গুৱাংঝু ঝেংক্সিন উদ্যান শস্য কোম্পানী লিমিটেডৰ সেউজগৃহত চেংজিয়াও ষ্ট্ৰীট, কংহুয়া, গুৱাংঝৌৰ জিহে গাঁৱৰ ফুলৰ ভিত্তিত (ইয়াৰ পিছত ঝেংক্সিন উদ্যান শস্য বুলি কোৱা হ’ব) মৰাপাটৰ ওপৰত ৰসাল গছ-গছনিবোৰ পৰিপাটিকৈ সজাই থোৱা হৈছে, যেনেকৈ সামৰিক পেৰেডত থকা সৈনিক।
প্ৰতিমাহে দহ হাজাৰ ৰসাল গছৰ এটা বা দুটা গোট বিদেশী ভাষাৰ লেবেল থকা কাৰ্টনত ভৰাই থোৱা হয়, পাহাৰ আৰু সাগৰৰ মাজেৰে ছিংগাপুৰ, দক্ষিণ কোৰিয়া, ৰাছিয়া আদি দেশৰ চুপাৰ মাৰ্কেট, কাৰ্যালয় বা নাগৰিকৰ ঘৰলৈ যাবলৈ সাজু হয়।
যোৱা বছৰৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত কী “পাছ” লাভ কৰাৰ পিছৰে পৰা এই সুপ্ৰতিষ্ঠিত অগ্ৰণী উদ্যান শস্য কোম্পানীটোৱে… ৫ লাখতকৈ অধিক ট্ৰেত ৰখা উদ্ভিদ বিদেশলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল, ১৫ লাখ ইউয়ান বিক্ৰী হৈছিল। স্থানীয় “ৰসাল ৰাজ্য” গভীৰভাৱে খেতি কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এতিয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰত “ঢৌ বনাবলৈ” বিদেশলৈ যোৱালৈকে, ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যই গ্ৰহণ কৰা এই পদক্ষেপটো কেৱল বিদেশী সৰু সৰু ট্ৰেত ভৰোৱা উদ্ভিদ গ্ৰাহক বজাৰত এক নিখুঁত স্থান নহয়, বৰঞ্চ কংহুয়া কৃষি উদ্যোগসমূহৰ এটা অণুবীক্ষণিক নমুনাও সীমা অতিক্ৰম কৰি বাধাসমূহ ভাঙি “মিলিয়নছ প্ৰকল্প”ক ফল দিবলৈ সহায় কৰিবলৈ।
১৯৯৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল ঝেংক্সিন উদ্যান শস্য।বৰ্তমান ই চীনৰ কেকটি আৰু ৰসাল উদ্ভিদৰ অন্যতম বৃহৎ পেছাদাৰী প্ৰস্তুতকাৰী প্ৰতিষ্ঠান। ই বিভিন্ন উচ্চমানৰ ট্ৰেত ৰখা কেকটি আৰু ৰসাল গছ উৎপাদনত বিশেষজ্ঞ আৰু দেশত দীৰ্ঘদিন ধৰি সুপৰিচিত।
বৰ্তমানৰ উৎপাদন ক্ষেত্ৰ ২৮০ একৰতকৈও অধিক, আৰু ৮০০ৰো অধিক জাতৰ কেকটি আৰু ৰসাল গছ ৰোপণ কৰা হয়। বাৰ্ষিক বিভিন্ন টবত থকা উদ্ভিদৰ উৎপাদন আৰু বিক্ৰী ৪০ লাখতকৈও অধিক পাত্ৰত উপনীত হয়।
ইয়াক “গুয়াংঝো কৃষি উদ্যান আৰু গুৱাংডঙৰ শীৰ্ষ দহটা আটাইতকৈ সুন্দৰ বাগিচা” হিচাপে ৰেটিং দিয়া হৈছে।
বাহিৰৰ জগতখনৰ বাবে ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ বহিঃৰাজ্যৰ বজাৰসমূহ বহু আগতেই সম্প্ৰসাৰণ কৰাটো স্বাভাৱিক যেন লাগে, কিন্তু আচলতে কথাবোৰ কল্পনা কৰা ধৰণে সহজ হোৱাৰ পৰা বহু দূৰত।
বিদেশলৈ যাওঁতে পণ্যৰ মান, যাতায়তৰ খৰচ, বজাৰ স্থান ইত্যাদি বহু কাৰক বিবেচনা কৰাৰ উপৰিও তাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল প্ৰথমে “ভৰ্তিৰ টিকট” লোৱা।
“বহুতে ভাবে যে যদি আমাৰ এটা ভিত্তি আৰু সামগ্ৰী থাকে তেন্তে আমি সেইবোৰ পোনপটীয়াকৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে বিক্ৰী কৰিব পাৰো। আচলতে এনেকুৱা নহয়।” ঝেংচিন উদ্যান শস্যৰ জেনেৰেল মেনেজাৰ ঝৌ জিঙে কয়, “কঠোৰকৈ ক’বলৈ গ’লে বৃহৎ পৰিসৰৰ ৰপ্তানি ব্যৱসায়ৰ প্ৰকৃত আৰম্ভণি যোৱা বছৰৰ দ্বিতীয়াৰ্ধতহে আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে জৈৱ সুৰক্ষা, কোৱাৰেণ্টাইনৰ অৰ্হতা, আৰু জীৱিত উদ্ভিদৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি স্থানান্তৰিত হোৱা বিপন্ন প্ৰজাতিৰ বাবে দীঘলীয়া প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ সময়সীমা আৰু প্ৰমাণপত্ৰ আৰু প্ৰমাণপত্ৰৰ শৃংখলাৰ উচ্চ থ্ৰেছহোল্ড এটা হৈ পৰিছে।”
কোম্পানীটোৰ সন্মুখত অদৃশ্য দেৱাল যেতিয়া সামগ্ৰীসমূহে প্ৰাসংগিক মানদণ্ড পূৰণ কৰে আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে তেতিয়াহে ৰপ্তানি সম্ভৱ হ’ব পাৰে ”
কংহুয়া কাষ্টমছৰ নিৰ্দেশনাত ঝেংক্সিন গাৰ্ডেনিঙে যোৱা বছৰৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত সকলো অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰিছিল আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে বহিঃৰাজ্যলৈ যোৱাৰ আহ্বান জনাইছিল। যদিও দেৰিকৈ আৰম্ভ হৈছিল, তথাপিও বৃদ্ধিৰ হাৰ অত্যন্ত দ্ৰুত। মাত্ৰ কেইমাহমানৰ ভিতৰতে ৫ লাখ পাত্ৰৰ ৰপ্তানি প্ৰতিবেদন কাৰ্ডে ইয়াৰ যোগান শৃংখলৰ পৰিপক্কতা নিশ্চিত কৰে। “লাইচেন্স জাৰি কৰাৰ লগে লগে উৎপাদন ক্ষমতা তৎক্ষণাত বিক্ৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।” ঝৌ জিঙে কয় যে এই বিস্ফোৰক বৃদ্ধিৰ কাৰণ হৈছে কোম্পানীটোৱে বছৰ বছৰ ধৰি মানক ৰোপণত সঞ্চয় কৰা। চেনেলবোৰ খুলিলেই উৎপাদন ক্ষমতা দ্ৰুতভাৱে মুকলি কৰিব পাৰি।

ঝেংচিন উদ্যান শস্যৰ ৰোপণ ভিত্তিত এটা সৰু পৰ্ণপাতী গছৰ দৰে দেখা যায়, কেৱল ডাল আৰু পাত নথকা। এই নম্ৰ উদ্ভিদ ৰপ্তানিৰ ক্ষেত্ৰত গৰম বস্তু হৈ পৰিছে। ইয়াৰ আকৃতি প্ৰবালৰ দৰে আৰু ডালবোৰ অগ্নিময় ৰঙা হোৱাৰ বাবে মানুহে ইয়াক “ৰঙা প্ৰবাল” নাম দিছিল।
বৰ্তমান এই ঘাটিটোত ২০ একৰতকৈও অধিক ভূমিত এক লাখৰো অধিক পাত্ৰত বিভিন্ন আকাৰৰ ৰঙা প্ৰবাল ৰোপণ কৰা হৈছে।
“কেক্টি আৰু ৰসাল গছ আমাৰ শক্তি, আৰু ৰঙা প্ৰবাল পৰিবহণৰ প্ৰতিৰোধী, ইয়াৰ চোৱাৰ সময় দীঘলীয়া, আৰু ইয়াৰ একাধিক অৰ্থ আছে। ইয়াৰ উপৰিও ই অতি খাপ খোৱা। কেইচেণ্টিমিটাৰমান ওখ ঠাইত টেবুলত ৰাখিব পাৰি, আৰু এটা বা দুমিটাৰ ওখ ঠাইত ৰোপণ কৰিব পাৰি।” ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ এজন কাৰিকৰী বিদ্যাবিদে কয় যে ঠাণ্ডা শৃংখলৰ ওপৰত অত্যন্ত নিৰ্ভৰশীল সতেজ কাটি লোৱা ফুলৰ দৰে নহয়, ট্ৰেত ৰখা গছ-গছনি বিশেষকৈ কেকটিয়ে দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ পৰিবহণৰ প্ৰতি অধিক সহনশীল আৰু সীমা অতিক্ৰম কৰি ই-কমাৰ্চ আৰু জাহাজ চলোৱাৰ বাবে অতি উপযোগী।
বৰ্তমান ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ ৰপ্তানি ভূখণ্ডই দক্ষিণ-পূব এছিয়া, দক্ষিণ কোৰিয়া, জাপান আৰু ৰাছিয়াক সামৰি লৈছে।
দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ আৰ্দ্ৰ আৰু উষ্ণ জলবায়ুত ৰসাল গছবোৰ অফিচৰ ডেস্কৰ জনপ্ৰিয় সজ্জা; আনহাতে ৰাছিয়াত বতৰ তুলনামূলকভাৱে ঠাণ্ডা, খৰাং সহনশীল আৰু সহজে জীয়াই থকা কেকটি ঘৰত ঘৰৰ ভিতৰত সেউজীয়া কৰাৰ বাবে প্ৰথম পছন্দ।
ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যই এই পৃথক প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ সঠিকভাৱে ধৰি ৰাখিছে আৰু ৰঙা প্ৰবালক মূল সামগ্ৰী হিচাপে লৈ বৈচিত্ৰময় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰৰ লাভ উঠাবলৈ সক্ষম হৈছে।
অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে বহিঃৰাজ্যৰ অৰ্ডাৰৰ বেচ গ্ৰহণ কৰিব পৰাটোৱে কেৱল বিক্ৰীৰ ক্ষমতা পৰীক্ষা কৰাই নহয়, বেক-এণ্ড উৎপাদন শক্তি আৰু বিক্ৰীৰ পিছৰ সেৱাৰ ক্ষমতাও পৰীক্ষা কৰে।
ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ “ৰসাল কাৰখানা”ত প্ৰৱেশ কৰিলে গ্ৰাফ্টিং এলেকা, পুলিৰ এলেকা, সম্পূৰ্ণ সামগ্ৰীৰ এলেকা আৰু অন্যান্য অঞ্চল স্পষ্টভাৱে বিভক্ত কৰা হয়, আৰু বিভিন্ন গছ-গছনি পেছাদাৰী আৰু কাৰিকৰী কৰ্মীৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত আৰু যত্ন লোৱা হয়।
ৰসাল গছৰ স্বাস্থ্যসন্মত উৎপাদন নিশ্চিত কৰিবলৈ “ৰসাল কাৰখানা”ত উচ্চমানৰ সুবিধা যেনে বৈদ্যুতিক ছাঁ দিয়া জাল, ফেন আৰু পানীৰ পৰ্দা শীতল ব্যৱস্থা, স্বয়ংক্ৰিয় স্প্ৰিংকলাৰ জলসিঞ্চন, আৰু যান্ত্ৰিকভাৱে মাটি মিহলোৱা সঁজুলিৰে সজ্জিত কৰা হৈছে যাতে ট্ৰেত ৰখা গছ ৰোপণৰ পৰিৱেশ উষ্ণতা, পানী, তাপ, আৰু বায়ুৰ ক্ষেত্ৰত সম্পূৰ্ণৰূপে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা যায়।
বুজা হৈছে যে বছৰ বছৰ ধৰি অন্বেষণ আৰু সাৰাংশৰ অন্তত কোম্পানীয়ে ৰসাল গছৰ বাবে একাধিক মানক উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া স্থাপন কৰিছে, য’ত আছে নিখুঁত পুলি খেতি, সেউজগৃহৰ পৰিৱেশৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ, ২৪ ঘণ্টীয়া গুণগত মান নিৰীক্ষণ আৰু ৰসাল গছৰ প্ৰতিটো পাত্ৰ যাতে উচ্চমানৰ হয় তাৰ বাবে একাধিক পেছাদাৰী পদ্ধতিৰ শৃংখলা স্থাপন কৰা হৈছে।
একে সময়তে কোম্পানীয়ে মানক পৰিবহণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে যাতে বিক্ৰীৰ শেষৰ ফালে থকা ৰসাল গছবোৰৰ গুণগত মান উৎপাদনৰ শেষৰ ফালে একে।
এই মানক উৎপাদনেই নিশ্চিত কৰে যে ৰপ্তানি কৰা পাত্ৰত ভৰোৱা গছৰ প্ৰতিটো গোটৰ উদ্ভিদৰ আকৃতি একে, ৰোগ আৰু পোক-পৰুৱাৰ পৰা মুক্ত হয়, আৰু আমদানিকাৰী দেশৰ কঠোৰ কোৱাৰেণ্টাইন মানদণ্ড পূৰণ কৰে।
“আমাৰ সামগ্ৰী বিক্ৰী শেষ হ’লে শেষ নহয়। বিক্ৰীৰ পিছৰ ভাল সেৱা আগবঢ়োৱাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ যাতে গ্ৰাহকে আত্মবিশ্বাসেৰে কিনিব পাৰে আৰু সুখেৰে বৃদ্ধি পাব পাৰে।” ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ জেনেৰেল মেনেজাৰ ঝৌ জিঙে কয় যে বিক্ৰীৰ পিছৰ সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে গ্ৰাহকক দূৰৱৰ্তী পেছাদাৰী নিৰ্দেশনা আৰু সেৱা প্ৰদান কৰিবলৈ গ্ৰাহকৰ যোগাযোগ যোগাযোগ গোট স্থাপন কৰিছে। গ্ৰাহকে পিছলৈ ৰোপণ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বিষয়ে কোনো প্ৰশ্ন থাকিলে যিকোনো সময়তে কাৰিকৰী কৰ্মচাৰীৰ পৰামৰ্শ ল’ব পাৰে।
একে সময়তে এটা ৱেবছাইট আৰু এটা সৰু প্ৰগ্ৰেম প্ৰস্তুত কৰা হৈছে যাতে গ্ৰাহকে দৈনিক ৰোপণ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বিষয়বস্তু নিজাববীয়াকৈ চাব পাৰে।
জিহে গাঁৱৰ ৰোপণ ঘাটিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিদেশত চুপাৰ মাৰ্কেটৰ শ্বেলফ, সুন্দৰ শ্বোকেছ, আৰু অফিচ ডেস্কলৈকে, ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ ৰসাল গছৰ “ট্ৰেণ্ডিং” যাত্ৰা মাত্ৰ আৰম্ভ হৈছে।
৫ লাখ পাত্ৰ বাৰ্ষিক লাখ লাখ পাত্ৰ উৎপাদন কৰা কোম্পানী এটাৰ বাবে ডাঙৰ সংখ্যা নহয়, কিন্তু ই ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ বাবে নিজৰ সামগ্ৰীসমূহ বহিঃৰাজ্যলৈ লৈ যোৱাৰ এক কঠিন পদক্ষেপ, আৰু কেৱল বহিঃৰাজ্যলৈ সামগ্ৰী ৰপ্তানি কৰাৰ পৰা “বিদেশলৈ ব্ৰেণ্ড আৰু সেৱা ৰপ্তানি কৰা”লৈ যোৱাৰ এক কঠিন পদক্ষেপ।
ঝেংক্সিন উদ্যান শস্যৰ বাবে হাতত থকা অগ্নিময় ৰঙা “ৰঙা প্ৰবাল”টো ইয়াৰ বিদেশী বজাৰত প্ৰৱেশৰ বাবে মাত্ৰ এটা পতাকা।
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য গভীৰ হোৱাৰ লগে লগে পৰিৱেশ মূল্য আৰু সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য দুয়োটাৰে কৃষিজাত সামগ্ৰী যেনে ফুলে বহিঃৰাজ্যলৈ যোৱাৰ এক অভূতপূৰ্ব খিৰিকীৰ সন্মুখীন হৈছে।
কংহুয়াৰ এই আগশাৰীৰ কৃষি কোম্পানীটোৱে চীনত “বুদ্ধিমানৰূপে” নিৰ্মিত আৰু কংহুয়াত উৎপাদিত বুলি বিশ্বৰ ফুলৰ মানচিত্ৰত অধিক সুকীয়া চিন ৰাখিবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে।