ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ কথা আহিলে মেচিন সঁজুলি এটা মূল উপাদান যিটো এৰাই চলিব নোৱাৰি।
উৎপাদনত নিয়োজিত যিকোনো ব্যক্তিয়েই জানে যে মেচিন সঁজুলি অবিহনে অটোম’বাইল, বিমান, বতাহৰ শক্তি, নিখুঁত চিকিৎসা সঁজুলিৰ দৰে উচ্চমানৰ সামগ্ৰী কেৱল অংকনতহে থাকিব পাৰে।
মেচিন টুল পৰিয়ালত লেথ হৈছে আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত আৰু ব্যৱহাৰিক কৰ্মঘোঁৰা।
এই মাহত এই নীতি ৰূপায়ণৰ ফলত বহু কাৰখানাৰ মালিক সতৰ্ক হৈ পৰিছে।
৫ জুনত যেতিয়া সকলোৱে কলেজৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ কথা কৈছিল, তেতিয়া হঠাতে শুল্ক বিভাগে লেথ আৰু লেথ আৰু ৰপ্তানিৰ নতুন নিয়ম জাৰি কৰে অন্যান্য ধাতু প্ৰক্ৰিয়াকৰণ সঁজুলি। ৩০ জুনৰ পিছত চিএনচি লেথ, মিলিং মেচিন, গ্ৰাইণ্ডাৰ আদি আকস্মিকভাৱে ৰপ্তানি কৰিব নোৱাৰিব, আৰু বিশেষ পৰ্যালোচনা আৰু ঘোষণা পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন। কিছুমান বৈদেশিক বাণিজ্যৰ পেছাদাৰীয়ে অভিযোগ কৰিছিল যে নিয়ন্ত্ৰণ কঠোৰ কৰাৰ পিছত ৰপ্তানিৰ অৰ্ডাৰ চম্ভালিলে অতিৰিক্ত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব লাগে।
উন্নত দেশসমূহত মেচিন সঁজুলি নিয়ন্ত্ৰণ বহুদিনৰ পৰাই এক সাধাৰণ পদ্ধতি।
১৯৮০ আৰু নব্বৈৰ দশকত ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাই চীনৰ উচ্চমানৰ মেচিন সঁজুলি কঠোৰভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল আৰু কেৱল মধ্যম ৰেঞ্জৰ মেচিন সঁজুলি বিক্ৰী কৰিছিল, কেতিয়াও উচ্চমানৰ মেচিন এৰি নিদিছিল।
এই ব্যৱধানে দুটা বা তিনিটা প্ৰজন্মক প্ৰভাৱিত কৰিছে। আজিৰ বিশ্বব্যাপী প্ৰতিযোগিতাত চীনৰ মেচিন টুলৰ ৰপ্তানি এতিয়া প্ৰান্তীয় নহয়।
২০২৫ চনত চীন বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক মেচিন সঁজুলিৰ ৰপ্তানিকাৰক দেশ হিচাপে পৰিগণিত হ’ব, য’ত ২১.৬% ৰপ্তানি হ’ব, আনহাতে জাৰ্মানীৰ হাতত মাত্ৰ ১৬.৭% হ’ব।
আজিকালি চীনত প্ৰিচিচন আৰু চিএনচি লেথ নিৰ্মাণ কৰা বহু কোম্পানী আছে, আৰু বজাৰৰ গাঁথনি সম্পূৰ্ণৰূপে সলনি হৈছে।
নতুন নিয়ম প্ৰৱৰ্তনৰ পিছত আটাইতকৈ উদ্বিগ্ন হৈছে সেই মেচিন সঁজুলি নিৰ্মাতাসকল যিসকলে অৰ্ডাৰ পাইছে কিন্তু এতিয়াও প্ৰেৰণ কৰা নাই তেখেতসকলক। বহুতে এইটো এটা ব্লক অৰ্ডাৰ বুলি ভাবে, বিশেষকৈ ভাৰতীয় বজাৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। ২০২৫ চনত ভাৰত চীনৰ লেথ ৰপ্তানিৰ বাবে চতুৰ্থ বৃহত্তম বজাৰ হ’ব আৰু অটোম’বাইল আৰু মটৰ চাইকেলৰ দৰে বিভিন্ন উদ্যোগ এই “ঔদ্যোগিক মাতৃ মেচিন”ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
ভাৰতৰ ৭০% মেচিন টুল আমদানি কৰা হয়, আৰু চীনৰ কম মূল্যৰ মিড ৰেঞ্জ চিএনচি লেথে ইয়াৰ স্থানীয় উৎপাদন উদ্যোগক সমৰ্থন কৰে।
চীনে যদি বিক্ৰী নকৰে তেন্তে জাৰ্মানী, জাপান আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াই বজাৰৰ ব্যৱধান পূৰণ কৰিব পাৰে।
কিন্তু এই দেশসমূহত মেচিন টুলৰ ক্ৰয় খৰচ বেছি, জাপানী আৰু জাৰ্মান ব্ৰেণ্ডৰ মূল্য দুগুণ হ’ব পাৰে, ডেলিভাৰীৰ সময়ো বেছি।
খৰচৰ প্ৰদৰ্শনত গুৰুত্ব দিয়া ভাৰতীয় অটো নিৰ্মাতা আৰু মটৰ চাইকেল কাৰখানাসমূহৰ ওপৰত ইয়াৰ বৃহৎ প্ৰভাৱ পৰে।
যোৱা বছৰ টাটা আৰু মহিন্দ্ৰাৰ গাড়ী দক্ষিণ এছিয়ালৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছিল। বহু অংশ চীনৰ মিড ৰেঞ্জ লেথত উৎপাদন কৰা হৈছিল।
যদি সেইবোৰৰ ঠাইত ইউৰোপীয় সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয় তেন্তে প্ৰতিখন বাহনৰ খৰচ যথেষ্ট বৃদ্ধি পাব।
কাষ্টমছ নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত অধিক দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে দেখা যায় যে ই এক আকাৰৰ সকলোৰে বাবে বন্ধ বা এক আকাৰৰ সকলোৰে বাবে উপযোগী ৰপ্তানি নহয়।
নিয়ন্ত্ৰণৰ তিনিটা স্তৰ আছে: একক অক্ষ, নিম্নমানৰ পুৰণি কালৰ হাতৰ লেথ প্ৰায় কোনো প্ৰভাৱিত নহয়;
সাধাৰণ দুটা অক্ষ আৰু তিনিটা অক্ষৰ অসামৰিক চিএনচি মেচিন সঁজুলিৰ বাবে “এটা ভোট, এটা পৰ্যালোচনা”, এটা অতিৰিক্ত পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন, আৰু অসংবেদনশীল অঞ্চলত বেছিভাগ ক্ৰয় অনুমোদন কৰিব পাৰি; পাঁচ-অক্ষ, বহু-অক্ষ, আৰু অতি-নিখুঁত শীৰ্ষ-স্তৰৰ সঁজুলিসমূহ আটাইতকৈ নিষিদ্ধ, আৰু ইতিমধ্যে কঠোৰভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত, যাৰ ফলত ইহঁতক সম্পূৰ্ণৰূপে বাহিৰৰ জগতলৈ মুকলি কৰাটো কঠিন হৈ পৰে।
এই নিয়ন্ত্ৰণটো অধিক নিখুঁত স্তৰৰ দৰে, যাৰ লক্ষ্য হৈছে উচ্চমানৰ প্ৰযুক্তি স্পৰ্শকাতৰ উদ্যোগসমূহলৈ, বিশেষকৈ সামৰিক উদ্যোগলৈ প্ৰবাহিত হোৱাত বাধা দিয়া।
উদ্যোগৰ অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে এইটো পশ্চিমীয়া দেশসমূহত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত “টাইয়াৰ চেলছ” ৰুটিনৰ সৈতে একে, মাথোঁ এইবাৰ নায়ক চীন।
ভাৰতীয় বজাৰখন বিশেষ কাৰণ ইয়াত বৃহৎ সংখ্যক মধ্যম ৰেঞ্জৰ উৎপাদনৰ বাবে ভাল মেচিন সঁজুলিৰ অভাৱ।
চীনৰ সস্তীয়া, মধ্যম ৰেঞ্জৰ দুটা আৰু তিনিটা অক্ষৰ চিএনচি লেথ অতি কাৰ্যক্ষম, কম মূল্যৰ আৰু দ্ৰুত ডেলিভাৰীযোগ্য, আনহাতে জাৰ্মান আৰু জাপানী মেচিন সঁজুলি চীনতকৈ বহু কম খৰচী।
তদুপৰি জাৰ্মান আৰু জাপানীজ মেচিন টুলৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ চক্ৰ দীঘলীয়া আৰু ব্যয়বহুল অতিৰিক্ত অংশ থাকে, যিবোৰ ভাৰতৰ “ক্ষীণ হ’লে সলনি” শৈলীৰ বাবে উপযোগী নহয়।
যেতিয়ালৈকে প্ৰযুক্তিৰ অভাৰফ্ল’ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা হ’ব আৰু শীৰ্ষ মেচিন সঁজুলিবোৰ চোৰাংচোৱাগিৰি কৰা নহয়, তেতিয়ালৈকে চীনৰ অগ্ৰণী স্থানৰ কোনো ক্ষতি নহ’ব।
অন্য দেশতো একেধৰণৰ পৰিস্থিতি আছে।
ইজৰাইলে এআই চিপ ৰপ্তানিত বাধা আৰোপ কৰিছে, আৰু আমেৰিকাই অৰ্ধপৰিবাহী আৰু উন্নত উৎপাদন সঁজুলি ৰপ্তানিত বাধা আৰোপ কৰিছে।
ইয়াৰ সকলোবোৰ “বিক্ৰী নহয়, ব্যৱহাৰৰ বাবে অনুমোদন”, যিটো বিশ্বৰ উচ্চ প্ৰযুক্তি উদ্যোগত এক সাধাৰণ প্ৰথা।
চীনৰ নতুন মেচিন টুল ৰপ্তানি নিয়মসমূহ বিশ্বজুৰি প্ৰযোজ্য আৰু নিৰ্দিষ্ট দেশসমূহক লক্ষ্য কৰি লোৱা হোৱা নাই।
অৱশ্যে ভাৰতৰ চাহিদা বিপুল আৰু এডজাষ্টমেণ্ট উইণ্ডো পিৰিয়ডৰ লগত মিল আছে, গতিকে বজাৰে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰে।
একাংশ লোকে চিন্তিত যে নতুন নিয়মৰ ফলত ভাৰতে স্থানীয় মেচিন টুল কোম্পানীক সহায় কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব আৰু কেইবছৰমানৰ পাছত বজাৰ দখল কৰিব।
কিন্তু নিখুঁত উৎপাদন খৰচ আৰু প্ৰযুক্তি সঞ্চয়ৰ মাজৰ ব্যৱধান তিনিৰ পৰা পাঁচ বছৰত পূৰণ কৰিব নোৱাৰি, আৰু প্ৰযুক্তি এতিয়াও মূল খেলুৱৈসকলৰ হাতত আছে।
আচল মূল কথাটো হ’ল হাই-এণ্ড বজাৰখন কোনে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে।
চীনৰ ৰপ্তানি মূলতঃ পৰিপক্ক মধ্যম ৰেঞ্জৰ চিএনচি মেচিন সঁজুলি, লাভৰ হাৰ হ্ৰাস পোৱা আৰু তীব্ৰ প্ৰতিযোগিতা।
পাঁচ অক্ষ আৰু অতি নিখুঁত সঁজুলিৰ দীৰ্ঘম্যাদী গৱেষণা আৰু বিকাশ থকা কোম্পানীসমূহৰহে দৰদামৰ ক্ষমতা থাকে।
যোৱা বছৰ চীনৰ মেচিন টুল টুলৰ ব্যৱসায়ৰ উদ্বৃত্তই ৭ বিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ অতিক্ৰম কৰিছিল, যিটো প্ৰযুক্তি আৰু বজাৰ উভয়তে গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবেই।
কিছুমান লোকে চিন্তিত যে নতুন নিয়মৰ ফলত চীনে বৃহৎ সংখ্যক অৰ্ডাৰ হেৰুৱাব আৰু কোম্পানীসমূহৰ ক্ষতি কৰিব।
কিন্তু মেচিন সঁজুলি ব্যৱসায়ত উপভোগ্য সামগ্ৰী, কাটিং সঁজুলি, আনুষংগিক সামগ্ৰী, বিক্ৰীৰ পিছৰ সেৱা, চফ্টৱেৰ উন্নীতকৰণ আদি জড়িত হৈ থাকে আৰু তলৰ গ্ৰাহকসকল যোগানকাৰীৰ ওপৰত গভীৰভাৱে নিৰ্ভৰশীল।
ভাৰতীয় কাৰখানাসমূহ চীনৰ উৎপাদন লাইন ব্যৱহাৰ কৰাত অভ্যস্ত, আৰু সলনি কৰাৰ খৰচো বৃহৎ।
জাপান আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ পৰা ৰপ্তানি কৰা এলচিডি উৎপাদন সঁজুলি আৰু চিপ লিথ’গ্ৰাফী মেচিনৰ পৰিচালনাৰ কথা ক’বলৈ গ’লে প্ৰযুক্তিৰ শ্ৰেণীবিভাজন আৰু বিক্ৰীৰ অনুমোদন মূলসুঁতিৰ পদ্ধতি।
গতিকে বিক্ৰী কৰিব নে নকৰে সেইটো নহয়, কেনেকৈ বিক্ৰী কৰিব, কি বিক্ৰী কৰিব, কাক বিক্ৰী কৰিব লাগে সেইটোহে মূল কথা।
এই নিয়ন্ত্ৰণৰ ভাৱটোৱেই হৈছে বৃহৎ দেশসমূহে সৃষ্টি কৰা আত্মবিশ্বাস।
