ্ট পাম্প আৰু অন্যান্য সঁজুলিয়ে এতিয়াও মডবাছৰ দৰে পৰম্পৰাগত যোগাযোগ প্ৰট’কল ব্যৱহাৰ কৰি আছে।
নতুন ব্যৱস্থা আৰু পুৰণি সঁজুলিৰ মাজত এক অদৃশ্য “ডাটা ব্যৱধান” আছে, যাৰ ফলত সমগ্ৰ কাৰখানাটো সদায় চোৰাংচোৱাৰ “শেষ মাইল”ত পিছ পৰি থাকে।
এয়া ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণৰ ক্ষেত্ৰত এটা সাধাৰণ সংহতি সমস্যা, আৰু সমাধান প্ৰায়ে এটা মূল খেলুৱৈৰ পৰা আৰম্ভ হয় – ঔদ্যোগিক প্ৰটোকল গেটৱে।
ইয়াৰ ভিতৰত নিডাক্সুন অটোমেচনৰ মডবাছ টু প্ৰফিনেট গেটৱেই পুৰণি আৰু নতুন জগতখনক সংযোগ কৰা আৰু ডাটা ব্লাডলাইন মুকলি কৰা এক দক্ষ ‘অনুবাদক’ত পৰিণত হৈছে।
যদি প্ৰফিনেট আধুনিক ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণৰ ক্ষেত্ৰত ‘মেণ্ডাৰিন’ হয়, তেন্তে মডবাছ আৰ টি ইউ/এ এছ চি আই আইৰ ‘উভাষা’ৰ দৰেই বিভিন্ন ঠাইত। নিডাক্সুন গেটৱেই যি কৰে সেয়া হ’ল দুয়োৰে মাজত মিলিছেকেণ্ড স্তৰৰ, উচ্চ নিষ্ঠাযুক্ত দুমুখীয়া ‘একেলগে ব্যাখ্যা’ লাভ কৰা।
ইয়াৰ মূল্য কেৱল সংযোগতেই নহয়, কিন্তু তাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, মূল নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাটোক (যেনে Siemens S7-1500) পুৰণি মডবাছ সঁজুলিৰ প্ৰতিটো তথ্য পোনপটীয়াকৈ আৰু বাস্তৱ সময়ত পঢ়িবলৈ আৰু লিখিবলৈ অনুমতি দিয়াত, কাৰেণ্ট, ফ্ৰিকুৱেন্সি, ষ্টেটাছ, ষ্টাৰ্ট আৰু ষ্টপ কমাণ্ড আদিকে ধৰি, ঠিক স্থানীয় প্ৰফিনেট সঁজুলিত প্ৰৱেশ কৰাৰ দৰেই।
এই ধৰণৰ স্বচ্ছ ৰূপান্তৰে পানী উদ্যোগটোক দীৰ্ঘম্যাদী সেৱা মূল্যৰ সৈতে বৃহৎ সংখ্যক অন্তৰ্নিহিত সম্পত্তি ধৰি ৰাখিবলৈ আৰু পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। “বৃহৎ ভাঙি পেলোৱা আৰু নিৰ্মাণ”ৰ প্ৰয়োজনীয়তা অবিহনে, মূল “তথ্য দ্বীপ”ক অতি কম খৰচত গোটেই উদ্যোগটোৰ ঐক্যবদ্ধ নিৰীক্ষণ আৰু অনুকূলন নেটৱৰ্কৰ সৈতে সংযোগ কৰিব পাৰি।
পূব চীনৰ এটা পৌৰসভাৰ নলা পৰিশোধন প্লাণ্ট যিটো দহ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি চলি আছে, এই মূল্য পালনৰ বাবে এক উৎকৃষ্ট ক্ষেত্ৰ।
কাৰখানাটোৰ বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন উন্নীতকৰণৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ সময়ত প্ৰফিনেটৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নতুন উন্নত নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কিন্তু প্ৰকল্পটোৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত কেইবা ডজন মূল সঁজুলি (ব্ল’ৱাৰ, ৰিটাৰ্ণ পাম্প আদি) কেৱল মডবাছ আৰ টি ইউ যোগাযোগহে সমৰ্থন কৰে।
এই পৰিৱৰ্তনে উৎপাদন বন্ধ নকৰাকৈ আৰু পানীৰ গুণাগুণৰ মানদণ্ডত কোনো প্ৰভাৱ নেপেলোৱাকৈ উৎপাদন সম্পন্ন কৰিবলগীয়া হোৱাৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে।
নিদাছুনৰ সমাধান হৈছে মূল প্ৰক্ৰিয়া অংশসমূহত কেইবাটাও গেটৱে মোতায়েন কৰা।
গেটৱেৰ প্ৰফিনেট এণ্ডটো নতুন নেটৱৰ্কৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে, আৰু আৰ এছ-৪৮৫ এণ্ডটো মূল সঁজুলি বাছৰ সমান্তৰালভাৱে সংযোগ কৰি এটা ‘সেতু’ গঠন কৰা হৈছে।
ক্ষেত্ৰ অভিযন্তাসকলে ৰিপ’ৰ্ট কৰিছিল যে আটাইতকৈ সময়সাপেক্ষ কামটো আছিল পুৰণি সঁজুলিৰ অসমান মডবাছ ঠিকনা টেবুল পৰীক্ষা কৰা।
কিন্তু এবাৰ ঠিকনা নিশ্চিত হ’লে, ‘পইণ্ট-টু-পইণ্ট’ ডাটা মেপিং কৰিবলৈ Nidaxun ৰ গ্ৰাফিকেল কনফিগাৰেচন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰক, আৰু প্ৰক্ৰিয়াটো স্বজ্ঞাত আৰু স্পষ্ট।
সমগ্ৰ তাঁৰ আৰু ডিবাগিং সময়ছোৱাত, মূল উৎপাদন লাইনে সুস্থিৰভাৱে কাম কৰি থাকিল, প্ৰকৃততে ‘আৱেগিক’ অভিগম লাভ কৰি।
ব্যৱস্থাটো কাৰ্যক্ষম কৰাৰ পিছত কেন্দ্ৰীয় নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষই প্ৰথমবাৰৰ বাবে সমগ্ৰ উদ্যোগটোৰ সঁজুলিসমূহৰ ঐক্যবদ্ধ নিৰীক্ষণ আৰু তথ্য বিশ্লেষণ উপলব্ধি কৰে। বাস্তৱ সময়ৰ দ্ৰৱীভূত অক্সিজেনৰ তথ্যৰ ভিত্তিত বায়ুমণ্ডলীয় আয়তন স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে সামঞ্জস্য কৰে, যাৰ ফলত সামগ্ৰিক শক্তিৰ ব্যৱহাৰ প্ৰায় ৮% হ্ৰাস পায়।
ড’জিং ব্যৱস্থাই নিখুঁত বন্ধ-লুপ নিয়ন্ত্ৰণ লাভ কৰে, যাৰ ফলত বছৰি ১০ লাখ ইউয়ানতকৈ অধিক ঔষধৰ খৰচ ৰাহি হয়।
প্ৰকল্পটোৱে সামগ্ৰিক প্ৰতিস্থাপন পৰিকল্পনাৰ ২০%তকৈ কম বিনিয়োগেৰে বৰ্তমানৰ সম্পত্তিৰ ডিজিটেল সম্ভাৱনা মুকলি কৰে।
বৰ্তমান, নিডাক্সন অটোমেচন মডবাছে প্ৰফিনেট গেটৱেলৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সংযোগ প্ৰযুক্তিয়ে ‘ডাটা আন্তঃকাৰ্য্যকৰী হ’ব পাৰে নেকি’ৰ মৌলিক সমস্যাটো সফলতাৰে সমাধান কৰিছে।
ভৱিষ্যতলৈ চালে ইয়াৰ ভূমিকা এটা নিষ্ক্ৰিয় ‘প্ৰট’কল কনভাৰ্টাৰ’ৰ পৰা সক্ৰিয় ‘বুদ্ধিমান প্ৰান্ত ন’ড’লৈ গভীৰ বিৱৰ্তন হ’ব। ভৱিষ্যতৰ গেটৱেসমূহত বিল্ট-ইন শক্তিশালী এজ কম্পিউটিং ক্ষমতা থাকিব।
ই আৰু কেৱল কেঁচা তথ্য প্ৰেৰণ নকৰে, কিন্তু নেটৱৰ্কৰ প্ৰান্তত পানীৰ গুণাগুণৰ প্ৰাচল, সঁজুলিৰ কম্পন, আৰু শক্তি খৰচৰ বক্ৰৰ বাস্তৱ সময়ৰ বিশ্লেষণ আৰু প্ৰিপ্ৰচেছিং কৰিব পাৰে, আৰু প্ৰত্যক্ষভাৱে মূল্যৱান বৈশিষ্ট্যৰ তথ্য বা এলাৰ্ম ইভেন্টসমূহ ওপৰৰ ব্যৱস্থাপ্ৰণালীলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত কেন্দ্ৰীয় ব্যৱস্থাপ্ৰণালীৰ বোজা বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পাব।
ইয়াৰ চূড়ান্ত তাৎপৰ্য্য হ’ল বৰ্তমানৰ প্ৰতিটো বিনিয়োগক মূল্য সৃষ্টিত অংশগ্ৰহণ কৰি যাবলৈ অনুমতি দিয়া।
ই যিটো প্ৰশস্ত কৰে সেয়া হৈছে ‘ডিভাইচ সংযোগ’ৰ পৰা ‘ডাটা ইনচাইটছ’লৈকে ‘ব্যৱসায়িক বুদ্ধিমত্তা’লৈকে এক উন্নতিৰ পথ।
এইটো কেৱল প্ৰযুক্তিৰ উন্নীতকৰণেই নহয়, ইয়াৰ উপৰিও কাৰ্য্যকৰী ধাৰণাসমূহৰ উদ্ভাৱন, যিয়ে জল উদ্যোগক অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল পৰম্পৰাগত কাৰ্য্যকলাপৰ পৰা তথ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিখুঁত ব্যৱস্থাপনা আৰু স্মাৰ্ট সিদ্ধান্ত গ্ৰহণলৈ অবিৰতভাৱে আগবাঢ়ি যাবলৈ ঠেলি দিয়ে।
