২০২৬ চনত ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণৰ ক্ষেত্ৰখনে এক বিভ্ৰান্তিকৰ প্ৰযুক্তিগত বিচ্যুতিৰ সন্মুখীন হৈছে।
অতি পৰিপক্ক উৎপাদন লাইনত মানৱৰূপী ৰবটৰ প্ৰয়োগ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ বৃহৎ সংখ্যক উদীয়মান ৰবট কোম্পানী একত্ৰিত হৈছে।
প্ৰতি ছেকেণ্ডত ডজন ডজন পেকেজ সজাব পৰা লজিষ্টিক এছেম্বলি লাইনত, একক-টুকুৰা সজাই পৰাই তোলা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মানৱৰূপী ৰবট ব্যৱহাৰ কৰা হয়; সম্পূৰ্ণ স্বয়ংক্ৰিয় কৰ্মশালাত য’ত এটা মোবাইল ফোন ২০ ছেকেণ্ডত অফলাইন হ’ব পাৰে, মানৱৰূপী ৰবট ব্যৱহাৰ কৰি এটা স্ক্ৰু লক আৰু পেমেন্ট কৰা হয়;
“ব্লেক লাইট অপাৰেচন” ৰূপায়ণ কৰা স্মাৰ্ট গুদামসমূহত, মানৱৰূপী ৰবটসমূহক প্ৰামাণিক পেকিং কৰিবলৈ ব্যৱস্থা কৰা হয়।
নিৰ্ধাৰিতভাৱে সমাধান কৰা সমস্যাসমূহ সমাধান কৰিবলৈ অধিক খৰচী, কম-দক্ষতা প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰাটো কোনো কাৰণতে… প্ৰযুক্তিগত অগ্ৰগতি, কিন্তু পুঁজিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ‘ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ সঁজুলিৰ মানৱৰূপী ৰূপান্তৰ’। যেতিয়া পৰিপক্ক ঔদ্যোগিক ৰবটিক আৰ্ম প্ৰযুক্তিক মানৱৰূপী খোলাত মেৰিয়াই থোৱা হয়, তেতিয়া ইয়াৰ বজাৰ মূল্য কেইবাগুণো জপিয়াই উঠিব পাৰে।
ইয়াৰ আঁৰৰ ব্যৱসায়িক যুক্তি ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ অত্যাৱশ্যকীয় প্ৰয়োজনীয়তাৰ পৰা গুৰুতৰভাৱে বিচ্ছিন্ন হৈছে।
১.
প্ৰযুক্তি আৰু অৰ্থনীতিৰ দুগুণ মিছাকৰণ
ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ মূল সাধনা হৈছে দক্ষতা, নিখুঁততা, খৰচ আৰু নিৰ্ভৰযোগ্যতাৰ চূড়ান্ত ভাৰসাম্য।
এই চাৰিটা মূল মাত্ৰাত বৰ্তমানৰ মানৱৰূপী ৰবট আৰু পৰিপক্ক ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ সঁজুলিৰ মাজত সৰ্বাংগীন ব্যৱধান আছে।
দক্ষতাৰ ক্ষেত্ৰত ৰবট উদ্যোগ মিত্ৰতাৰ তথ্য অনুসৰি পৰম্পৰাগত ছয় অক্ষযুক্ত ৰবটিক বাহুৰ একক গতিৰ সময় ০.৫ ছেকেণ্ডতকৈ কম আৰু ই ২৪ ঘণ্টাৰ নিৰৱচ্ছিন্ন কাৰ্য্যকলাপ লাভ কৰিব পাৰে; আনহাতে ঔদ্যোগিক গ্ৰেডৰ মানৱৰূপী ৰবটসমূহ ভাৰসাম্য আৰু গতি নিয়ন্ত্ৰণৰ দ্বাৰা সীমিত, আৰু ইহঁতৰ কামৰ ছন্দ সাধাৰণতে দক্ষ শ্ৰমিকতকৈ ২০%তকৈ অধিক লেহেমীয়া। সামগ্ৰিকভাৱে পৰিচালনাৰ দক্ষতা নিৰ্দিষ্ট অটোমেচন সঁজুলিৰ মাত্ৰ ১০%-৩০%।
সঠিকতাৰ ক্ষেত্ৰত ঔদ্যোগিক ৰবটৰ বাৰে বাৰে স্থান নিৰ্ণয়ৰ সঠিকতাই ±০.০১ মিলিমিটাৰ মাইক্ৰন স্তৰত উপনীত হৈছে, আৰু ই চিপ মাউণ্টিং আৰু নিখুঁত ৱেল্ডিঙৰ দৰে অতি নিখুঁত কাম সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে। কিন্তু গতিশীল পৰিৱেশত মানৱৰূপী ৰবটৰ অৱস্থান নিৰ্ণয়ৰ ভুল সাধাৰণতে ৫চে.মি.তকৈ অধিক হয়, আৰু মৌলিক স্ক্ৰু লক কৰাৰ এককালীন সফলতাৰ হাৰ ৯৫%তকৈ কম।
খৰচ আৰু নিৰ্ভৰযোগ্যতাৰ মাজৰ ব্যৱধান আৰু অধিক।
২০ কিলোগ্ৰাম বোজাৰ সৈতে এটা মানক ঔদ্যোগিক ৰবটিক আৰ্মৰ দাম মাত্ৰ ৫০,০০০ৰ পৰা ১৫০,০০০ ইউয়ান, আৰু পেবেকৰ সময় সাধাৰণতে ১ৰ পৰা ২ বছৰ। বৰ্তমানৰ ঔদ্যোগিক গ্ৰেডৰ মানৱৰূপী ৰবট সাধাৰণতে ৫ লাখৰ পৰা ১০ লাখ ইউয়ানত বিক্ৰী হয়। আনকি ৰক্ষণাবেক্ষণ, মূল্য হ্ৰাস আৰু ডাউনটাইমৰ লোকচান বাদ দিলেও সঁজুলিসমূহ কেৱল পুনঃব্যৱহাৰৰ বাবে খৰচ হ’ব ৭ৰ পৰা ১০ বছৰ, যিটো উৎপাদন উদ্যোগৰ যুক্তিসংগত সঁজুলিৰ মূল্য হ্ৰাস চক্ৰৰ ৩ৰ পৰা ৫ বছৰৰ বহু বেছি।
তাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল ঔদ্যোগিক পৰিস্থিতিত ৯৯.৫%তকৈ অধিক মিছনৰ সফলতাৰ হাৰ আৰু লাখ লাখ ঘণ্টাৰ সমস্যামুক্ত পৰিচালনাৰ প্ৰয়োজন। কিন্তু পৰীক্ষাগাৰৰ পৰিৱেশত মানৱৰূপী ৰবটৰ বিফলতাৰ মাজৰ গড় সময় ২০০ ঘণ্টাৰো কম। প্ৰকৃত কাৰখানাৰ ধূলি, কম্পন আৰু বিদ্যুৎচুম্বকীয় হস্তক্ষেপৰ পৰিৱেশত প্ৰৱেশ কৰাৰ পিছত বিফলতাৰ হাৰ ঘাতীয়ভাৱে বৃদ্ধি পাব।
প্ৰমাণীকৰণ, বৃহৎ বেচ, আৰু স্থিৰ ৱৰ্কষ্টেচনৰ ঔদ্যোগিক পৰিস্থিতিত, বিশেষ স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ সঁজুলিয়ে কাৰিকৰী বাধা আৰু খৰচৰ সুবিধা স্থাপন কৰিছে যিবোৰ জোকাৰিবলৈ কঠিন।
এনে পৰিস্থিতিত মানৱৰূপী ৰবট প্ৰয়োগৰ প্ৰদৰ্শনৰ বিপুল সংখ্যক মূলতঃ উৎপাদনশীলতা উন্নতিৰ পৰিৱৰ্তে কাৰিকৰী পৰিৱেশন।
2. ক্ৰছ-ড্ৰেছিঙৰ আঁৰৰ মূলধন আৰু ঔদ্যোগিক যুক্তি
পৰিপক্ক ঔদ্যোগিক দৃশ্যত মানৱৰূপী ৰবটৰ প্ৰসাৰৰ মূলতে মূলধনী বজাৰৰ মূল্যায়ন ব্যৱস্থাৰ পাৰ্থক্য। পৰম্পৰাগত ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ উদ্যোগে উৎপাদন উদ্যোগৰ মূল্যায়ন যুক্তি অনুসৰণ কৰে। মূল্য-আয় অনুপাত সাধাৰণতে ১৫ৰ পৰা ২৫ গুণৰ ভিতৰত থাকে। বজাৰৰ স্থান সুস্থিৰ যদিও কল্পনাৰ স্থান সীমিত।
মানৱৰূপী ৰবটক ‘এম্ব’ডিড ইনটেলিজেন্স’ আৰু ‘নেক্সট প্ৰজন্মৰ ইউনিভাৰ্চেল কম্পিউটিং প্লেটফৰ্ম’ বুলি লেবেল লগোৱা হৈছে, আৰু প্ৰযুক্তি উদ্যোগত উচ্চ মূল্য লাভ কৰে।
আগশাৰীৰ অলাভজনক কোম্পানীসমূহৰ মূল্য দহ কোটি ইউয়ান হৈছেগৈ।
এই মূল্যায়ন কেঁচিৰ ব্যৱধানে এটা বিকৃত ব্যৱসায়িক পথৰ জন্ম দিছে: পৰিপক্ক ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ প্ৰযুক্তিৰ “মানৱৰূপী ৰূপান্তৰ”, ইয়াক “সাধাৰণ কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা লেণ্ডিং উদ্যোগ”ৰ এক অগ্ৰগতিৰ ফলাফললৈ পেকেজিং কৰি, যাতে অধিক বিত্তীয় পৰিমাণ আৰু মূল্যায়ন লাভ কৰিব পৰা যায়।
প্ৰাসংগিক কৰ্তৃত্বশীল সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি ২০২৬ চনৰ প্ৰথম ত্ৰৈমাসিকত ঘৰুৱা মূৰ্ত চোৰাংচোৱা ক্ষেত্ৰখনত সঞ্চিত বিত্তীয় পৰিমাণে ২০ বিলিয়ন ইউয়ান অতিক্ৰম কৰিছিল, ইয়াৰে ৬০%তকৈ অধিক ঔদ্যোগিক পৰিস্থিতি কাৰ্যকৰী কৰিব পৰা বুলি দাবী কৰা মানৱৰূপী ৰবট কোম্পানীলৈ গৈছিল।
পুঁজিৰ উন্মাদনাই উদ্যোগটোৰ তীব্ৰতা আৰু অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছে। বৃহৎ সংখ্যক কোম্পানীয়ে মূল প্ৰযুক্তিৰ পৰা বিৰত আছে আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে পিপিটি আৰু প্ৰদৰ্শনী ভিডিঅ’ৰ জৰিয়তে প্ৰডাক্টৰ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।
পুঁজিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হোৱাৰ উপৰিও ৰাষ্ট্ৰীয় কৌশলগত উদীয়মান উদ্যোগসমূহৰ বাবে নীতিগত সমৰ্থন, পৰম্পৰাগত স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ কোম্পানীসমূহৰ ৰূপান্তৰৰ উদ্বেগ, আৰু সাৰ্বজনীন চোৰাংচোৱাৰ যুগত আপষ্ট্ৰিম আৰু ডাউনষ্ট্ৰিম উদ্যোগ শৃংখলৰ বিন্যাসৰ প্ৰয়োজনীয়তাই যৌথভাৱে মানৱৰূপী ৰবটৰ ঔদ্যোগিক প্ৰয়োগৰ এই উত্থানক প্ৰসাৰিত কৰিছে।
৩. মূল্যৰ বাবে অপৰিৱৰ্তনীয় প্ৰয়োগৰ পৰিস্থিতি চিনাক্তকৰণৰ প্ৰয়োজন
আমি মানৱৰূপী ৰবটৰ কাৰিকৰী মূল্যক অস্বীকাৰ নকৰো, কিন্তু ভুল পৰিস্থিতিত ইয়াৰ অপব্যৱহাৰৰ বিৰোধিতা কৰোঁ।
মানৱৰূপী ৰবটৰ মূল সুবিধাটো হ’ল স্বয়ংক্ৰিয় কৰা কামৰ ঠাই লোৱা নহয়, বৰঞ্চ পৰম্পৰাগত স্বয়ংক্ৰিয়কৰণে সামৰি ল’ব নোৱাৰা ব্যৱধান পূৰণ কৰা।
প্ৰকৃত বাণিজ্যিক মূল্যৰ ঔদ্যোগিক মানৱৰূপী ৰবটৰ প্ৰয়োগে তিনিটা প্ৰধান শ্ৰেণীৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগে: প্ৰথমতে, অগাঁথনিহীন পৰিৱেশত নমনীয় কাৰ্য্যকলাপ, যেনে বহু-বৈচিত্ৰ্যৰ কাষ্টমাইজড উৎপাদনৰ সৰু গোট আৰু পুৰণি কাৰখানাৰ উৎপাদন লাইনৰ ৰূপান্তৰ। এনে পৰিস্থিতি নিবেদিত স্বয়ংক্ৰিয়কৰণ সঁজুলিৰ জৰিয়তে অৰ্থনৈতিকভাৱে সম্ভৱপৰ হ’ব নোৱাৰে। মানৱৰূপী ৰবটে মানুহৰ কৰ্ম পৰিৱেশ আৰু সঁজুলিসমূহ প্ৰত্যক্ষভাৱে পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, আৰু ৰূপান্তৰৰ খৰচ বিশেষ সঁজুলিৰ খৰচৰ মাত্ৰ ৩০% – ৫০%; দ্বিতীয়টো হ’ল উচ্চ উষ্ণতা আৰু উচ্চ চাপৰ, বিষাক্ত আৰু বিপজ্জনক, জ্বলনশীল আৰু বিস্ফোৰক উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰ দৰে উচ্চ বিপদজনক আৰু কঠোৰ পৰিৱেশত প্ৰতিস্থাপন কৰা, লগতে বৈদ্যুতিক শক্তি, পেট্ৰ’কেমিকেল আৰু অন্যান্য উদ্যোগত পৰিদৰ্শন আৰু জৰুৰীকালীন কাৰ্য্যকলাপ, যাতে কৰ্মীৰ শূন্য সংস্পৰ্শ লাভ কৰিব পৰা যায়; তৃতীয়টো হৈছে মানৱ-মেচিনৰ সহযোগিতাৰ জটিল নমনীয় কাম, যেনে অটোম’বাইল সমাবেশ কৰ্মশালাত অভ্যন্তৰীণ সংস্থাপন, তাঁৰ হাৰ্নেছ প্লাগ-ইন আদি।
৪. উদ্যোগৰ সতৰ্কবাণী
মানুহৰ দৰে ৰবট উদ্যোগটো বৰ্তমান বুদবুদ সম্প্ৰসাৰণৰ শিখৰত আছে, আৰু বৃহৎ পৰিমাণৰ গৰম ধনৰ প্ৰবাহে ভুৱা চাহিদা আৰু ধাৰণা হাইপৰ জন্ম দিছে। কিন্তু পুঁজিৰ ধৈৰ্য্য সীমিত।
যেতিয়া বজাৰে আৱিষ্কাৰ কৰিব যে ‘ক্ৰছ ড্ৰেছিং’ মানৱৰূপী ৰবটে নিজৰ বাণিজ্যিকীকৰণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিব নোৱাৰে, তেতিয়া নিশ্চয় বুদবুদটো ফাটি যাব।
আশা কৰা হৈছে যে অহা ২-৩ বছৰত উদ্যোগটোৱে প্ৰথম ৰাউণ্ডৰ গভীৰ সংশোধনৰ সূচনা কৰিব, আৰু মূল প্ৰযুক্তি আৰু প্ৰকৃত ৰূপায়ণৰ পৰিস্থিতিৰ অভাৱ থকা ৭০%তকৈ অধিক কোম্পানীক নিৰ্মূল কৰা হ’ব।
যি উদ্যোগসমূহে দীৰ্ঘম্যাদী উন্নয়নৰ প্ৰতি সঁচাকৈয়ে আগ্ৰহী, তেওঁলোকে ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ প্ৰাগমেটিক প্ৰকৃতি স্পষ্টভাৱে বুজিব লাগিব।
আমি “এটা পদক্ষেপতে এটা সাৰ্বজনীন ৰবট নিৰ্মাণ কৰা”ৰ কল্পনা এৰি দিয়া উচিত আৰু প্ৰথমে ১-২টা উলম্ব পৰিস্থিতিৰ বিষৰ বিন্দুবোৰ অতিক্ৰম কৰিবলৈ, ক্ষুদ্ৰ পৰিসৰৰ বাণিজ্যিক পৰীক্ষণ লাভ কৰিবলৈ আৰু খৰচ পাতল কৰিবলৈ, আৰু তাৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে অধিক সাৰ্বজনীন দিশত আগবাঢ়িবলৈ “পৰিস্থিতি-নিৰ্ধাৰিত সামগ্ৰী”ৰ অনুসন্ধান আৰু বিকাশৰ যুক্তি গ্ৰহণ কৰা উচিত।
ঔদ্যোগিক স্বয়ংক্ৰিয়কৰণৰ বিকাশৰ ইতিহাসে প্ৰমাণ কৰে যে আটাইতকৈ কাৰ্য্যক্ষম প্ৰযুক্তি সদায় সেই প্ৰযুক্তি যিয়ে সঁচাকৈয়ে উৎপাদনশীলতা উন্নত কৰিব পাৰে।
মানৱৰূপী ৰবটৰ ভৱিষ্যত পৰিপক্ক উৎপাদন লাইনত পৰম্পৰাগত ঔদ্যোগিক ৰবটৰ সৈতে মুখামুখিকৈ প্ৰতিযোগিতাত নহয়, বৰঞ্চ মানুহে কৰিবলৈ অনিচ্ছুক, অক্ষম বা অক্ষম নতুন পৰিস্থিতিৰ সন্ধানতহে নিহিত হৈ আছে।
প্ৰযুক্তিৰ সাৰমৰ্মলৈ ঘূৰি আহি প্ৰকৃত প্ৰয়োজনীয়তাত মনোনিৱেশ কৰিলেহে মানৱৰূপী ৰবটবোৰে “ডিগুইজ গেম”ৰ ভুল বুজাবুজিৰ পৰা ওলাই আহি ঔদ্যোগিক বিপ্লৱৰ মূল শক্তি হ’ব পাৰে।
