তিনিটা প্ৰজন্মৰ মাজত ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ পৰিৱৰ্তন: টিকটৰ সৈতে ডাঙৰ ডাঙৰ বস্তু ধৰা পৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোটেই ঘৰটোৰ স্মাৰ্ট ৱান বুটাম নিয়ন্ত্ৰণলৈকে

আমাৰ পৰিয়ালৰ বয়স্ক প্ৰজন্মক যদি আমি কেৱল সুধিব পাৰো, তেন্তে তেওঁলোকে জীৱনৰ বেছিভাগ সময়তে আটাইতকৈ গভীৰভাৱে অনুভৱ কৰা পৰিৱৰ্তনৰ বেছিভাগেই হৈছে তেওঁলোকে ঘৰত থাকিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ডাঙৰ ডাঙৰ সঁজুলি।
১৯৪০-৫০ৰ দশকত মানুহে জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে হাতৰ শ্ৰমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল। ১৯৭০ চনত চাৰিটা ডাঙৰ বস্তুৰ চেট এটা ল’ব বিচাৰিলে টকা সঞ্চয় কৰি ঔদ্যোগিক টিকট উপাৰ্জন কৰিব লাগিছিল। আশী আৰু নব্বৈৰ দশকত ৰঙীন টিভি আৰু ফ্ৰীজ লাহে লাহে সাধাৰণ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এতিয়া মোবাইলটো উলিয়াই স্ক্ৰীণত ক্লিক কৰিলে গোটেই ঘৰটোৰ লাইট, এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ, পাকঘৰৰ বস্তুবোৰ সকলো স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে চলিব।

টিকট দখল কৰি কিনিবলৈ শাৰী পাতি থকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোটেই ঘৰটোৰ ওপৰত স্মাৰ্ট নিয়ন্ত্ৰণলৈকে তিনিটা প্ৰজন্মৰ ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ পৰিৱৰ্তন কেৱল ঘৰুৱা বস্তুৰ ৰূপৰ পৰিৱৰ্তন নহয়, বৰঞ্চ আমাৰ জনসাধাৰণৰ জীৱন যে অধিক সমৃদ্ধিশালী হৈ আহিছে, আৰু দেশৰ জনজীৱন ক্ৰমাগতভাৱে উন্নত হৈছে তাৰ প্ৰকৃত প্ৰতিফলন।
প্ৰবন্ধটোত উল্লেখ কৰা সকলো তথ্য ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যা ব্যুৰো আৰু ঘৰুৱা সঁজুলি উদ্যোগৰ ওপৰত কৰ্তৃত্বশীল গৱেষণা প্ৰতিবেদনৰ পৰা লোৱা হৈছে, যিয়ে যোৱা কেইটামান দশকত সাধাৰণ পৰিয়ালৰ জীৱনৰ পৰিৱৰ্তনৰ সঁচা অৰ্থত চিত্ৰিত কৰিছে।

1. ১৯৭০ চনত টকা থাকিলে টকা থাকিব লাগিব, আৰু চাৰিটা প্ৰধান বস্তু গোটেই পৰিয়ালটোৰ বাবে শীৰ্ষ বিলাসী সামগ্ৰী

আজিকালি শ্বপিং মললৈ গৈ অনলাইন শ্বপিং প্লেটফৰ্ম ব্ৰাউজ কৰিলে ফ্ৰীজ, ৱাশ্বিং মেচিন, বিভিন্ন স্মাৰ্ট হোম এপ্লাইয়েন্স শ্বেলফেৰে ভৰি থাকে। ইচ্ছা কৰিলে অৰ্ডাৰ দি একেদিনাই আপোনাৰ দুৱাৰমুখত ডেলিভাৰী দিব পাৰে। ১৯৭০ চনৰ দশকলৈ উভতি গ’লে চাইকেল, চিলাই মেচিন, ঘড়ী, ৰেডিঅ’ কিনাটো নিশ্চিতভাৱে ডাঙৰ কাম আছিল যিবোৰ লাভ কৰিবলৈ এটা সাধাৰণ শ্ৰমিক পৰিয়ালে কেইবাবছৰ ধৰি সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হ’ব।

সেই যুগত এটা পুৰণি কথা আছে: টকাৰ হিচাপ নাই, টিকট হাৰ্ড কাৰেন্সী।
যিমানেই দৰমহা সঞ্চয় নকৰোঁ, উদ্যোগিক কুপন বা ক্ৰয় কুপন অবিহনে, যিমানেই ধনী নহওঁক, ডাঙৰ টিকটৰ বস্তু কিনিব নোৱাৰো।
নেশ্যনেল ব্যুৰো অৱ ষ্টেটিষ্টিকছে প্ৰকাশ কৰা তথ্য অনুসৰি ১৯৭৮ চনত দেশজুৰি বাসিন্দাসকলৰ জনমূৰি ব্যৱহাৰযোগ্য আয় আছিল মাত্ৰ ১৭১ ইউয়ান।সাধাৰণ নগৰীয়া শ্ৰমিকৰ মাহিলী দৰমহা ৩০ ইউয়ানতকৈ অধিক আছিল, আনহাতে গ্ৰাম্য লোকৰ বাৰ্ষিক আয় আৰু কম আছিল।
চাংহাই ব্ৰেণ্ডৰ এটা ঘড়ী ১২০ ইউয়ানত বিক্ৰী হয়, যিটো এজন সাধাৰণ শ্ৰমিকে খাই-পানী নোখোৱাকৈ ডেৰ বছৰৰ বাবে সঞ্চয় কৰিবলৈ যথেষ্ট;
ফৰেভাৰ বা ফিনিক্স চাইকেল এখনৰ দাম প্ৰায় ১৬০ ইউয়ান, যাৰ বাবে ধনৰ উপৰিও কেইবা ডজনো ঔদ্যোগিক টিকটৰ প্ৰয়োজন হয়।

সেই সময়ত ঔদ্যোগিক টিকট হেডকাউণ্টৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইউনিট অনুসৰি কম পৰিমাণে আবণ্টন কৰা হৈছিল।
এটা পৰিয়ালে বছৰি এটাকৈ চাইকেল ক্ৰয়ৰ টিকট লাভ কৰিব পাৰিছিল, যিটো সমগ্ৰ চৌহদটোৰ ঈৰ্ষাৰ কাৰণ আছিল। সেই সময়ত আপোনাৰ বিয়াৰ বাবে চাৰিটা অত্যাৱশ্যকীয় বস্তুৰ সম্পূৰ্ণ ছেট পাব পাৰিছিল।
ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ দৃষ্টিত তোমাক এটা ধনী পৰিয়াল বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, আৰু বিয়া-বাৰু কৰোতে আপোনাৰ এটা বিশেষ মুখ থাকিব।

১৯৭৯ চনত দেশত মুঠ চাইকেলৰ সংখ্যা আছিল প্ৰায় ৮ কোটি, গড়ে বাৰজন লোকে এখন চাইকেল শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলত ইয়াৰ অভাৱ আৰু অধিক আছিল।
বহু গাঁৱত ডজনতকৈও অধিক ঘৰত ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ ৰেডিঅ’ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সন্ধিয়া ৰাতিৰ আহাৰ খোৱাৰ পিছত গোটেই গাঁওখনে এটা ঘৰৰ সন্মুখত গোট খাই বাতৰি আৰু অপেৰা শুনিবলৈ পায়।
সেই বছৰৰ নমুনা জৰীপৰ তথ্যৰ পৰা দেখা যায় যে চহৰীয়া শ্ৰমিকৰ মালিকানাধীন ঘৰুৱা সঁজুলিৰ সংখ্যা তুলনামূলকভাৱে বেছি আছিল যদিও চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলত, ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে ১০০টা গ্ৰাম্য পৰিয়ালৰ মালিকানাধীন চিলাই মেচিন আৰু ৰেডিঅ’ৰ আধাতকৈও কম।

সেই সময়ত মানুহৰ টকা খৰচ কৰাৰ চিন্তাধাৰা আছিল অতি সহজ। প্ৰথমে তেওঁলোকে খাই কাপোৰ পিন্ধিব লাগিছিল, ঘৰুৱা ডাঙৰ ডাঙৰ সঁজুলিবোৰক বিলাসীতা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
অৱশেষত এটা কিনিলোঁ, আৰু সেইটো মেৰামতি কৰিবলৈ মোৰ বিশ-ত্ৰিশ বছৰ লাগিল, আৰু তাৰ পিছত মাক-দেউতাকে সেইটো শেষ হোৱাৰ পিছত নিজৰ সন্তানক দিলে।
চিলাই মেচিনে কাপোৰ আৰু কুইল্ট তৈয়াৰ কৰে, চাইকেলে আত্মীয়ক লগ কৰিবলৈ ওলাই যায়, ঘড়ীয়ে সময় নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আৰু ৰেডিঅ’ই বাহিৰৰ জগতখন বুজি পায়। চাৰিটা সৰল বস্তুৱে পুৰণি প্ৰজন্মৰ সমগ্ৰ আধুনিক জীৱনক সমৰ্থন কৰে।

১৯৮০ আৰু নব্বৈৰ দশকৰ পৰা ২০১২ চনলৈকে: টিকট সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰত্যাহাৰ কৰা হ’ল, আৰু নতুন চাৰিটা ডাঙৰ সামগ্ৰী লাহে লাহে প্ৰতিটো ঘৰতে বিক্ৰী হ’ল

সংস্কাৰ আৰু মুকলি হোৱাৰ পিছত বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ঘৰুৱা কাৰখানাসমূহৰ উৎপাদন ক্ষমতা বৃদ্ধি পালে, আৰু সামগ্ৰীৰ প্ৰচুৰতা বৃদ্ধি পালে। দশক দশক ধৰি ব্যৱহাৰ হৈ অহা ফুড ষ্টাম্প আৰু উদ্যোগিক ক্ৰয় কুপন ক্ৰমান্বয়ে বাতিল কৰা হ’ল। মানুহে বস্তু কিনিবলৈ এতিয়া সকলো ঠাইৰ পৰা টিকট সংগ্ৰহ কৰিব নালাগিল। ঘৰুৱা ব্যৱহাৰে প্ৰথমটো বৃহৎ উন্নীতকৰণৰ সূচনা কৰিলে। পুৰণি চাৰিটা ডাঙৰ বস্তুৰ ঠাইত লাহে লাহে ৰঙীন টিভি, ফ্ৰীজ, ৱাশ্বিং মেচিন, টেপ ৰেকৰ্ডাৰ আদিয়ে ঠাই ল’লে।

পৰিসংখ্যাগত তথ্যৰ তুলনাত ১৯৭৮ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে ৰাষ্ট্ৰীয় জনমূৰি ব্যৱহাৰযোগ্য আয় ১৭১ ইউয়ানৰ পৰা ৬,২৮০ ইউয়ানলৈ বৃদ্ধি পাইছে। মানুহৰ হাতত অধিক অতিৰিক্ত ধন আছিল, আৰু ক্ৰমান্বয়ে খোৱাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু পেট ভৰোৱাৰ পৰা ঘৰতে জীৱন উন্নত কৰালৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।
১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে ক’লা-বগা টিভি জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। কোনোবাই যদি নিজৰ ঘৰত ১৪ ইঞ্চিৰ ক’লা-বগা টিভি এটা ৰাখিলে, চোতালখন ৰাতি টিভি চোৱা ওচৰ-চুবুৰীয়াই ভৰি পৰিব।
নব্বৈৰ দশকত ৰঙীন টিভি, দুটা দুৱাৰৰ ফ্ৰীজ, অৰ্ধ স্বয়ংক্ৰিয় ৱাশ্বিং মেচিনৰ দাম ক্ৰমান্বয়ে কমি আহিল আৰু সাধাৰণ দৰমহাই দুই-তিনি মাহৰ দৰমহা সঞ্চয় কৰি নতুন ঘৰুৱা সঁজুলি কিনিব পাৰিলে।

পিছলৈ দেশখনে জনসাধাৰণৰ উপকাৰৰ বাবে ঘৰুৱা সামগ্ৰী গ্ৰাম্য অঞ্চললৈ অনাৰ নীতি ৰূপায়ণ কৰিলে, বিশেষকৈ গ্ৰাম্য গ্ৰাহকক ঘৰুৱা সঁজুলি ক্ৰয় কৰিবলৈ ৰাজসাহায্য প্ৰদান কৰিলে, যাৰ ফলত চহৰ আৰু গাঁৱত ঘৰুৱা সঁজুলি ক্ৰয়ৰ খৰচ প্ৰত্যক্ষভাৱে হ্ৰাস পালে।
তথ্য অনুসৰি ২০১২ চনত সমগ্ৰ দেশৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত প্ৰতি ১০০ পৰিয়ালত ফ্ৰীজ আৰু ৱাশ্বিং মেচিনৰ সংখ্যা ৮০টা অতিক্ৰম কৰিছিল।এসময়ত উচ্চমানৰ সামগ্ৰী আছিল বৃহৎ সঁজুলিসমূহ সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ বাবে দৈনন্দিন প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰিছে।

আটাইতকৈ ডাঙৰ পৰিৱৰ্তনটো হ’ল এতিয়া মানুহৰ বস্তু কিনাৰ সময়ত পছন্দ আছে।
পৰিকল্পনা যুগত জনসাধাৰণক যিমান পাৰি সিমান নিষ্ক্ৰিয়ভাৱে বিভক্ত কৰা হৈছিল, আৰু তেওঁলোকৰ হাতত কোনো বিকল্প নাছিল; বজাৰকৰণৰ পিছত ঘৰুৱা আৰু যৌথ উদ্যোগৰ ব্ৰেণ্ডসমূহে একত্ৰিত হৈছিল, সকলো উচ্চ, মধ্যম আৰু নিম্নস্তৰৰ মূল্যৰ পৰিসৰ সামৰি লৈছিল আৰু তেওঁলোকে নিজৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা অনুসৰি ইচ্ছামতে বাছি ল’ব পাৰিছিল।
সেই অনুসৰি মানুহৰ খোৱাৰ ধাৰণাও সলনি হৈছে। তেওঁলোকে আৰু আজীৱন টিকি থাকিব পৰা ঘৰুৱা সঁজুলিৰ পিছত লগা নাই। ব্যৱহাৰৰ সহজতা, চিন্তামুক্ত আৰু সম্পূৰ্ণ কাৰ্য্যসমূহ ক্ৰয়ৰ প্ৰথম মাপকাঠী হৈ পৰিছে।

সময়ৰ ধাৰাটোৰ সুবিধা লৈ আমাৰ ঘৰুৱা ঘৰুৱা সঁজুলি নিৰ্মাণ উদ্যোগটো দ্ৰুতগতিত বিকশিত হৈছে। ঔদ্যোগিক শৃংখলটো অধিক সম্পূৰ্ণ হৈ পৰিছে। ঘৰুৱা সামগ্ৰীৰ উৎপাদন ব্যয় হ্ৰাস পাইছে আৰু খৰচৰ প্ৰদৰ্শন উন্নত হৈছে। ই কেৱল ঘৰুৱা চাহিদা পূৰণ কৰাই নহয়, বিদেশতো ইয়াক বৃহৎ পৰিমাণে বিক্ৰী কৰা হয়।
ঘৰুৱা সামগ্ৰীৰ দাম জনসাধাৰণৰ ওচৰত, গতিকে সাধাৰণ মানুহে সামান্য ধনেৰে নিজৰ জীৱন-যাপনৰ অৱস্থা উন্নত কৰিব পাৰে।
ঘৰুৱা সামগ্ৰীৰ দ্ৰুত জনপ্ৰিয়তাৰ মৌলিক কাৰণো এইটোৱেই।

3. যোৱা এটা দশকত নীতিৰ বিকাশ অব্যাহত আছে, আৰু গোটেই ঘৰৰ চোৰাংচোৱাই সাধাৰণ মানুহৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিছে

যোৱা দশকমানৰ ভিতৰত দেশখনে ক্ৰমাগতভাৱে জনসাধাৰণৰ উপকাৰৰ বাবে এক ধাৰাবাহিক নীতি আৰম্ভ কৰিছে, যেনে পুৰণি সঁজুলিৰ সলনি নতুন সঁজুলি, সেউজ সঁজুলিৰ বাবে ৰাজসাহায্য, পুৰণি সম্প্ৰদায়ৰ বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন সংস্কাৰ। মানুহৰ ঘৰুৱা ব্যৱহাৰ আকৌ এবাৰ উন্নীত হৈছে, একক সঁজুলি ক্ৰয় কৰাৰ পৰা গোটেই ঘৰটোৰ বাবে বুদ্ধিমান বিন্যাসৰ সম্পূৰ্ণ গোটলৈ। সঁজুলিৰ ৰিম’ট কণ্ট্ৰ’ল এতিয়া ধনী লোকৰ বাবেই নহয়।

নেশ্যনেল ব্যুৰো অৱ ষ্টেটিষ্টিকছৰ শেহতীয়া ৰাজহুৱা তথ্য অনুসৰি সমগ্ৰ দেশৰ বাসিন্দাসকলৰ জনমূৰি ব্যৱহাৰযোগ্য আয় ৪১,৩১৪ ইউয়ান অতিক্ৰম কৰিছে, চহৰ অঞ্চলত জনমূৰি জনমূৰি আয় ৫০,০০০ ইউয়ান আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলত ২৩,০০০ ইউয়ানতকৈ অধিক।
১৯৭৮ চনৰ প্ৰকৃত আয়ৰ তুলনাত প্ৰকৃত আয় ৭০ গুণতকৈও অধিক বৃদ্ধি পাইছে। সকলোৰে ঘৰ সজাব পৰাকৈ টকা আছে। চিএমএম আৰু আইডিচিৰ ঘৰুৱা সঁজুলি উদ্যোগৰ গৱেষণাৰ ভিত্তিত ২০২৫ চনত সামগ্ৰিকভাৱে ঘৰুৱা স্মাৰ্ট হোম বজাৰৰ আকাৰ ১ ট্ৰিলিয়ন আৰএমবি অতিক্ৰম কৰিব, আৰু স্মাৰ্ট হোম এপ্লাইয়েন্সৰ সম্পূৰ্ণ ছেটৰ খুচুৰা বিক্ৰী ৩৯০ বিলিয়ন ইউয়ানৰ ওচৰত হ’ব।
বিল্ট-ইন গোটেই ঘৰৰ স্মাৰ্ট কনফিগাৰেচন থকা নতুনকৈ নিৰ্মিত বাণিজ্যিক অট্টালিকাৰ অনুপাত ৪৫% অতিক্ৰম কৰে, আৰু পুৰণি সম্প্ৰদায়সমূহত স্মাৰ্ট সংস্কাৰৰ অনুপ্ৰৱেশৰ হাৰ ১৮% হ’ব।

স্মাৰ্ট দুৱাৰৰ তলা আৰু ঝাড়ু দিয়া ৰবটৰ অনুপ্ৰৱেশৰ হাৰ ৬০% অতিক্ৰম কৰে। বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি স্মাৰ্ট টয়লেট আৰু বয়স বৃদ্ধিৰ বাবে অনুকূল স্বাস্থ্য নিৰীক্ষণ সঁজুলিৰ বিক্ৰী বৃদ্ধি পাইছে।
কেৱল ২০২৬ চনৰ প্ৰথমাৰ্ধত বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি স্মাৰ্ট বাথৰুমৰ সামগ্ৰীৰ বিক্ৰী ৪৪% বৃদ্ধি পাইছে।

ৰাইজৰ ৰাজসাহায্যৰ লাভৱান হোৱাটোৱে আচলতে মানুহক ধন সঞ্চয় কৰাত সহায় কৰিছে। বহু প্ৰদেশত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ শক্তি-দক্ষ এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ, ফ্ৰীজ, আৰু ৱাশ্বিং আৰু ড্ৰাইং মেচিনে ২০% পৰ্যন্ত ক্ৰয় ৰাজসাহায্য লাভ কৰে।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত বৃদ্ধসকলৰ বাবে বুদ্ধিমান নিৰীক্ষণ সঁজুলিও ৰাজসাহায্যৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, এটা বস্তুৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ২০০০ ইউয়ান ৰাজসাহায্য। কেৱল ঝেজিয়াং প্ৰদেশতে ঘৰুৱা সঁজুলি সলনি কৰাৰ ৰাজসাহায্যই ২০২৫ চনত ১.৫ বিলিয়নতকৈ অধিক খৰচ বৃদ্ধি কৰিব, আৰু লাখ লাখ পৰিয়ালে পুৰণি সঁজুলি সলনি কৰিবলৈ ৰেহাই ব্যৱহাৰ কৰিব;
শ্বাণ্ডং, নিংছিয়া আদি ঠাইত বৃদ্ধসকলৰ বাবে স্মাৰ্ট ঘৰুৱা সঁজুলিৰ বাবে বিশেষভাৱে ৰাজসাহায্য প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছে যাতে বৃদ্ধসকলে কম খৰচত স্মাৰ্ট ডিভাইচ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।

আজি জীয়াই থকাৰ সুবিধা কেইটামান দশকৰ আগতে কল্পনাতীত আছিল: মাত্ৰ এটা ক্লিকতে ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’লে গোটেই ঘৰটো পাৱাৰ অফ আৰু লক হৈ যাব, আৰু নিৰাপত্তা স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অন হ’ব;
কামৰ পৰা নামিবলৈ বাটত, আপুনি দূৰৈৰ পৰা এয়াৰ কণ্ডিচনাৰ অন কৰিব পাৰে আৰু আপোনাৰ মোবাইল ফোনটোৰে ৰন্ধা-বঢ়াৰ এপইণ্টমেণ্ট ল’ব পাৰে; ঘৰত অকলে বাস কৰা বৃদ্ধসকলৰ বাবে স্মাৰ্ট মেট্ৰেছ আৰু স্বাস্থ্য ব্ৰেচলেটে বাস্তৱ সময়ত শৰীৰৰ সূচকসমূহ নিৰীক্ষণ কৰিব পাৰে, আৰু শৰীৰৰ অস্বাভাৱিক তথ্য পোনপটীয়াকৈ তেওঁলোকৰ শিশুৰ মোবাইল ফোনলৈ ঠেলি দিব পাৰে।

স্মাৰ্ট ঘৰুৱা সঁজুলি এতিয়া কেৱল ডাঙৰ চহৰত সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই।
কাউন্টি, চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলসমূহে নিজৰ ঘৰৰ ঠাইত নতুন ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। গোটেই ঘৰটোৰ বাবে অধিক সংখ্যক পৰিয়ালে স্মাৰ্ট হোম বাছি লৈছে। প্ৰযুক্তিৰ লভ্যাংশ সঁচাকৈয়ে তৃণমূল পৰ্যায়লৈ ডুব গৈ আছে।
অতীতত “মাত্ৰ যি পাৰে ব্যৱহাৰ কৰক”ৰ পৰা আৰাম, নিৰাপত্তা আৰু মানসিক শান্তিৰ সন্ধানলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে উপভোগৰ যুক্তি।

চতুৰ্থ আৰু তৃতীয় প্ৰজন্মত কথাবোৰ সলনি হৈ আছে, কিন্তু চীনা মানুহৰ ঘৰখন ভাল পোৱা আৰু জীৱন এটা জীয়াই থকাৰ মূল উদ্দেশ্য কেতিয়াও সলনি হোৱা নাই

বৃদ্ধ প্ৰজন্মৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ডাঙৰ ডাঙৰ বস্তু দখল কৰিবলৈ নিজৰ টিকট আৰু ধন সঞ্চয় কৰা অভিভাৱকসকললৈকে, ৰঙীন টিভি আৰু ফ্ৰীজ কিনিবলৈ মজুৰি সঞ্চয় কৰা অভিভাৱকসকললৈকে আমাৰ প্ৰজন্মই গোটেই ঘৰটো সহজেই স্মাৰ্ট ডিভাইচেৰে সজ্জিত কৰিব পাৰে। তিনিটা প্ৰজন্মৰ উপভোগৰ পৰিসৰে বিগত কেইটামান দশকত আমাৰ দেশৰ জনজীৱিকাৰ অগ্ৰগতি ঘনীভূত কৰি তুলিছে।
বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি আয় বৃদ্ধি পাইছে, ঔদ্যোগিক উৎপাদন ক্ৰমাগতভাৱে শক্তিশালী হৈ আহিছে, জনসাধাৰণৰ উপকাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় নীতিসমূহ স্তৰৰ পিছত স্তৰ কাৰ্যকৰী কৰা হৈছে, আৰু ঘৰুৱা প্ৰযুক্তিয়ে অগ্ৰগতি লাভ কৰি আহিছে। কেইবাটাও উপকাৰৰ সমন্বয়ে সাধাৰণ পৰিয়ালৰ ঘৰুৱা জীৱনত পৃথিৱী কঁপোৱা পৰিৱৰ্তন আনিছে।

পিছলৈ ঘূৰি চাওক আৰু উন্নয়নৰ যুক্তি বুজিব: প্ৰথম বছৰবোৰত সেই সময়ত উৎপাদনশীলতা আৰু সামগ্ৰীৰ নাটনিৰ বাবে টিকটৰ বজাৰ সীমিত আছিল; ঘৰুৱা সঁজুলিৰ বজাৰভিত্তিক জনপ্ৰিয়কৰণ সংস্কাৰ আৰু মুকলি হোৱাৰ ফল আছিল, যিয়ে উৎপাদনশীলতাক মুক্ত কৰিছিল; এতিয়া, স্মাৰ্ট ঘৰুৱা সঁজুলিয়ে হাজাৰ হাজাৰ পৰিয়ালক উপকৃত কৰে, আৰু দেশৰ উচ্চমানৰ উন্নয়ন আৰু প্ৰযুক্তিগত উদ্ভাৱনে কঢ়িয়াই অনা জীৱিকাৰ সুবিধা।

যোৱা কেইটামান দশকত ঘৰুৱা সঁজুলিৰ শৈলী, বজাৰ কৰাৰ পদ্ধতি, আৰু ব্যৱহাৰৰ মাত্ৰা সলনি হৈ আহিছে, কিন্তু চীনা জনসাধাৰণৰ জীৱনটো সাৱধানে জীয়াই থকাৰ ইচ্ছা আৰু তেওঁলোকৰ সৰু ঘৰবোৰ ভাল আৰু ভাল হ’ব বুলি আশা কৰাটো একেবাৰেই সলনি হোৱা নাই।
আগতে গোটেই পৰিয়ালটোৱে টিভি শ্ব’ চাবলৈ ক’লা-বগা টিভি এটাৰ চাৰিওফালে গোট খাইছিল, কিন্তু এতিয়া গোটেই পৰিয়ালটোৱে স্মাৰ্ট ড্ৰয়িং ৰূমত ডাঙৰ পৰ্দাত টিভিৰ নাটক চাই আছে, আৰু বহিঃৰাজ্যত কাম কৰা আত্মীয়ৰ সৈতেও ভিডিঅ’-কানেক্ট কৰিব পাৰে। মনোৰঞ্জনৰ ৰূপ সলনি হৈছে, পুনৰ মিলনৰ সুখ হুবহু একেই; আগতে ৱাছবৰ্ডেৰে হাতেৰে কাপোৰ ধোৱা আৰু কাঠৰ চৌকাৰে ৰন্ধা-বঢ়া কৰাটোৱে বেছিভাগ আজৰি সময় খৰচ কৰিছিল, কিন্তু এতিয়া ঘৰুৱা সঁজুলিয়ে ঘৰৰ কাম-কাজৰ যত্ন লয়, আৰু পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে ইজনে সিজনৰ লগত আড্ডা মাৰিবলৈ বহু সময় ৰাহি কৰে।

ভৱিষ্যতে দেশখনে পুৰণি সম্প্ৰদায়সমূহৰ সংস্কাৰ, সেউজ ঘৰুৱা সঁজুলিসমূহক ৰাজসাহায্য প্ৰদান, আৰু বৃদ্ধসকলৰ বাবে বয়স বৃদ্ধিৰ অনুকূল স্মাৰ্ট সামগ্ৰীসমূহক সমৰ্থন কৰাৰ প্ৰচেষ্টা বৃদ্ধি কৰি যাব। সুলভ মূল্যৰ স্মাৰ্ট সামগ্ৰী চহৰ আৰু গাঁৱত ডুব গৈ থাকিব। বয়স বা আয় যিয়েই নহওক কিয়, প্ৰযুক্তিয়ে কঢ়িয়াই অনা ঘৰুৱা সুবিধা সকলোৱে উপভোগ কৰিব পাৰে।

১৯৭০ আৰু আশীৰ দশকত জন্মগ্ৰহণ কৰা বহু লোকে টিকটৰ যুগৰ পৰা স্মাৰ্ট যুগলৈকে সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো নিজৰ চকুৰে প্ৰত্যক্ষ কৰিছে। ৯০-০০ৰ দশকত জন্মগ্ৰহণ কৰা লোকসকলে সৰুৰে পৰা সম্পূৰ্ণ বৈদ্যুতিক সঁজুলিৰে ভৰা পৰিৱেশত বাস কৰি আহিছে।
আপোনাৰ ঘৰত এতিয়াও বহুতো পুৰণি বস্তু আছেনে যিবোৰ পুৰণি প্ৰজন্মৰ পৰাই আহিছে?
পুৰণি কালৰ বৃহৎ সঁজুলিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি স্মাৰ্ট সঁজুলিলৈকে, কোনটো সঁজুলিয়ে সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ দৈনন্দিন জীৱন সলনি কৰিছে?
মন্তব্যৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ নিজৰ প্ৰকৃত অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে ক’বলৈ, আপোনাৰ পৰিয়ালৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকললৈ প্ৰেৰণ কৰিবলৈ, আৰু একেলগে যোৱা বছৰবোৰ মনত পেলাবলৈ আদৰণি জনোৱা হৈছে।