ৰাস্তাত থকা ধূলিময় হাৰ্ডৱেৰৰ দোকানখন হয়তো এই যুগৰ আটাইতকৈ বুজিব নোৱাৰা বস্তু। ষ্ট’ৰফ্ৰন্টটো ডাঙৰ নহয়, বছজনে কাউণ্টাৰৰ পিছফালে বহি টোপনি গৈ আছে, গোটেই দিনটো ষ্ট’ৰত সোমাই অহা মানুহৰ সংখ্যা এহাতেৰে গণনা কৰিব পাৰি। কিন্তু ভালদৰে চালে একেটা ৰাস্তাৰ গাখীৰ চাহৰ দোকানখনে তিনিবাৰকৈ চিন সলনি কৰিছে, কাপোৰৰ দোকানখন বন্ধ হৈ গৈছে, সুবিধাজনক দোকানখনত ট্ৰেন্সফাৰৰ ফলক লগোৱা হৈছে, কিন্তু হাৰ্ডৱেৰ দোকানখন এতিয়াও সুদৃঢ়ভাৱে থিয় হৈ আছে। এই ছবিখন একেবাৰে বিপৰীত স্বজ্ঞাত নহয়নে?
চিচি কনছালটিঙত তথ্যৰ এটা গোট আছে। গাখীৰ চাহৰ দোকানৰ দুগুণে দেশত প্ৰায় দহ লাখ বৃহৎ আৰু সৰু খুচুৰা হাৰ্ডৱেৰ বিপণী আছে। শেহতীয়া বছৰবোৰত ই-কমাৰ্চে বহু পৰম্পৰাগত খুচুৰা উদ্যোগক আগুৰি ধৰিছে যদিও হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰবোৰে যেন আন এটা চেনেলত বাস কৰি আছে, মূৰটো মুকলি কৰি ৰাখিছে আৰু সময় উলিয়াইছে। তাতোকৈ অপ্ৰত্যাশিত কথাটো হ’ল এই আপাত দৃষ্টিত নিৰ্জন ব্যৱসায়টোৱে ১০০ বিলিয়নতকৈ অধিক জিডিপি থকা কাউন্টি পৰ্যায়ৰ এখন চহৰক সমৰ্থন কৰিছে। ইয়াক ঝেজিয়াঙৰ জিনহুয়াৰ তলত লুকাই আছে আৰু ইয়াক য়ংকাং বুলি কোৱা হয়।
ঝেজিয়াঙৰ ধনী কাউন্টিৰ কথা কওঁতে প্ৰথমে মনলৈ আহে য়িউ আৰু চিচি। বাহিৰৰ মানুহৰ বাবে য়ংকাং নামটো অচিনাকি যেন লাগে, কিন্তু এবাৰ সোমাই গ’লে সৰু সৰু কাউন্টিবোৰৰ সকলো কল্পনা উফৰাই পেলাব লাগিব। প্ৰথমবাৰৰ বাবে য়ংকাঙলৈ উভতি যোৱা বেছিভাগ মানুহেই পথৰ কাষত গাড়ীবোৰে চকু কপালত তুলিব। ৰ’লছ ৰয়েচ, লেমবৰ্গিনি, আৰু পৰ্ছে কাউন্টি ৰোডত খোজ কাঢ়ি আছে, সকলোবোৰৰ নম্বৰ প্লেট “ঝেজিয়াং জি”। কাউন্টি পৰ্যায়ৰ চহৰবোৰত বিলাসী গাড়ী ৪এছৰ দোকানবোৰ মূলতঃ বিৰল যদিও ইয়ংকাঙৰ ভাগ্য ভাল যে ইয়াৰ বহুত আছে।
মোৰ বন্ধুৱে ব্যৱসায়িক ভ্ৰমণত তালৈ গৈছিল আৰু ৰাইড-হেলিং সেৱাৰ অৰ্ডাৰ দিছিল। চালকজনে তেওঁক মাৰ্চিডিজ বেঞ্জ ই ক্লাছত উঠাই লৈ যায়। পিছৰ চিটত এটা শব্দও ক’বলৈ সাহস নকৰিলে৷ কেৱল গাড়ীখন চালেই নহ’ব, গৃহৰ দামে কাহিনীটো আৰু বেছি ক’ব পাৰে। য়ংকাং চহৰ অঞ্চলত নতুন ঘৰৰ গড় মূল্য ৩০,০০১ বৰ্গমিটাৰ, ছেকেণ্ড হেণ্ড ঘৰৰ মূল্য ২৫,০০০ তকৈ অধিক সুস্থিৰ, আৰু এটা সাধাৰণ বাসগৃহৰ মুঠ মূল্য সহজেই ১০ লাখ অতিক্ৰম কৰে। এই স্তৰটো ঝেজিয়াঙৰ কাউন্টি পৰ্যায়ৰ চহৰসমূহৰ ভিতৰত য়িউ আৰু চিচিৰ পিছতে দ্বিতীয় স্থানত আছে আৰু ইয়াৰ ফলত চেংডু আৰু চংকিঙৰ দৰে বহু মধ্য আৰু পশ্চিম প্ৰাদেশিক ৰাজধানী চহৰ পিছ পৰি আছে।
২০২৪ চনত ইয়ংকাঙৰ জনমূৰি জিডিপি ১৩৪,১১৯ ইউয়ান হৈছে, যিটো ১৮,০০০ আমেৰিকান ডলাৰতকৈ অধিক ডলাৰৰ সমতুল্য আৰু উন্নত অৰ্থনীতিৰ সীমাত ভৰি দিছে। চহৰ আৰু গ্ৰাম্য বাসিন্দাসকলৰ ব্যৱহাৰযোগ্য আয়ৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ জিনহুয়াত প্ৰথম স্থানত আছে, আৰু চহৰ আৰু গ্ৰাম্য বাসিন্দাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য প্ৰায় ১.৭১। তাৰমানে এই ঠাইখন কেৱল ধনী মানুহৰে ভিৰ কৰাই নহয়, সাধাৰণ গাঁৱৰ মানুহৰ পকেটবোৰো সমানে উখহি উঠে। সাধাৰণ সমৃদ্ধিৰ কথা আহিলে য়ংকাঙে সংখ্যাৰে কথা কয়। তাতোকৈ অতিৰঞ্জিত হৈছে কোম্পানীৰ সংখ্যা।
য়ংকাঙত বছৰি ১০ কোটি ইউয়ানতকৈ অধিক কৰ দিয়া এক ডজনতকৈও অধিক কোম্পানী আছে, আৰু প্ৰায় ৬০ টা কোম্পানীয়ে ২ কোটি ইউয়ানতকৈ অধিক কৰ আদায় দিয়ে। দহ লাখতকৈও কম স্থায়ী জনসংখ্যাৰ এখন কাউন্টি পৰ্যায়ৰ চহৰত ৩০,০০০ তকৈ অধিক হাৰ্ডৱেৰ কোম্পানী, ১ লাখ ৪০ হাজাৰ হাৰ্ডৱেৰ বজাৰ সত্তা আৰু ৪ লাখতকৈ অধিক কৰ্মচাৰী আছে। অনুপাত গণনা কৰিলে ইয়ংকাঙৰ প্ৰতি দহজনৰ ভিতৰত প্ৰায় এজনে হাৰ্ডৱেৰৰ বাটি এটা পৰিবেশন কৰি আছে। এই সকলোবোৰ সমৰ্থন কৰাটোৱেই হৈছে হাৰ্ডৱেৰ উদ্যোগৰ বেল্ট যাৰ বাৰ্ষিক উৎপাদন মূল্য ১০০ বিলিয়নতকৈ অধিক।
২০২৪ চনত ইয়ংকাঙৰ মুঠ ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ মূল্য ১০৪.৮ বিলিয়ন ইউয়ান, যিটো বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ৭.৭% বৃদ্ধি। হাৰ্ডৱেৰ কোম্পানীটোৱে ৯০%তকৈ অধিক অংশ গ্ৰহণ কৰে, আৰু চহৰখনৰ জিডিপিত ৮০%তকৈ অধিক অৰিহণা যোগায়। জাপান আৰু জাৰ্মানীৰ লগতে ই বিশ্বৰ শক্তি সঁজুলিৰ ক্ষেত্ৰত শীৰ্ষ তিনিটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিছে আৰু চীনৰ একমাত্ৰ কাউন্টি যিয়ে “বিশ্বমানৰ হাৰ্ডৱেৰ উদ্যোগ ক্লাষ্টাৰ” বুলি অভিহিত কৰিছে।
এইখিনি কোৱাৰ পিছত আপুনি হয়তো ভাবিব যে ইয়ংকাঙৰ পিছফালে নিশ্চয় এটা ডাঙৰ খনি আছে, আৰু দুৱাৰত মাটিৰ কোদালেৰে লোহাৰ অক্সাইড খান্দি উলিয়াব পাৰি। ইয়াৰ বিপৰীত। “সাতটা পাহাৰ, এটা পানী আৰু দুখন পথাৰ” আঠটা শব্দই বহু পাহাৰ আৰু অলপ মাটি থকা য়ংকাঙৰ বৰ্ণনা কৰিছে। আনকি খেতি কৰা মাটিও মূল্যৱান, ধাতুৰ খনিজ জমা দূৰৰ কথা। খনি নথকা এখন সৰু কাউন্টি চহৰে “লোহা জাল”ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি শ শ কোটি টকাৰ সম্পত্তি গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হয়। শুনিবলৈ আধ্যাত্মিকতাবাদ যেন লাগে, কিন্তু ইতিহাসলৈ চালে অনুসৰণ কৰিবলগীয়া লেখ-জোখ আছে।
য়ংকাঙৰ মানুহে হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি লোহাৰ সৈতে খেলি আহিছে। হান বংশত তেওঁলোকে ক্ৰছব’ মেচিন নিৰ্মাণ কৰিব পাৰিছিল আৰু জিন বংশত লোহাৰ তৰোৱাল জাল কৰিব পাৰিছিল। ইউয়ান বংশত ইয়ংকাঙৰ তাম আৰু লোহাৰ তলাবোৰ কৰ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰি ৰাজকোষলৈ অনা হৈছিল। প্ৰাচীন কালত কৃষিযোগ্য ভূমি নথকা ঠাইত হয় জীৱিকাৰ বাবে সাগৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল নহয় জীৱিকা নিৰ্বাহৰ বাবে কাৰুকাৰ্য্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল। য়ংকাঙে পিছৰ পথটো বাছি লৈছিল। কাৰুকাৰ্য্য প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ চলি থাকে, আৰু সময়ৰ লগে লগে ই কোনো ঠাইৰ মাটি আৰু পানীৰ ভেটি হৈ পৰে।
য়ংকাঙৰ পুৰণি প্ৰজন্মৰ মানুহৰ মাজত “হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰ কঢ়িয়াই নিয়া মানুহ” নামৰ এটা দল আছে, যিয়ে বোজা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে আৰু পাত্ৰ মেৰামতি, লোহা জাল, কেঁচি চোকা, আৰু তলা মেৰামতি কৰিবলৈ ঘূৰি ফুৰে। এই গোটৰ মানুহে পাহাৰ আৰু শিখৰ পাৰ হৈ সমগ্ৰ দেশতে কাম কৰিছিল। এই দিনবোৰত ৰাজপথত ঘূৰি ফুৰাৰ ফলত ইয়ংকাঙৰ মানুহবোৰ তিনিটা কথাই ৰক্ষা পৰিছে: তেওঁলোকে নিজৰ কাৰুকাৰ্য্যত ভাল আৰু ভাল হৈ পৰিছে, বজাৰৰ চাহিদাৰ বিষয়ে ভালদৰে বুজি পাইছে, আৰু “খনি অবিহনে লোহা কেনেকৈ বনাব পাৰি” এই পুৰণি সমস্যাটোও সমাধান কৰিছে। উত্তৰটো ৰাজপথত ঘূৰি ফুৰা চিঞৰত নিহিত হৈ আছে – “স্ক্ৰেপ মেটাল সংগ্ৰহ কৰক।” স্ক্ৰেপ আইৰন আৰু কপাৰৱেৰ হৈছে ইয়ংকাং মানুহে দেখা নাপাব পৰা “খানি”।
পুনঃব্যৱহৃত পুৰণি হাৰ্ডৱেৰ Yongkang লৈ উভতি প্ৰবাহিত হৈ আছে, আৰু এই শিল্পীৰ গোটৰ দ্বাৰা পুনৰ জাল কৰা হয়। “আৱৰ্জনাক সম্পদলৈ ৰূপান্তৰ” কৰাৰ এই পদ্ধতিটো আজি আমি কোৱা বৃত্তাকাৰ অৰ্থনীতিতকৈ বহু আগতেই শ শ বছৰৰ আগতে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আধুনিকীকৰণৰ পৰ্যায়ত প্ৰৱেশ কৰি য়ংকাঙে “এখন গাঁও, এটা উৎপাদন, এটা চহৰ, এটা উদ্যোগ”ৰ শ্ৰম বিভাজন পদ্ধতিৰ কথা উলিয়াইছিল। হুকু স্কেল নিৰ্মাণত বিশেষজ্ঞ, গুশানে ফাইলৰ বিশেষজ্ঞ, আৰু গুলি হৈছে শক্তি সঁজুলিৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। প্ৰতিখন টাউনশ্বিপে এটা উপশ্ৰেণীত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, গলনা, অংশ, সমাবেশৰ পৰা আৰম্ভ কৰি লজিষ্টিক আৰু বিক্ৰীলৈকে এক সম্পূৰ্ণ শৃংখল গঠন কৰে।
এই ধৰণৰ গভীৰ বিশেষায়িতকৰণেই আছিল ই-কমাৰ্চ অৰ্ডাৰ দ্ৰুতভাৱে লাভ কৰাৰ ক্ষমতাৰ অন্তৰ্নিহিত যুক্তি। স্থানটোৱেও বহুত সহায় কৰিলে। য়ংকাং য়িউৰ পৰা মাত্ৰ ৫০ কিলোমিটাৰ আৰু নিংবো আৰু ঝৌছান বন্দৰৰ পৰা মাত্ৰ ২০০ কিলোমিটাৰ দূৰত। তীব্ৰবেগী ৰেলপথ ঘনকৈ বোৱা হয়। য়িউৱে ইয়ংকাঙক ইয়াৰ বিশ্বব্যাপী ব্যৱসায়িক নেটৱৰ্ক সম্প্ৰসাৰণ কৰাত সহায় কৰিছে, আৰু নিংবো বন্দৰে ইয়ংকাঙৰ সামগ্ৰীসমূহ বহিঃৰাজ্যলৈ যোৱাৰ বাবে এক দ্ৰুত পথ এৰি থৈ গৈছে।
২০২৪ চনত ইয়ংকাঙৰ এক্সপ্ৰেছ ডেলিভাৰী ব্যৱসায়ৰ পৰিমাণ ৮৭১ মিলিয়ন টুকুৰালৈ বৃদ্ধি পাব, আৰু হাৰ্ডৱেৰ উদ্যোগৰ ৰপ্তানিৰ পৰিমাণ ৩৮.২৫৭ বিলিয়ন ইউয়ান হ’ব, যিটো বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ২০.৩% বৃদ্ধি। এই শৃংখলটো পৃথিৱীৰ লগত ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ডৌইন ই-কমাৰ্চৰ হাৰ্ডৱেৰ শিতানত ইয়ংকাঙৰ ব্যৱসায়ীসকলে প্ৰায় আধা অংশ গ্ৰহণ কৰে, স্মাৰ্ট দুৱাৰৰ লক, থাৰ্মছ কাপ, আৰু শক্তি সঁজুলিৰ দৰে শিতানে গোটেই বছৰজুৰি তালিকাখনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। বিশ্বৰ ৩০% থাৰ্মছ কাপ, ৮০% ফেচিয়া গান, আৰু প্ৰায় ৭০% নিৰাপত্তাৰক্ষীৰ দুৱাৰ য়ংকাঙৰ পৰা আহে। আপোনাৰ পাকঘৰৰ স্ক্ৰু ড্ৰাইভাৰ আৰু আপোনাৰ বেলকনিত কাপোৰ শুকুৱাই লোৱা ৰডটো হয়তো ইয়ংকাং বছে বনাইছিল।
২০২৬ চনত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে বৈদেশিক বাণিজ্যৰ পৰিৱেশ যথেষ্ট সলনি হৈছে। আমেৰিকাত শুল্ক নীতিৰ নতুন ৰাউণ্ডৰ পুনৰাবৃত্তি হৈছে, আৰু সীমা অতিক্ৰম কৰি ই-কমাৰ্চৰ বাবেও কম্প্লাইয়েন্স থ্ৰেছহ’ল্ড বৃদ্ধি পাইছে। ৰপ্তানিৰ ওপৰত অত্যন্ত নিৰ্ভৰশীল য়ংকাঙৰ দৰে ঔদ্যোগিক বেল্টসমূহে ইয়াক আটাইতকৈ প্ৰত্যক্ষভাৱে অনুভৱ কৰে। সৌভাগ্যক্ৰমে য়ংকাং মানুহৰ ঘ্ৰাণশক্তি তীক্ষ্ণ। বিগত দুবছৰত ঘৰুৱা আউটড’ৰ অৰ্থনীতি আৰু স্মাৰ্ট হোমৰ বিস্ফোৰণ ঘটিছে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে স্থানান্তৰিত হোৱাৰ নতুন ঠাই পাইছে আৰু ঘৰুৱা চাহিদালৈ বৈদেশিক বাণিজ্যৰ হেঁচা বিয়পাইছে। বিশেষকৈ এটা ডাউন টু-আৰ্থ উদাহৰণ দিয়া।
শেহতীয়া বছৰবোৰত চহৰীয়া মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটোৱে বাহিৰৰ খেলৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ পৰিছে। ট্ৰেকিং খুঁটা, কেম্পিং লাইট, বাহিৰৰ টেণ্ট ষ্টেণ্ড আদি নতুন ট্ৰেণ্ডত পৰিণত হৈছে। প্ৰথমে ইয়ংকাঙত ৰেঞ্চ নিৰ্মাণ কৰা এটা সৰু কাৰখানাই লগে লগে উৎপাদন লাইন সলনি কৰি বাহিৰৰ টৰ্চ উৎপাদন কৰিলে; প্ৰথমে কাপোৰ শুকুৱা লাঠি বনোৱা এটা কাৰখানাই ডেৰ মাহৰ ভিতৰতে ঘূৰি ট্ৰেকিং খুঁটা উৎপাদন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ডাঙৰ ব্ৰেণ্ডসমূহে হাজাৰ হাজাৰ ইউয়ানত বিক্ৰী কৰা বাহিৰৰ সঁজুলিসমূহ ইয়ংকাঙত “পুনৰ নিৰ্মাণ” কৰা হ’ব, আৰু দহটা ইউয়ানৰ মূল্যৰ বগা লেবেলৰ সংস্কৰণ গ্ৰাম্য বজাৰত বিক্ৰী কৰা হ’ব। য়ংকাঙৰ বছসকলৰ ব্যৱসায় কৰাৰ নিজস্ব যুক্তি আছে – মাত্ৰ কথাবোৰ ভাল হ’লে বন্ধ কৰক।
যেতিয়া আপুনি লক্ষ্য কৰে যে এটা নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ ভাল লাভ আছে, তেতিয়া আপুনি ইয়াক বজাৰ দখল কৰিবলৈ লগে লগে উৎপাদনত ৰাখে; যেতিয়া লাভৰ হাৰ চেপি ধৰা হয়, আপুনি নিৰ্ণায়কভাৱে উৎপাদন লাইন বন্ধ কৰি দিয়ে আৰু আপুনি উপাৰ্জন কৰা ধন পৰৱৰ্তী আউটলেট বিচাৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। এই “ৱেভ-চেজিং ইকনমি”ই ইয়ংকাঙক যোৱা দশকত প্ৰায় সকলো গ্ৰাহকৰ ধাৰা, ফেচিয়েল গানৰ পৰা আৰম্ভ কৰি স্মাৰ্ট দুৱাৰৰ লকলৈকে, এয়াৰ ফ্ৰাইয়াৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বাহিৰৰ শক্তি যোগানলৈকে অবিৰতভাৱে টেপ কৰিবলৈ অনুমতি দিছে।
অৱশ্যেই সমস্যাটো আছে। কাউন্টি উদ্যোগসমূহে উচ্চমানৰ অনুসন্ধান আৰু বিকাশত লিপ্ত হ’ব পাৰে নেকি সেয়া সদায় এক অনিবাৰ্য বাধা হ’ব। জ্যেষ্ঠ ডিজাইন প্ৰতিভা আৰু ব্ৰেণ্ড অপাৰেচন প্ৰতিভাৰ বাবে ইয়ংকাং কম আকৰ্ষণীয়। কাৰখানাত টেকনিচিয়ান হিচাপে কাম কৰিবলৈ যুৱক-যুৱতীসকলৰ আগ্ৰহ কম হৈ আহিছে, আৰু ফ্ৰণ্ট লাইন কাৰিকৰী কৰ্মীৰ মাজত ব্যৱধান আছে। বগা ব্ৰেণ্ড এটা কেনেকৈ ব্ৰেণ্ডলৈ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি সেয়া ইয়ংকাং আৰু আনকি সকলো উৎপাদন উদ্যোগৰ বেল্টেও উত্তৰ দিব লাগিব।
কিন্তু ব্ৰেণ্ড গঢ়ি তোলাটোৱেই জীয়াই থকাৰ একমাত্ৰ উপায় নহয়। চীনৰ দৰে ডাঙৰ বজাৰ এখনত কাউন্টি আৰু চহৰৰ গ্ৰাহকসকলক সদায় কম মূল্যৰ আৰু উচ্চমানৰ বগা লেবেলৰ সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন হ’ব। য়ংকাঙৰ দৰে ঔদ্যোগিক ক্লাষ্টাৰৰ সঁচাকৈয়ে ডাঙৰ কথাটো হ’ল ই কেৱল ডাঙৰ ব্ৰেণ্ডৰ বাবে OEM কাম কৰাই নহয়, নিজৰ সামগ্ৰীও বিক্ৰী কৰিব পাৰে, দুখন ভৰিৰে খোজ কাঢ়ি। ২০২৬ চনত যেতিয়া আভ্যন্তৰীণ আৰু বাহ্যিক পৰিৱেশ বৰ শান্ত নহয়, তেতিয়া এই নমনীয়তা এক দুৰ্লভ সম্পদত পৰিণত হৈছে।
পৰৱৰ্তী সময়ত আপুনি ৰাস্তাৰ সেই নম্ৰ হাৰ্ডৱেৰ ষ্ট’ৰৰ কাষেৰে পাৰ হ’লে, আপুনিও হয়তো দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে চাব পাৰে। ধূলিময় কাঁচৰ দুৱাৰৰ আঁৰত যি লুকাই আছে সেয়া হয়তো গাখীৰৰ চাহৰ দোকানতকৈ বহুত বেছি প্ৰাণৱন্ত। প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মৰ পৰা চলি অহা লোহাৰ কামৰ দক্ষতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কোনো খনি, কোনো বন্দৰ আৰু কোনো কৃষিভূমি নথকা ঝেজিয়াঙৰ এটা দলে গাঁৱলীয়া যেন লগা ব্যৱসায় এটাক ১০০ বিলিয়ন ডলাৰৰ ব্যৱসায়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল। এই তথ্যটো নিজেই যিকোনো ব্যৱসায়িক পাঠ্যপুথিতকৈ অধিক বিবেচনাৰ যোগ্য।
